پس از آماده شدن و خشک شدن قالب، دندانپزشک تا حد امکان آن را بررسی می کند تا مطمئن شود که قالب گیری به درستی انجام شده است. سپس آن را به آزمایشگاه می فرستد. اولین مرحله بعد از قالب گیری ایمپلنت، ساختن مدل از دندان های بیمار است. این مدل معمولا از نوع خاصی از گچ ساخته می شود و پایه ای برای ساخت پروتز ایمپلنت می شود. هنگامی که پروتز (پوشش یا بریج) ساخته می شود، دندانپزشک آن را با قالب بررسی می کند و سپس آن را به مطب دندانپزشکی می فرستد. در نهایت این پروتز توسط دندانپزشک روی ایمپلنت شما نصب می شود.

قالب گیری ایمپلنت به روش باز

قالب گیری ایمپلنت باز یا مستقیم یکی از دقیق ترین روش های قالب گیری است. در این روش ابتدا قالب ایمپلنت به پایه ایمپلنت متصل می شود. هنگامی که سینی قالب بر روی دندان ها قرار می گیرد، قالب های قالب بیرون می آیند. پس از خشک شدن خمیر قالب گیری، دندانپزشک پیچ قالب را باز می کند. به طوری که این قطعه با سینی از دهان خارج شده و محل دقیق پایه ایمپلنت مشخص می شود. این روش بسیار دقیق است و محل و زاویه ایمپلنت را به خوبی تعیین می کند. اما ممکن است برای بیمار کمی ناراحت کننده باشد.

خلاصه

قالب گیری ایمپلنت یکی از مهمترین و اصلی ترین مراحل ساخت پروتز ایمپلنت است. نحوه صحیح قالب گیری و دقت آن نیز تضمین کننده صحت پروتز ساخته شده است. قالب گیری ایمپلنت ممکن است به صورت دستی یا دیجیتال انجام شود. در نهایت قالب به لابراتوار دندانپزشکی فرستاده می شود. در این مقاله نحوه قالب گیری ایمپلنت را توضیح دادیم و مراحل مختلف آن را بررسی کردیم.

کلینیک دندانپزشکی دکتر. حمیدرضا افضلی