خواص پیاز برای افراد مبتلا به درمان
دکتر لیلا یزدان پناه
تهراندکترای حرفه ای پزشکی
خواص پیاز برای افراد مبتلا به ویروس
دیابت یکی از شایعترین بیماریهای متابولیک جهان است که کنترل قند خون و مصرف آن از عوارض آن، نیازمند ترکیبی از دارو، رژیم غذایی سالم و تغییرات سبک زندگی است. در سالهای اخیر، مطالعات نشان دادهاند که برخی از مواد غذایی طبیعی میتوانند بهعنوان مکملهای مصرفی در مدیریت عمل کنند و مواد غذایی را تقویت کنند. پیاز، با ترکیبات فعال خود شامل فلاونیدها، کوارستین و ترکیبات گوگردی، توجه و متخصصان تغذیه را به خود جلب کرده است. این ماده غذایی نه تنها به کاهش مقاومت سلولی نسبت به انسولین کمک میکند، بلکه ضدالتهابی و آنتیاکسیدانی آن میتواند سلامت قلب، دارو و دستگاه گوارشی را حفظ کند.
ترکیبات فعال در پیاز و تاثیر آنها بر روی اطلاعات موجود است
پیاز یکی از قدیمیترین گیاهان دارویی و خوراکیها در جهان شناختهشده است که به دلیل دارا بودن ترکیبات شیمیایی بهفرد، در کنترل و بهبود بسیاری از بیماریها از ترکیبات دارویی نقش دارد. نوع 2 که به شدت با مقاومت بدن نسبت به انسولین و افزایش قند خون شناخته میشود، به شدت تحت تأثیر رژیم غذایی و تنشهای غذایی است. به همین دلیل، استفاده از مواد طبیعی مانند پیاز میتواند به عنوان روشی کمهزینه و حمایت از درمان دارویی، درمان دارویی انجام شود.
ترکیبات گوگردی و نقش آنها در کنترل قند خون:
یکی از مهمترین گروه ترکیبات فعال در پیاز، ترکیبات گوگردی مانند S-methyl cysteine sulfoxide، allyl propyl disulfide و سایر مشتقات سولفور است. این ترکیبات مسئول بوی تند و خاص پیاز اما از دیدگاه تغذیهای، ارزش درمانی بالایی دارند. مطالعات حیوانی نشان میدهد که این مواد باعث افزایش انسولین میشوند از سلولهای بتا پانکراسها میشوند و همچنین میتوانند این سلولها را در برابر تخریبکنندههای آنتیبیوتیک محافظت کنند. علاوه بر این، برخی از ترکیبات سولفوردار قادرند فعالیت آنزیمهای خوراکی مانند آلفاگلوکوزیداز (a-glucosidase) را میسازند، که در نتیجه باعث کاهش سرعت جذب قند از روده میشود و باعث افزایش قند خون از صرف غذا میشود. این عملکرد شباهتهای زیادی به داروهای مهارکنندهای گلوکوزیداز دارد که برای کنترل دو نوع مصرف میشوند. از سوی دیگر، ترکیبات گوگردی پیاز با بهبود عملکرد بدن و کاهشهای مضر خون (LDL و تریگلیسرید) به بهبود عملکرد داخلی و متابولیک بدن کمک میکنند.
فلاونیدها، بهویژه کوارستین؛ ترکیبات طلایی پیاز:
فلاونیدها، گروه دیگری از ترکیبات فعال در پیاز هستند که بیشترین سهم آنها مربوط به کوارستین (Quercetin) است. کوارستین یکی از قویترین آنتیاکسیدانهای طبیعی است که در پیازهای قرمز و زرد به مقدار زیادی وجود دارد. این ماده با خنثیسازی رادیکالهای آزاد و افزایش فعالیت آنزیمهای محافظ مانند سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز، از آسیبهای ناشی از آسیبهای بافتهایی مانند بدن، عضله و لوزالمعده جلوگیری میکند. از آنجا که استرس اکسیداتیو یکی از عوامل اصلی در بروز مقاومت به انسولین است، اثر ضد اکسیدان قوی کوارستین در کنترل مستقیم قند خون دارد. افزون بر آن، با توانایی مسیرهای کوی مانند NF-kB، میزان تأثیر سایتوکینهای کاهشی از جمله TNF-α و IL-6 را کاهش میدهد. این فرآیند باعث بهبود عملکردها به انسین و کاهش میزان مصرف متابولیک میشود که در بیمارانی بسیار شایع است.
مکانیزم اثر کوارستین بر مقاومت به انسولین:
تحقیقات داده شده است که نه تنها و نه تنها استرس را کاهش می دهد، بلکه مسیرهای نشان دهنده سیگنالینگ مرتبط با جذب گلوکز را نیز فعال می کند. یکی از این مسیرها، AMPK (آدنوزین مونوفسفات پرورش کیناز) است که نقش مهمی در تنظیم انرژی سلولی دارد. فعالسازی AMPK باعث افزایش جذب گلوکز توسط سلولها و کاهش تولید گلوکز در بدن میشود. همچنین کوارستین با حرکت مسیر PI3K/AKT باعث انتقال ناقل گلوکز GLUT4 به سطح سلول در بافت عضلانی میشود که در نتیجه، گلوکز از ورود سلولهای خون بیشتر میشود و باعث کاهش قند خون میشود. بعلاوه برای این شواهدی وجود دارد که نشان میدهد کوارستین از سلولهای بتای پانکراس در برابر تخریب ناشی از رادیکالهای آزاد شده و حتی ممکن است انسولین را افزایش دهد. بنابراین این ترکیب در بهبود عملکرد انسولین و هم در افزایش آن نقش دارد.
ترکیباتهای آنتیاکسیدانی و آنها بر بدنیها:
پیاز منبع غنی از آنتیاکسیدانهای متنوعی است که با کاهش رادیکالهای آزاد، از اثرات ناشی از آن کمک میکند. در بدن افراد مبتلا، استرس شدیداتیو باعث آسیب به دیواره بدن خونی، اعصاب و کلیهها میشود. ترکیبات ضداکسیدانی پیاز با کاهش این استرس، از بروز عوارضی مانند افرادوپاتی مصرفی (آسیب کلیوی) و نوروپاتی محیطی جلوگیری میکنند. افزون بر این، خاصیتهای ضداکسیدانی کوارین باعث حفظ سلامت دیوارهها و آب خوردن از تصلب شرایین میشود که از عوارض شایع در بیماریهای مختلف به شمار میرود. در مجموع، مصرف منظم پیاز در رژیم غذایی میتواند سطح آنتیاکسیدان بدن را بالا نگه دارد و روند آسیبهای ناشی از قند خون بالا را کاهش دهد.
فیبرهای فروکتان و اثر آنها بر قند خون و میکروبیوتا:
یکی از ویژگیهای کمتر شناخته شده پیاز، وجود فیبرهای اینولین و فروکتوالیگوساکاریدها (FOS) است که بهعنوان پریبیوتیک عمل میکنند. این فیبرها در روده بزرگ تخمیر شده و اسیدهای چرب مانند بوتیرات و پروپیونات تولید می کنند. این ترکیبات از طریق بهبود سلامتهای مفید روده و کاهش سیستمیک، به تنظیم متابولیسم گلوکز و کمک کمک میکنند. مطالعات نشاندهنده آن است که پریبیوتیکها میتوانند مقاومت به انسولین را کاهش دهند و پاسخ بدن به انسولین را تقویت کنند. به همین دلیل، مصرف پیاز نه تنها از طریق ترکیبات شیمیایی ممکن است از طریق تأثیر بر میکروبیوتای روده باشد، همچنین میتوان در مدیریت اطلاعات موجود باشد.
نقش پیاز در بهبود عملکرد انسولین
پیاز بهعنوان منبع غنی از ترکیبات زیستفعال شامل فلاونیدها (بهویژه کوارستین)، ترکیبات سولفوردار (مثل S-methyl cyste sulfoxide ـ SMCS) و فیبرهای فروکتان، طی چند مسیر مولکولی می. این مسیرها پیامرسانیهای درونسلولی مربوط به متابولیسم انرژی تا افزایش مزمن و استرس از فعالسازی را شامل میشوند. شواهد جمعآوریشده در مطالعات مروری و متاآنالیزهها نیز نشان میدهد که به دنبال آن میافزاید یا ترکیبی از آن به رژیم میدهد باعث بهبود عملکردهای توجهی در مؤلفههای متابولیک ایجاد میشود.
چگونگی افزایش رشد سلولها به انسین توسط ترکیبات پیاز3>
یکی از مسیرهای اصلی افزایش ترکیبات گل انسولینی توسط پیاز، فعالسازی سیگنالهای مرتبط با جذب در بافتهای محیطی است. مطالعات پیشبالینی نشان دادهاند که کوارستین و عصارههای غنی از کوارستین میتوانند AMPK را فعال کنند و مسیر PI3K/AKT را تقویت کنند. نتیجه عملی این تغییرات، افزایش ترانسلوکیشن ناقل گلوکز GLUT4 به غشای سلولهای عضلانی و در نتیجه ورود بیشتر گلوکز به درون سلولها و کاهش گلیسمی پلاسما است. این مکانیسمها نه تنها در مدلهای حیوانی بلکه در تحلیلهای مولکولی و مطالعات انسانی مقدماتی نیز مشاهده میشوند و ارتباط مستقیم با کاهش شاخصهای مقاومت به انسولین (مثل HOMA-IR) نشان داده میشوند. با این حال باید توجه داشته باشید که دوز و فرم گرفتن کامل، عصاره پوسته یا مکمل کوارستین) بر شدت این ایمنی پایدار است.
پیاز به عنوان مکمل طبیعی در کنار مواد مخدر:3>
پیاز میتواند بهعنوان یک مکمل طبیعیِ کمهزینه و نسبتاً ایمن در کنار درمان دارویی دیابت مورد استفاده قرار گیرد، اما چند نکته مهم وجود دارد. اول، بیماران تحت درمان با داروهای قند (مثل سولفونیلاورهها یا انسولین) باید مراقب خطر هیپوگلیسمی باشند زیرا مواد قندی طبیعی ممکن است نیاز به تعدیل دوز دارو داشته باشند—مشاوره پزشکی و کنترل قند لازم است. دوم، فرم مصرف (خام، پخته یا عصاره) و دوز ترکیبی از عوامل متفاوت در نتیجه وجود دارد. برخی از مطالعات انسانی از برشهای پیاز خام یا پودر Lyophilized استفاده کردهاند و برخی از عصارههای غنیشده-بنابراین کیفیت محصول مهم است. سوم، گزارشهای جدی گزارششده نادر است، ولی افراد با مصرف خوراکیهای ضد تیروئید یا مصرف داروهایی که مصرف میکنند، مصرف میکنند.
بهترین روشهای مصرف پیاز برای مصرف داروی
روش آماده سازی پیاز تأثیر مستقیم بر میزان ترکیبات فعال آن دارد. بسیاری از مواد موجود در پیاز مانند کوارین، فلاونیدها و ترکیبات سولفوردار (مثل آلپروپیل دیسولفید) در برابر حرارت زیاد حساساند و در اثر سرخ شدن طولانی یا حرارت مستقیم از بین میروند. از طرف دیگر، مصرف کاملاً خام ممکن است برای برخی افراد، بهویژه کسانی که معده حساس دارند، باعث ناراحتی گوارشی شوند. بنابراین، هدف اصلی باید انتخاب روشهایی باشد که بین حفظ ارزش غذایی و سه هضم را حفظ کنند.
مصرف پیاز خام: سادهترین و ساده ترین روش طبیعی
پیاز خام از نظر حفظ کوارستین و ترکیبات آنتیاکسیدانی، برتری قابلتوجهی نسبت به پیاز پخته است. مطالعات تغذیهای نشان دادهاند که مصرف مواد خام میتواند تأثیر مستقیمتری بر کاهش قند ناشتا و افزایش میزان پیگیری انسولینی داشته باشد، زیرا حرارت بخشی از ترکیبات سولفوردار را از تخریب میکند. غذاهایی که میتوانند روزانه مقدار پیاز خام را در قالب سالادهای تازه، ساندویچهای سالم، یا بهصورت خرد با آبلیمو و سبزیجات تازه مصرف کنند. ترکیب پیاز خام با کمی روغن زیتون بکر نیز به جذب بهتر فلاونوئیدها کمک میکند. اگر در صورت بروز نفخ یا سوزش معده، میتوانم پیاز را برای چند دقیقه در آب ولرم نگاه کنم تا تندی آن را کاهش دهد، بدون آنکه ترکیبات مفیدش را به طور قابلتوجهی از بین برود.
پیاز پخته ملایم؛ گزینههای مناسب برای دستگاه حساس
در برخی از بیماران تغذیهای، بهویژه افراد مسن یا کسانی که زخم معده یا سندرم را میگیرند، مصرف میکنند، میتوانند باعث ناراحتی شوند. در این شرایط، پخت ملایم با حرارت غیرمستقیم یا بخارپز کردن بهترین روش جایگزین است. پخت ملایم نه تنها به هضم آسانتر کمک میشود، بلکه بخشی از ترکیبات مفید کوارستین را حفظ میکند. استفاده از پیاز پخته در خوراکهای سبزیجات، سوپها، خورشهای کمچرب یا املت سبزیجات، میتواند روش مناسبی برای وارد کردن این ماده غذایی ارزشمند به رژیم روزانه باشد. نکته مهم این است که حرارت زیاد یا طولانی باعث کاراملیشدن قندهای طبیعی میشود و شاخص گلیسمی آن را افزایش میدهد، بنابراین ملایم و کوتاهی (کمتر از ۱۰ دقیقه) توصیه میشود.
پرهیز از سرخ کردن روغن زیاد
یکی از بزرگترین خطاها در مصرف پیاز، سرخ کردن آن در روغن داغ بهویژه روغنهای صنعتی یا چند بار مصرف میشود. این روش نه تنها از ترکیبات آنتیاکسیدانی پیاز را میبرد بلکه با افزایش و ورود ترکیبات اسید شده به بدن، به مقاومت انسولینی دامن میزند. برای بیماران، سرخکردن بالا میتواند باعث افزایش دمای سیستمی و کنترل سیستم کنترل شود. اگر نیاز به تفت دادن پیاز برای طعمدهی به غذا وجود دارد، توصیه میشود از مقدار اندک روغن زیتون بکر یا آووکادو، در حرارت پایین و مدت زمان کوتاه (کمتر از ۳ دقیقه) استفاده شود. حتی می از روش «تفت خشکتوانم» در تابه تفلون استفاده کرد و در پایان، اندکی روغن سالم به غذا اضافه کرد تا هم طعم و هم خواصی داشته باشد.
ترکیب پیاز با مواد غذایی مفید دیگر
ترکيب پياز با ساير مواد طبيعي داراي قابليت ضد، همافزايي ايجاد ميکند. برای مثال، سیر نیز حاوی ترکیبات گوگردی مشابه است که میتواند عملکرد انسولین را بهبود بخشد و سطح قند را تثبیت کند. ترکیب پیاز و سیر در غذاها یا سالادها، یک ترکیب برای کنترل قند خون میشود.
همچنین افزودن آبلیمو یا سرکه طبیعی سیب به پیاز خام، ترکیبات ضداکسیدانی را تقویت میکند و باعث کاهش شاخص گلیسمی میشود. از طرف دیگر، همراه کردن پیاز با سبزیجات تازه مانند جعفری، گشنیز، خیار و کاهو کمک میکند تا اثربخشکنندهی پیاز بر معده کاهش یابد و فیبر رژیمی به غذای بیشتری اضافه کند که خود را در کنترل قند خون نقش دارد. ترکیبهایی علاوه بر فواید متابولیک، چنین تغییری در رژیم غذایی و افزایش مصرف طعم پیاز در بیماران میشود.
مقدار مصرف روزانه و توصیههای تغذیهای برای درمان بیماران
میزان دقیق مصرف پیاز برای هر فرد به وضعیت سلامتی، داروهای مصرفی و سایر عوامل تغذیهای است، اما به کلی متخصصان تغذیه توصیه میکنند که روزانه حدود نصف تا یک عدد پیاز متوسط (معادل ۸۰ تا ۱۰۰ گرم باشد)در رژیم غذایی. این مقدار میتواند در روز پخش شود تا اثر پایداری بر سطح قند خون داشته باشد. در مصرف بیشازحد، بهویژه در حالت خام، ممکن است مشکلاتی مانند نفخ، بوی دهان یا حرکت معده بروز کند، بنابراین اعتدال در مصرف مصرف است.
نکته مهم دیگر، انتخاب نوع پیاز است: پیاز قرمز و بنفش به دلیل داشتن فلاونیدهای بیشتر (مخصوصاً کوارستین) گزینه بهتری برای مصرف بهتر است، در حالی که پیاز سفید شیرینتر است و ممکن است قند بیشتری داشته باشد. در نهایت، قالب مصرف مصرف پیاز را در یک رژیم غذایی شامل غلات سبدار، سبزیجات فراوان، بدون مصرف و مصرف مفید قرار میدهد تا مصرف آن بیشینه شود.
نکات کاربردی در برنامه غذایی روزانه:
برای استفاده از پیاز در رژیم غذایی، میتوان چند الگوی ساده اما را دنبال کرد:
- افزودن پیاز خام خرد شده به سالاد وعده ناهار یا شام.
- استفاده از پیاز پخته ملایم در سوپ سبزیجات یا خوراک عدس.
- تهیه ترکیب پیاز، سیر، آبلیمو و کمی روغن زیتون به عنوان چاشنی طبیعی.
- استفاده از پیاز قرمز حلقهشده در ساندویچهای خانگی با نان سبوسدار.
این روشها به بیماران کمک میکنند تا بدون افزایش بار یا قند، از خواص ضدعفونی پیاز بهرهمند شوند.
هشدارها و نکات احتیاطی در مصرف پیاز برای افراد مصرفی
پیاز غذایی سالم و ارزشمند است که دارای خواص ضد عفونی و ضداکسیدانی است، اما برای مصرف غذای مصرفی، مصرف آن نیاز به مراقبت دارد. بهخصوص داروهایی که قند میسازند، بیماریهای خوراکی، بیماریها یا غذاهایی هستند که باید با رعایت نکات ایمنی، پیاز را به رژیم غذایی خود اضافه کنند. مصرف نادرست، تغییری در میزان مصرف یا استفاده از مکملهای غلیظ میتواند باعث شود مواد طبیعی پیاز را تشدید کرده و به هیپوگلیسمی یا عوارض دیگری منجر شود.
تداخل با داروهای دارویآورنده قند خون:
پیاز و ترکیبات فعال آن، به ویژه فلاونید کوستین، میتواند باعث افزایش انسولینی شود و اثر داروهای ضد خونآور مانند انسولین و سولفونیلها را تقویت کند. این موضوع ممکن است باعث افت قند خونیسمی (هیپوگلی) شود. به همین دلیل، بیمارانی باید هنگام اضافه کردن پیاز به رژیم روزانه، سطح گلوکز خون خود را به صورت منظم کنترل کنند و تغییر چشمگیر در مصرف پیاز یا مکملهای آن را با پزشک یا کارشناس تغذیه هماهنگ کنند.
تداخل فارماکوکینتیک با داروها:
مصرف دوزهای بالای کوارستین یا عصارههای غلیظ پیاز ممکن است روی آنزیمهای خانواده خانواده CYP (مثل CYP3A4، CYP2C9) و انتقالدهنده P-glycoprotein اثر بگذارد و متابولیسم برخی داروها را کند یا تغییر دهد. داروهایی که توسط این مسیرها متابسازی میشوند—از جمله خونهایی که میتوانند داروها، قلب و فشار را در اثر مصرف بالای پیاز یا مکمل، مصرف کنند و عوارض جانبی داشته باشند. بنابراین باید با پزشک قبل از شروع مصرف مکملها یا تغییر مصرف در مصرف پیاز غذایی نیاز باشد.
داروهای رقیقکننده خون:
پیاز خام و عصارههای آن دارای اثر ضدپلاکتی ملایم هستند و میتوانند پلاکتی را کاهش دهند. به همین دلیل، مصرف زیاد پیاز خام ممکن است اثرات داروهای ضدانعقاد مانند وارفارین، کلپیدوگرل و حتی آسپرین را تشدید کند. بیماران تحت درمان با این داروها باید INR و سایر درمانهای را به طور منظم پایش کنند و همچنین کبودی یا غیرمعمول را سریعا به پزشک گزارش دهند. در این موارد، مصرف پیاز پخته ملایم به جای خام میتوان ایمنتر باشد.
حساسیت گوارشی و رفلاکس معده:
پیاز خام حاوی فروکتان و سایر ترکیبات محرک است که میتواند باعث سوزش معده، رفلاکس و نفخ در افراد حساس شوند. بیماران مبتلا به GERD یا سندرم روده حرکتپذیر (IBS) بهتر است پیاز را به شکل پخت ملایم مصرف کنند یا از مصرفهای کم-FODMAP بهره ببرند. توجه به واکنش بدن و تنظیم میزان مصرف، نقش مهمی در کاهش ناراحتیهای غذایی دارد.
آلرژی و واکنشهای اظهاری:
اگر پس از تماس یا مصرف پیاز، علائمی مانند خارش، کهیر، تورم لبها یا گلو، یا تنگی نفس مشاهده شود، باید فوراً مصرف آن را انجام دهد و به پزشک یا متخصص آلرژی مراجعه کند. هر چند الرژی به پیاز نادر است اما برای کسانی که از غذاهایی هستند، این موضوع ویژهای دارد.
مکملهای پیاز و تفاوت با مصرف غذا:
مصرف پیاز به صورت غذای کامل معمولاً ایمن است و عوارض جدی ندارد، اما مکملها و عصارههای غلیظ پیاز حاوی دوزهای بالاتری از ترکیبات فعال هستند و احتمال تداخل با داروها و ایجاد قویتر قندکاه یا ضدپلاکت وجود دارد. بنابراین شروع مکملهای کوارستین یا عصارههای غلیظ تنها باید تحت نظر پزشک انجام شود و از خوددرمانی پرهیز شود.
توصیههای عملی برای بیماران:
- قبل از مصرف مصرف پیاز یا شروع مکملها، با پزشک یا متخصص تغذیه میکنند.
- پس از تغییر در رژیم، سطح قند خون را کنترل کنید تا هیپوگلیسمی سریع تشخیص داده شود.
- بیماران مبتلا به GERD یا IBS بهتر است پیاز پخته شده ملایم مصرف و واکنش بدن را زیر نظر داشته باشند.
- مصرف پیاز برای افرادی که داروهای ضدانعقاد میگیرند باید با پایش پزشکی انجام شود و مصرف آن از حد خامه یا عصارههای غلیظ پرهیز شود.
پیاز میتواند بهعنوان یک افزودنی طبیعی و مفید برای کنترل قند خون و سلامت متابولیک عمل کند، اما رعایت میزان مصرف، نوع مصرف (خام یا پخته ملایم)، و هماهنگی با داروها و شرایط گوارشی ضروری است. رعایت این نکات باعث میشود بیماران از فواید پیاز بهرهمند شوند و از عوارض ناخواسته جلوگیری کنند.
پیاز، طلایهدار طبیعی کنترل قند و همراه هوشمند بیمارانی
پی، با ترکیبات فعال مانند کوارستین و خودلفوردارها، نه تنها باعث کاهش قند خون و افزایش انسولین کمکی میشود، بلکه میتواند به سلامت قلب کمک کند. مصرف پیاز به شکل خام یا پخته ملایم، همراه با رعایت میزان مصرف و نکات احتیاطی، میتواند بهعنوان یک مکمل طبیعی و کمخطر در کنار داروها و تغییرات سبک، نقشی در مدیریت زندگی ایفا کند. با این حال، از تداخلهای دارویی و بیماریهای معالجه مهم است که مصرف آن هم ایمن و هم مهم باشد. به این ترتیب، پیاز نه فقط یک ماده غذایی غذایی، بلکه یک همراه هوشمند در مسیر کنترل می شود.
برای دریافت ویزیت ( آنلاین یا حضوری ) با دکتر یزدان پناه فرم زیر را پر کنید
یکی از مسیرهای اصلی افزایش ترکیبات گل انسولینی توسط پیاز، فعالسازی سیگنالهای مرتبط با جذب در بافتهای محیطی است. مطالعات پیشبالینی نشان دادهاند که کوارستین و عصارههای غنی از کوارستین میتوانند AMPK را فعال کنند و مسیر PI3K/AKT را تقویت کنند. نتیجه عملی این تغییرات، افزایش ترانسلوکیشن ناقل گلوکز GLUT4 به غشای سلولهای عضلانی و در نتیجه ورود بیشتر گلوکز به درون سلولها و کاهش گلیسمی پلاسما است. این مکانیسمها نه تنها در مدلهای حیوانی بلکه در تحلیلهای مولکولی و مطالعات انسانی مقدماتی نیز مشاهده میشوند و ارتباط مستقیم با کاهش شاخصهای مقاومت به انسولین (مثل HOMA-IR) نشان داده میشوند. با این حال باید توجه داشته باشید که دوز و فرم گرفتن کامل، عصاره پوسته یا مکمل کوارستین) بر شدت این ایمنی پایدار است.
پیاز به عنوان مکمل طبیعی در کنار مواد مخدر:3>
پیاز میتواند بهعنوان یک مکمل طبیعیِ کمهزینه و نسبتاً ایمن در کنار درمان دارویی دیابت مورد استفاده قرار گیرد، اما چند نکته مهم وجود دارد. اول، بیماران تحت درمان با داروهای قند (مثل سولفونیلاورهها یا انسولین) باید مراقب خطر هیپوگلیسمی باشند زیرا مواد قندی طبیعی ممکن است نیاز به تعدیل دوز دارو داشته باشند—مشاوره پزشکی و کنترل قند لازم است. دوم، فرم مصرف (خام، پخته یا عصاره) و دوز ترکیبی از عوامل متفاوت در نتیجه وجود دارد. برخی از مطالعات انسانی از برشهای پیاز خام یا پودر Lyophilized استفاده کردهاند و برخی از عصارههای غنیشده-بنابراین کیفیت محصول مهم است. سوم، گزارشهای جدی گزارششده نادر است، ولی افراد با مصرف خوراکیهای ضد تیروئید یا مصرف داروهایی که مصرف میکنند، مصرف میکنند.
بهترین روشهای مصرف پیاز برای مصرف داروی
روش آماده سازی پیاز تأثیر مستقیم بر میزان ترکیبات فعال آن دارد. بسیاری از مواد موجود در پیاز مانند کوارین، فلاونیدها و ترکیبات سولفوردار (مثل آلپروپیل دیسولفید) در برابر حرارت زیاد حساساند و در اثر سرخ شدن طولانی یا حرارت مستقیم از بین میروند. از طرف دیگر، مصرف کاملاً خام ممکن است برای برخی افراد، بهویژه کسانی که معده حساس دارند، باعث ناراحتی گوارشی شوند. بنابراین، هدف اصلی باید انتخاب روشهایی باشد که بین حفظ ارزش غذایی و سه هضم را حفظ کنند.
مصرف پیاز خام: سادهترین و ساده ترین روش طبیعی
پیاز خام از نظر حفظ کوارستین و ترکیبات آنتیاکسیدانی، برتری قابلتوجهی نسبت به پیاز پخته است. مطالعات تغذیهای نشان دادهاند که مصرف مواد خام میتواند تأثیر مستقیمتری بر کاهش قند ناشتا و افزایش میزان پیگیری انسولینی داشته باشد، زیرا حرارت بخشی از ترکیبات سولفوردار را از تخریب میکند. غذاهایی که میتوانند روزانه مقدار پیاز خام را در قالب سالادهای تازه، ساندویچهای سالم، یا بهصورت خرد با آبلیمو و سبزیجات تازه مصرف کنند. ترکیب پیاز خام با کمی روغن زیتون بکر نیز به جذب بهتر فلاونوئیدها کمک میکند. اگر در صورت بروز نفخ یا سوزش معده، میتوانم پیاز را برای چند دقیقه در آب ولرم نگاه کنم تا تندی آن را کاهش دهد، بدون آنکه ترکیبات مفیدش را به طور قابلتوجهی از بین برود.
پیاز پخته ملایم؛ گزینههای مناسب برای دستگاه حساس
در برخی از بیماران تغذیهای، بهویژه افراد مسن یا کسانی که زخم معده یا سندرم را میگیرند، مصرف میکنند، میتوانند باعث ناراحتی شوند. در این شرایط، پخت ملایم با حرارت غیرمستقیم یا بخارپز کردن بهترین روش جایگزین است. پخت ملایم نه تنها به هضم آسانتر کمک میشود، بلکه بخشی از ترکیبات مفید کوارستین را حفظ میکند. استفاده از پیاز پخته در خوراکهای سبزیجات، سوپها، خورشهای کمچرب یا املت سبزیجات، میتواند روش مناسبی برای وارد کردن این ماده غذایی ارزشمند به رژیم روزانه باشد. نکته مهم این است که حرارت زیاد یا طولانی باعث کاراملیشدن قندهای طبیعی میشود و شاخص گلیسمی آن را افزایش میدهد، بنابراین ملایم و کوتاهی (کمتر از ۱۰ دقیقه) توصیه میشود.
پرهیز از سرخ کردن روغن زیاد
یکی از بزرگترین خطاها در مصرف پیاز، سرخ کردن آن در روغن داغ بهویژه روغنهای صنعتی یا چند بار مصرف میشود. این روش نه تنها از ترکیبات آنتیاکسیدانی پیاز را میبرد بلکه با افزایش و ورود ترکیبات اسید شده به بدن، به مقاومت انسولینی دامن میزند. برای بیماران، سرخکردن بالا میتواند باعث افزایش دمای سیستمی و کنترل سیستم کنترل شود. اگر نیاز به تفت دادن پیاز برای طعمدهی به غذا وجود دارد، توصیه میشود از مقدار اندک روغن زیتون بکر یا آووکادو، در حرارت پایین و مدت زمان کوتاه (کمتر از ۳ دقیقه) استفاده شود. حتی می از روش «تفت خشکتوانم» در تابه تفلون استفاده کرد و در پایان، اندکی روغن سالم به غذا اضافه کرد تا هم طعم و هم خواصی داشته باشد.
ترکیب پیاز با مواد غذایی مفید دیگر
ترکيب پياز با ساير مواد طبيعي داراي قابليت ضد، همافزايي ايجاد ميکند. برای مثال، سیر نیز حاوی ترکیبات گوگردی مشابه است که میتواند عملکرد انسولین را بهبود بخشد و سطح قند را تثبیت کند. ترکیب پیاز و سیر در غذاها یا سالادها، یک ترکیب برای کنترل قند خون میشود.
همچنین افزودن آبلیمو یا سرکه طبیعی سیب به پیاز خام، ترکیبات ضداکسیدانی را تقویت میکند و باعث کاهش شاخص گلیسمی میشود. از طرف دیگر، همراه کردن پیاز با سبزیجات تازه مانند جعفری، گشنیز، خیار و کاهو کمک میکند تا اثربخشکنندهی پیاز بر معده کاهش یابد و فیبر رژیمی به غذای بیشتری اضافه کند که خود را در کنترل قند خون نقش دارد. ترکیبهایی علاوه بر فواید متابولیک، چنین تغییری در رژیم غذایی و افزایش مصرف طعم پیاز در بیماران میشود.
مقدار مصرف روزانه و توصیههای تغذیهای برای درمان بیماران
میزان دقیق مصرف پیاز برای هر فرد به وضعیت سلامتی، داروهای مصرفی و سایر عوامل تغذیهای است، اما به کلی متخصصان تغذیه توصیه میکنند که روزانه حدود نصف تا یک عدد پیاز متوسط (معادل ۸۰ تا ۱۰۰ گرم باشد)در رژیم غذایی. این مقدار میتواند در روز پخش شود تا اثر پایداری بر سطح قند خون داشته باشد. در مصرف بیشازحد، بهویژه در حالت خام، ممکن است مشکلاتی مانند نفخ، بوی دهان یا حرکت معده بروز کند، بنابراین اعتدال در مصرف مصرف است.
نکته مهم دیگر، انتخاب نوع پیاز است: پیاز قرمز و بنفش به دلیل داشتن فلاونیدهای بیشتر (مخصوصاً کوارستین) گزینه بهتری برای مصرف بهتر است، در حالی که پیاز سفید شیرینتر است و ممکن است قند بیشتری داشته باشد. در نهایت، قالب مصرف مصرف پیاز را در یک رژیم غذایی شامل غلات سبدار، سبزیجات فراوان، بدون مصرف و مصرف مفید قرار میدهد تا مصرف آن بیشینه شود.
نکات کاربردی در برنامه غذایی روزانه:
برای استفاده از پیاز در رژیم غذایی، میتوان چند الگوی ساده اما را دنبال کرد:
- افزودن پیاز خام خرد شده به سالاد وعده ناهار یا شام.
- استفاده از پیاز پخته ملایم در سوپ سبزیجات یا خوراک عدس.
- تهیه ترکیب پیاز، سیر، آبلیمو و کمی روغن زیتون به عنوان چاشنی طبیعی.
- استفاده از پیاز قرمز حلقهشده در ساندویچهای خانگی با نان سبوسدار.
این روشها به بیماران کمک میکنند تا بدون افزایش بار یا قند، از خواص ضدعفونی پیاز بهرهمند شوند.
هشدارها و نکات احتیاطی در مصرف پیاز برای افراد مصرفی
پیاز غذایی سالم و ارزشمند است که دارای خواص ضد عفونی و ضداکسیدانی است، اما برای مصرف غذای مصرفی، مصرف آن نیاز به مراقبت دارد. بهخصوص داروهایی که قند میسازند، بیماریهای خوراکی، بیماریها یا غذاهایی هستند که باید با رعایت نکات ایمنی، پیاز را به رژیم غذایی خود اضافه کنند. مصرف نادرست، تغییری در میزان مصرف یا استفاده از مکملهای غلیظ میتواند باعث شود مواد طبیعی پیاز را تشدید کرده و به هیپوگلیسمی یا عوارض دیگری منجر شود.
تداخل با داروهای دارویآورنده قند خون:
پیاز و ترکیبات فعال آن، به ویژه فلاونید کوستین، میتواند باعث افزایش انسولینی شود و اثر داروهای ضد خونآور مانند انسولین و سولفونیلها را تقویت کند. این موضوع ممکن است باعث افت قند خونیسمی (هیپوگلی) شود. به همین دلیل، بیمارانی باید هنگام اضافه کردن پیاز به رژیم روزانه، سطح گلوکز خون خود را به صورت منظم کنترل کنند و تغییر چشمگیر در مصرف پیاز یا مکملهای آن را با پزشک یا کارشناس تغذیه هماهنگ کنند.
تداخل فارماکوکینتیک با داروها:
مصرف دوزهای بالای کوارستین یا عصارههای غلیظ پیاز ممکن است روی آنزیمهای خانواده خانواده CYP (مثل CYP3A4، CYP2C9) و انتقالدهنده P-glycoprotein اثر بگذارد و متابولیسم برخی داروها را کند یا تغییر دهد. داروهایی که توسط این مسیرها متابسازی میشوند—از جمله خونهایی که میتوانند داروها، قلب و فشار را در اثر مصرف بالای پیاز یا مکمل، مصرف کنند و عوارض جانبی داشته باشند. بنابراین باید با پزشک قبل از شروع مصرف مکملها یا تغییر مصرف در مصرف پیاز غذایی نیاز باشد.
داروهای رقیقکننده خون:
پیاز خام و عصارههای آن دارای اثر ضدپلاکتی ملایم هستند و میتوانند پلاکتی را کاهش دهند. به همین دلیل، مصرف زیاد پیاز خام ممکن است اثرات داروهای ضدانعقاد مانند وارفارین، کلپیدوگرل و حتی آسپرین را تشدید کند. بیماران تحت درمان با این داروها باید INR و سایر درمانهای را به طور منظم پایش کنند و همچنین کبودی یا غیرمعمول را سریعا به پزشک گزارش دهند. در این موارد، مصرف پیاز پخته ملایم به جای خام میتوان ایمنتر باشد.
حساسیت گوارشی و رفلاکس معده:
پیاز خام حاوی فروکتان و سایر ترکیبات محرک است که میتواند باعث سوزش معده، رفلاکس و نفخ در افراد حساس شوند. بیماران مبتلا به GERD یا سندرم روده حرکتپذیر (IBS) بهتر است پیاز را به شکل پخت ملایم مصرف کنند یا از مصرفهای کم-FODMAP بهره ببرند. توجه به واکنش بدن و تنظیم میزان مصرف، نقش مهمی در کاهش ناراحتیهای غذایی دارد.
آلرژی و واکنشهای اظهاری:
اگر پس از تماس یا مصرف پیاز، علائمی مانند خارش، کهیر، تورم لبها یا گلو، یا تنگی نفس مشاهده شود، باید فوراً مصرف آن را انجام دهد و به پزشک یا متخصص آلرژی مراجعه کند. هر چند الرژی به پیاز نادر است اما برای کسانی که از غذاهایی هستند، این موضوع ویژهای دارد.
مکملهای پیاز و تفاوت با مصرف غذا:
مصرف پیاز به صورت غذای کامل معمولاً ایمن است و عوارض جدی ندارد، اما مکملها و عصارههای غلیظ پیاز حاوی دوزهای بالاتری از ترکیبات فعال هستند و احتمال تداخل با داروها و ایجاد قویتر قندکاه یا ضدپلاکت وجود دارد. بنابراین شروع مکملهای کوارستین یا عصارههای غلیظ تنها باید تحت نظر پزشک انجام شود و از خوددرمانی پرهیز شود.
توصیههای عملی برای بیماران:
- قبل از مصرف مصرف پیاز یا شروع مکملها، با پزشک یا متخصص تغذیه میکنند.
- پس از تغییر در رژیم، سطح قند خون را کنترل کنید تا هیپوگلیسمی سریع تشخیص داده شود.
- بیماران مبتلا به GERD یا IBS بهتر است پیاز پخته شده ملایم مصرف و واکنش بدن را زیر نظر داشته باشند.
- مصرف پیاز برای افرادی که داروهای ضدانعقاد میگیرند باید با پایش پزشکی انجام شود و مصرف آن از حد خامه یا عصارههای غلیظ پرهیز شود.
پیاز میتواند بهعنوان یک افزودنی طبیعی و مفید برای کنترل قند خون و سلامت متابولیک عمل کند، اما رعایت میزان مصرف، نوع مصرف (خام یا پخته ملایم)، و هماهنگی با داروها و شرایط گوارشی ضروری است. رعایت این نکات باعث میشود بیماران از فواید پیاز بهرهمند شوند و از عوارض ناخواسته جلوگیری کنند.
پیاز، طلایهدار طبیعی کنترل قند و همراه هوشمند بیمارانی
پی، با ترکیبات فعال مانند کوارستین و خودلفوردارها، نه تنها باعث کاهش قند خون و افزایش انسولین کمکی میشود، بلکه میتواند به سلامت قلب کمک کند. مصرف پیاز به شکل خام یا پخته ملایم، همراه با رعایت میزان مصرف و نکات احتیاطی، میتواند بهعنوان یک مکمل طبیعی و کمخطر در کنار داروها و تغییرات سبک، نقشی در مدیریت زندگی ایفا کند. با این حال، از تداخلهای دارویی و بیماریهای معالجه مهم است که مصرف آن هم ایمن و هم مهم باشد. به این ترتیب، پیاز نه فقط یک ماده غذایی غذایی، بلکه یک همراه هوشمند در مسیر کنترل می شود.
برای دریافت ویزیت ( آنلاین یا حضوری ) با دکتر یزدان پناه فرم زیر را پر کنید
