انگیزه در کودکان یک نیروی درونی است که آنها را تشویق می کند تا به اهداف خود برسند، تلاش کنند و عمل کنند. انگیزه و انگیزه در کودکان نقش بسیار مهمی در پیشرفت، رشد و یادگیری دارد.

انگیزه می تواند از دو منبع بیرونی و درونی در کودکان ایجاد شود. منابع بیرونی شامل تشویق و تمجید برای کار موفق، پاداش یا پاداش مادی و غیر مادی، تمجید و تشویق از سوی والدین و معلمان، الگوها و فراهم کردن محیطی محرک است. از سوی دیگر منابع درونی انگیزه عبارتند از رشد فردی، احساس ارضای خواسته ها و اهداف شخصی کودک، خودشناسی و احساس کنترل بر زندگی او
انگیزه در کودکان تاثیر زیادی بر رفتار، خواسته ها، خلق و خو و عملکرد آنها دارد. آنها با Aکدام کودکان مشکلات انگیزشی دارند؟

انگیزه در کودکان ممکن است در برخی بیماری ها و اختلالات از بین برود یا کاهش یابد. برخی از این بیماری ها و اختلالات عبارتند از:

1-اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD):

کودکان مبتلا به ADHD ممکن است عدم تمرکز و عدم توجه داشته باشند. این اختلال می تواند بر انگیزه آنها تأثیر بگذارد و تمایل آنها را برای انجام وظایف یا اهداف کاهش دهد.

2- اختلال افسردگی:

کودکان مبتلا به افسردگی ممکن است انگیزه انجام کارها را از دست بدهند. آنها معمولا تمایل کمتری برای رسیدن به خواسته های خود دارند و از انجام فعالیت های روزانه خسته می شوند.

3-ارتباط بین اختلال اضطراب و افزایش انگیزه:

4- اختلال طیف اوتیسم (ASD):

در برخی از کودکان مبتلا به طیف اختلال اوتیسم، ممکن است انگیزه کاهش یابد. این اختلال می تواند بر ارتباطات و تعامل اجتماعی کودکان تأثیر منفی بگذارد و آنها را تحت تأثیر قرار دهد.

5- اختلالات عصبی یا عصبی و تقویت انگیزه:

برخی از اختلالات عصبی می توانند انگیزه را در کودکان کاهش دهند. به عنوان مثال، بیماران مبتلا به بیماری های عصبی مانند مناطق مغزی موثر در افزایش انگیزه

انگیزه (انگیزه) نتیجه تعامل بین چندین ناحیه مغز است که مجموعاً ناحیه لیمبیک نامیده می شود، این ناحیه از دو بخش اصلی تشکیل شده است:

1-Basal Ganglia:

منطقه basal_ganglia مغز نقش مهمی در انگیزه و پاداش، در میان طیف گسترده‌ای از عملکردهای دیگر دارد. این حوزه در تنظیم عواملی مانند پاداش، تشویق و توجه به نتایج اعمال و خواسته ها نقش دارد.

همچنین، نقش مهمی در کنترل عملکرد حرکتی و تنظیم فعالیت‌های ناحیه لیمبیک دارد.

2-سیستم پاداش:

قشر جلوی مغز) و هیپوکامپ (هیپوکامپ).

این سیستم با القای احساس خوشایند و پاداش برای تقویت عملکرد و انگیزه مرتبط است. از طریق آزادسازی نورآدرنالین و نوراپی نفرین (نوراپی نفرینrewardreward the system, و عملکرد نوراپی نفرینmin
بیشتر تحریک این توابع از طریق مدارهای پاداش انجام می شود. زمانی که فرد از انجام کاری نتیجه مثبت و خوشایندی دریافت می کند، این سیستم فعال می شود و فرد را برای تکرار آن ترغیب می کند.

چگونه می توان انگیزه کودک را افزایش داد؟

با فعالیت‌های مرتبط با حوزه انگیزه، می‌توانید به فرزندان خود روحیه یادگیری و تلاش بدهید.

A: تحریک ناحیه لیمبیک:

فعال کردن نواحی مربوط به ناحیه لیمبیک به عملکردهای پیچیده در سطح مغز نیاز دارد. در اینجا چند استراتژی برای فعال‌تر کردن ناحیه لیمبیک بررسی می‌کنیم:

1- ورزش و فعالیت بدنی:

ورزش و فعالیت بدنی معمولاً باعث افزایش جریان خون در مغز و افزایش ترشح هورمون های شادی می شود. این عوامل می توانند نواحی لیمبیک را فعال تر کرده و به افزایش انگیزه و شادی کمک کنند.

2-تربیت ذهنی و مراقبه:

تمریناتی مانند مدیتیشن می‌تواند به آرامش و تعادل سیستم عصبی کمک کند، همچنین تمرکز و یکپارچگی ذهن را افزایش می‌دهد. این فعالیت ها به نواحی لیمبیک در سیستم عصبی مرکزی کمک می کند. 3- موسیقی و هنر:

4- روابط اجتماعی معنادار:

ایجاد روابط اجتماعی معنادار و احساس ارتباط و گسترش احساسات مثبت و مؤدبانه با دیگران، و همچنین داشتن حمایت اجتماعی قوی، می‌تواند نواحی لیمبیک را فعال‌تر کند و تأثیر مثبتی بر خلق و خو و انگیزه کودک داشته باشد.

5- خواب کافی:

خواب کافی و با کیفیت می‌تواند سیستم عصبی را بهبود بخشد و به فعال‌تر شدن نواحی لیمبیک کمک کند. توصیه می شود که کودکان هر شب حداقل 9 ساعت بخوابند.

6-تمرینات ذهنی و شناختی:

استفاده از تمرین‌هایی که حافظه، تمرکز، توجه و تفکر انتقادی را تقویت می‌کنند می‌تواند نواحی لیمبیک را تحریک کند. این می تواند شامل انجام پازل، بازی های فکری، بازی های ریاضی و بازی های تحلیلی باشد.

7- رفتارهای مثبت و تشویق:

تشویق رفتارهای مثبت و ارائه پاداش به کودکان کمک می کند تا نواحی لیمبیک را فعال کنند. به عنوان مثال، تشویق و تمجید از عملکرد و موفقیت های خوب کودکان می تواند به افزایش انگیزه و شادی کودکان کمک کند.

8-روابط گرم و نزدیک:

ایجاد روابط گرم و نزدیک با کودکان و ارائه حمایت عاطفی می‌تواند به فعال‌تر شدن نواحی لیمبیک در کودکان کمک کند. این شامل پذیرش و دوست داشتن کودکان، نشان دادن علاقه و توجه به آنها و به اشتراک گذاشتن لحظات شاد است.
به خاطر داشته باشید که هر کودکی منحصر به فرد است و استراتژی های مناسب برای بهبود عملکرد ناحیه لیمبیک ممکن است بسته به نیازها و موقعیت فردی کودک متفاوت باشد.

در صورت نیاز، بهتر است با یک متخصص رشد کودک مانند روانشناس کودک، گفتار درمانگر یا کاردرمانگر مشورت کنید تا بتوانید نگرانی ها و نیازهای خاص کودک را بررسی کنید.

از آنجایی که ناحیه قاعده ای مغز در ایجاد انگیزه در کودکان موثر است، روش های تحریک عقده های قاعده ای در کودکان می تواند به بهبود عملکرد حرکتی و کنترل حرکتی و از سوی دیگر به بهبود انگیزه در کودکان کمک کند.

در زیر برخی از تمرین‌هایی را که می‌توانند عقده‌های قاعده‌ای را در کودکان برای تقویت انگیزه تحریک کنند، مرور می‌کنم:

1- حرکات بدنی:

تمرینات حرکتی مانند پرش، پریدن، راه رفتن روی اشکال مشابه و تعادل می تواند به تحریک عقده های پایه کمک کند. در عین حال، این تمرینات یکپارچگی عصبی را تقویت می کند. کاردرمانگران می توانند تمرینات تخصصی در این زمینه ارائه دهند.

2-تمرینات حسی:

استفاده از وسایل حسی مانند توپ و ترامپولین برای تمرین تعادل و کنترل حرکتی می‌تواند ناحیه پایه را تحریک کند. برای مثال می توانید برای تقویت تعادل کودک راه رفتن روی خط را تمرین کنید. متخصصان کاردرمانی می توانند تمرینات کامل و جامع تری در این زمینه ارائه دهند.

3-کاردرمانی:

کاردرمانگران می‌توانند با روش‌های خاصی به تحریک ناحیه پایه کمک کنند، که عموماً شامل استفاده از موادی مانند توپ‌های مختلف، تکان دادن دستگاه تعادل و قرار دادن کودک در محیط‌های حسی مختلف است.

4- بازی های تعاملی:

رقص، آواز، و سایر بازی‌های تعاملی که نیاز به حرکت و هماهنگی بین بدن و ادراک شنوایی دارند، می‌توانند به تحریک ناحیه پایه و تعامل بین نواحی مختلف مغز کمک کنند.
مهم است که همیشه به توانایی کودک توجه کنید و از تمرین‌های مناسب سن استفاده کنید.>

اگر کودک مشکلات خاصی در کنترل حرکات دارد، بهتر است با متخصصانتوانبخشی در زمینه حرکت (کاردرمانگر) مشورت کنید تا بتوانید تمرینات مناسب را در اختیار کودک خود قرار دهید.

روش های تحریک سیستم پاداش در مغز:

تحریک سیستم پاداش در مغز کودکان از طریق راه حل ها و فعالیت های مختلف قابل انجام است. در زیر چند استراتژی برای تحریک سیستم پاداش در مغز کودکان را مرور خواهم کرد:

1- سیستم پاداش و جوایز غیرمستقیم:

استفاده از پاداش‌های جایگزین مانند برچسب‌ها، نشان‌ها یا یک سیستم رتبه‌بندی می‌تواند به کودکان کمک کند به دستاوردها و رفتار دلخواه خود دست یابند. به عنوان مثال، می‌توانید نموداری برای رفتارهای مطلوب ایجاد کنید و هر بار که کودک موفق می‌شود یک نشان بدهید.

2- ساخت بازی و چالش‌های تشویقی:

ایجاد بازی ها یا چالش هایی که انگیزه و عملکرد کودکان را بهبود می بخشد، می تواند تحریک سیستم پاداش را تسهیل کند. به عنوان مثال، تعیین اهداف کوچک و قابل دستیابی برای کودکان و پاداش دادن به آنها هنگام دستیابی به آنها می تواند انگیزه را افزایش دهد.

3- تمرینات حرکتی و بازی های ورزشی:

تمرین‌های حرکتی و بازی‌های ورزشی که به کودکان اجازه همکاری، توجه و تلاش را می‌دهد، می‌تواند سیستم پاداش را فعال کند. بهبود مهارت های حرکتی و دستیابی به اهداف در ورزش می تواند باعث شود کودکان احساس پاداش و رضایت بیشتری داشته باشند.

4-تشویق و تمجید:

تشویق و ستایش کودکان به خاطر تلاش‌ها، موفقیت‌ها و پیشرفت‌شان در برخی مهارت‌ها و وظایف می‌تواند به تنظیم سیستم پاداش در مغز کودکان کمک کند. همچنین حتماً به نیازها و دغدغه های شخصیتی هر کودک توجه کنید و تشویق ها و پاداش ها را بر اساس آن ها شخصی سازی کنید.
اگر به عنوان والدین کودک احساس می کنید که برای رشد کودک و انگیزه کودک برای تغییر نیاز به کمک دارید، متخصصانآبادر کنار شما خواهند بود تا نگرانی های شما را برطرف کنند:
انگیزش درمانی، occ, occ,ey. بهبود