لکنت – رونیز
یلدا مبارک
تهرانگفتار درمانی
یک اختلال گفتاری است که به طور عمده بر جریان طبیعی گفتار تأثیر میگذارد. این مشکل شامل تکرار، توقف و کشش صداها یا کلمات باشد و میتوان بر روی امکان ایجاد فرد در برقراری ارتباط تأثیر منفی بگذارد. لکنت میتواند باعث اضطراب و استرس در موقعیتهای اجتماعی و ارتباطی شود. در اینجا به بررسی جامع لکنت، علل، انواع، تشخیص، درمان و مدیریت آن میپردازیم.
- تعریف لکنت: لکنت به اختلال در بیان گفتار اطلاق میشود که در آن فرد وقفههای غیرعادی در گفتار میشود. این وقها میتوانند به شکل تکرار صداها، کلمات یا جملات، کشش صداها یا توقفهای تبدیل شوند. لکنت می تواند در هر سنی ظاهر شود، اما بیشتر در کودکان سنین ۲ تا ۵ سالگی که در حال گفتار هستند، شایع است.
- انواع لکنت: لکنت به دو دسته اصلی تقسیم میشود:
الف. لکنت حاد (لکنت رشدی)
این نوع لکنت معمولاً در کودکان خردسال دیده میشود که در حال گفتار و زبان هستند. این نوع لکنت معمولاً به مرور زمان بهبود مییابد و بسیاری از کودکان در نهایت بدون درمان از آن عبور میکنند.
ب. لک مزمن (Persistent Stuttering)
این نوع لکنت میتواند در سنین بالاتر، حتی در بزرگسالی ادامه یابد. در این حالت، لکنت ممکن است شدیدتر شود و به مشکلات اجتماعی و عاطفی منجر شود.
- علل لکنت: علت دقیق لکنت هنوز به طور کامل مشخص نشده است، اما برخی از عوامل ممکن است در بروز آن نقش داشته باشند:
الف. عوامل ژنتیکی
تحقیقات نشان میدهد که لکنت ممکن است در خانوادهها بیشتر شایع باشد، احتمالاً عوامل ژنتیکی در بروز آن عامل ایجاد میکنند.
ب. عوامل عصبی
<>برخی از مطالعات نشان میدهند که در عملکرد مغز و نحوه پردازش ممکن است در لکنت نقش داشته باشد. این ممکن است شامل ناهنجاریهایی در ارتباطات عصبی بین نواحی مختلف مغز باشد که مسئول گفتار هستند.ج. عوامل محیطی
تجربههای محیطی و اجتماعی مانند فشار روانی، اضطراب و نگرانی میتواند بر شدت لکنت تأثیر بگذارد. برای مثال، کودکانی که در محیطهای پر استرس یا با انتظارات زیاد میگیرند، ممکن است لکنت آنها تشدید شود.
د. عوامل روانی و عاطفی
لکنت ممکن است با شرایط و شرایط روانی فرد ارتباط داشته باشد. برای مثال، استرس، اضطراب و خجالت میتوان به تشدید لکنت تبدیل شد.
وقفهها: توقفهای غیرعادی و غیرعادی در صحبت (مثلاً «من … میخواهم بروم»). مرتبط:
اضطراب، خجالت، یا ناراحتی در موقعیتهای گفتاری.- درمان لکنت: درمان لکنت معمولاً نیازمند یک چندوجهی و فردمحور است. روشهای درمانی ممکن است شامل موارد زیر باشد:
الف. گفتار درمانی (Speech Therapy)
گفتاردرمانگران از تکنیکهای کاربردی برای کمک به فرد در کنترل لکنت استفاده میکنند. این تکنیکها ممکن است شامل تمرینهای ویژه، تکنیکهای آرامسازی، و آموزش مهارتهای گفتاری باشد.
ب. آموزش مهارتهای اجتماعی
درمانگران ممکن است به فرد کمک کنند تا مهارتهای اجتماعی خود را تقویت کنند و در موقعیتهای اجتماعی احساس راحتی داشته باشید.
ج. مدیریت استرس و اضطراب
تکنیکهای مدیریت استرس، مانند مدیشن و تمرینات تنفسی، میتواند به کاهش مصرف و تنش مرتبط با لکنت کمک کنند.
د. پشتیبانی عاطفی
فراهم کردن یک محیط حمایتی و بدون قضاوت برای فرد مبتلا به لکنت میتواند به کمک کند تا با احساسات خود کنار بیاید و در ارتباطاتش بهتر عمل کند.
ه. در برخی موارد، اگر لکنت با مشکلات روانی و عاطفی همراه باشد، پزشک ممکن است داروهایی را برای مدیریت مصرف دارو یا مصرف دارو انجام دهد.
- مدیریت لکنت: مدیریت لکنت نیاز به زمان و صبر دارد. خانواده و دوستان میتوانند نقش مهمی در ایجاد یک محیط حمایتی و تقویتکننده برای فرد مبتلا به لکنت ایفا کنند. نکات زیر میتواند کمککننده باشد:
ارتباطات مثبت: باعث میشود فرد بیان افکار و احساسات خود را بدون ترس از قضاوت انجام دهد.
- چالشها و موانع: لکنت میتواند به چالشهای عاطفی و اجتماعی منجر شود. این چالشها ممکن است شامل:
احساسات منفی: لکنت ممکن است باعث ایجاد احساسات منفی مانند خجالت، ناامیدی و استرس به نفس شود. قضاوتهای نادرست از سوی دیگران میتوانند فشار مضاعفی را بر فرد مبتلا به لکنت وارد کنند.
نتیجهگیری
لکنت یک بیماری گفتاری شایع است که میتواند بر کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارد. با تشخیص زودهنگام و مداخله مناسب، بسیاری از افراد مبتلا به لکنت میتوانند مهارتهای گفتاری خود را بهبود بخشند و به صورت مستقل با دیگران ارتباط برقرار کنند. حمایت خانواده، دوستان و متخصصان میتوانند در این روند بسیار خوب باشند.
