اگرچه در برخی شرایط اضطراری، پزشک ممکن است تشخیص دهد که ایمپلنت دندان ضروری است، اما در بیشتر موارد تا پس از زایمان به تعویق می‌افتد.

چرا ایمپلنت دندان در بارداری خطرناک است؟

در طول بارداری، بدن زنان دچار تغییرات هورمونی و فیزیولوژیکی قابل توجهی می شود. این تغییرات می تواند بر سیستم ایمنی، گردش خون و حتی واکنش لثه ها تأثیر بگذارد. از آنجایی که فرآیند ایمپلنت شامل جراحی در ناحیه لثه و استخوان فک است، ممکن است مشکلاتی در روند جراحی برای بیمار ایجاد شود و باعث استرس جسمی و روحی برای مادر شود.

از سوی دیگر، انجام رادیوگرافی برای بررسی وضعیت استخوان و موقعیت ایمپلنت در سه ماهه اول بارداری می تواند برای جنین و مادر خطرناک باشد و پزشکان معمولا از انجام آن اجتناب می کنند.

همچنین، استفاده از برخی داروها مانند آنتی بیوتیک ها یا مسکن ها در دوران بارداری محدود است و ممکن است برای جنین مضر باشد. به همین دلیل حتی اگر ایمپلنت از نظر فنی امکان پذیر باشد، انجام آن در این دورهبه هیچ وجه توصیه نمی شود

خطرات و عوارض جانبی ایمپلنت دندان در زنان باردار چیست؟

عوامل زیر اجازه نمی دهند ایمپلنت در دوران بارداری موثر باشد:

افزایش سطح هورمون های استروژن و پروژسترون در دوران بارداری باعث التهاب و خونریزی لثه می شود. این وضعیت نمی تواند محیط دهان را برای همجوشی مناسب ایمپلنت آماده کند.

جراحی ایمپلنت یک فرآیند دقیق و نسبتا طولانی است. استرس ناشی از آن می تواند بر وضعیت روحی و فیزیولوژیکی مادر تأثیر منفی بگذارد و روند بهبودی را مختل کند.

. محدودیت دارویی

بسیاری از داروهای مورد استفاده در کاشت ایمپلنت (مانند آنتی بیوتیک ها، مسکن ها و داروهای بیهوشی) برای بارداری مناسب نیستند. اگر بیمار نتواند دارو مصرف کند، روند درمان دشوار و خطرناک می شود.

بیشتر بخوانید:

به طور کلی، ایمپلنت در دوران بارداری به تعویق می افتد، اما در شرایط خاص، ممکن است پزشک تصمیم به انجام آن بگیرد. این وضعیت معمولا زمانی است که عدم کاشت دندان خطرناکتر از کاشت آن است.

برای مثال، اگر دندان از دست رفته باعث عفونت شدید یا درد غیرقابل کنترل شده باشد و درمان‌های دیگر مانند ریشه‌کردن عصب یا کشیدن دندان کمکی نکرده باشد، ممکن است پزشک نیاز به اقدام فوری داشته باشد. در چنین شرایطی، کاشت معمولاً درسه ماهه دوم بارداری انجام می شود، زیرا این دوره از نظر فیزیولوژیکی پایدارتر است و خطرات برای جنین کمتر است.

با این حال، حتی در این شرایط، برای اطمینان از ایمنی مادر و جنین، تمام مراحل باید زیر نظر متخصص ایمپلنت و متخصص زنان انجام شود.

بهترین زمان برای کاشت ایمپلنت دندان برای زنانی که بچه دار می شوند چه زمانی است؟

بعد از بارداری و زایمان، بدن برای بازگشت به حالت طبیعی خود به زمان نیاز دارد. معمولاً مادران در ماه های اول پس از زایمان درگیر شیردهی، تغییرات هورمونی و بازیابی انرژی هستند. بنابراین، پزشکان توصیه می کنند که کاشت دندان حداقل3 تا 6 ماه پس از زایمان انجام شود. در طی این فاصله، سطح هورمون ها به حالت طبیعی باز می گردد، تراکم استخوان فک افزایش می یابد و بدن مادر آمادگی بیشتری برای جراحی دارد.

اگر مادر در حال شیردهی است، پزشک باید نوع داروهای بیهوشی و آنتی بیوتیکی را با دقت انتخاب کند تا مواد تشکیل دهنده آنها وارد شیر نشود و خطری برای نوزاد ایجاد نکند.

بنابراین بهترین زمان برای این کار <0,rg:background" 0, 0, 0);color:#005750" class="has-inline-color">کاشت ایمپلنت زمانی است که بدن مادر از نظر تغذیه، خواب و وضعیت عمومی در حالت تعادل باشد. مشاوره با متخصص ایمپلنت قبل از شروع درمان نیز منجر به تصمیم بهتر

بیشتر بخوانید: هزینه ایمپلنت دندان در کرج چقدر است؟

اگر فردی نداند باردار است و ایمپلنت انجام دهد چه اتفاقی می افتد؟

گاهی اوقات ممکن است فرد بدون اطلاع از بارداری خود دندان خود را کاشت کند. در چنین شرایطی معمولاً دلیلی برای نگرانی جدی وجود ندارد، اما لازم است بلافاصله پس از پی بردن به بارداری خود به متخصص زنان و دندانپزشک اطلاع دهید.

در مراحل اولیه بارداری، اگر از داروهای بی خطر استفاده شود و اشعه ایکس انجام نشود، معمولاً هیچ آسیبی به جنین وارد نمی شود. با این حال، اگر در طول درمان از اشعه ایکس یا داروهای خاصی استفاده شده باشد، پزشک باید وضعیت بیمار را ارزیابی کند و در صورت لزوم اقدامات حمایتی برای جنین انجام دهد.

در هر صورت، اطلاع رسانی به پزشک و پیگیری های پزشکی برای اطمینان از عدم تأثیر منفی بر روند بارداری بسیار مهم است. حتماً پزشک خود را در مورد همه چیز مطلع کنید.

به جای کاشت دندان در زنان باردار، یک سری روش های جایگزین وجود دارد که می توانید از آنها استفاده کنید:

1. استفاده از پروتز موقت

نور فاصله دندان تا پایان بارداری این روش نیازی به جراحی ندارد و از نظر ایمنی خطری برای مادر و جنین ندارد.

2. پل موقت