نحوه بروز اضطراب در کودکان در مقایسه با بزرگسالان متفاوت است و علائم خاص خود را دارد، اما باید توجه داشت که نباید به راحتی از اضطراب ترک و اضطراب کودکان غافل شد. به تنهایی.
عامل ژنتیکی یکی از مهم ترین علل اضطراب در کودکان است. همچنین درگیری با همسالان، مشکلات خانوادگی و مشاجره بین والدین، ترس از جدایی از والدین یا دوستان یا تغییر محل زندگی از عواملی هستند که می توانند باعث ایجاد اضطراب در کودکان شوند.
علائم استرس و اضطراب در صورت کوچک بودن نگران کننده نیست، اما در صورت افزایش این علائم، به والدین توصیه می شود که با روانشناس و روانشناس کودک خود مشورت کنند. زیرا این اضطراب می تواند تا بزرگسالی ادامه یابد. پیدا کنید.
همه کودکان اضطراب و بیقراری را تجربه می کنند. بیشتر اوقات از یک کودک عادی انتظار می رود که زمان زیادی را در هیجان، بی قراری و کنجکاوی بگذراند. مثلاً بچه ها وقتی ۹ ماه از سال برای رفتن به مدرسه از والدینشان جدا می شوند، دغدغه و اضطراب خاصی دارند. در مورد بچه های کوچکتر، این حالت گاهی به ترس تبدیل می شود. (مانند ترس از تاریکی، طوفان، حیوانات یا چیزهای بزرگ و قوی). اگر این نوع رفتارها مانند جدایی از والدین، نشاط در مدرسه و یافتن دوستان در اقدامات کودکان قبل از شروع این احساسات گنجانده شود، والدین به راحتی می توانند ارزش های خود را در زمان وقوع برای کودکان توضیح دهند و آنها را متقاعد کنند. این روش توسط روانشناسان قدیمی پیشنهاد شده است. یکی از انواع این اضطراب ها و نگرانی ها که ترس از جدایی نامیده می شود، نیاز مبرم به درمان و مراقبت از علائم آن دارد:
1. ترس دائمی در مورد سلامت و ایمنی والدین خود
2. امتناع از رفتن به مدرسه
3. دل دردهای مداوم یا شکایت از سایر دردهای جسمانی
4. نگرانی های شدید، زمان خواب
5. وابسته و وابسته بودن به دیگران
6. ترس و وحشت زیاد در زمان جدایی از والدین
7. ترسیدن یا دیدن کابوس در هنگام خواب
نوع دیگر نگرانی و اضطراب زمانی است که کودک از چیز خاصی مثلاً از سگ، حشرات یا هر چیز خاص دیگری می ترسد و این ترس باعث ایجاد استرس و هیجان در زندگی کودک می شود. گاهی برخی از این کودکان از دیدن یا صحبت با افراد جدید و ناشناس می ترسند. این کودکان به سختی می توانند دوستان جدیدی پیدا کنند یا با افراد دیگری غیر از اعضای خانواده خود ارتباط برقرار کنند. سایر کودکانی که از این اضطراب ها رنج می برند ممکن است:
1. آنها قبل از وقوع هر چیزی نگرانی های زیادی دارند.
2. در مورد رفتن به مدرسه، دوست یابی و ورزش استرس دارند
3. افکار گیج کننده و واکنش های عصبی (مشغله ذهنی) دارند. 4. از اشتباه کردن می ترسند.
5. اعتماد به نفس بسیار کمی دارند.
کودکانی که استرس و اضطراب دارند تنش ها و نگرانی های زیادی را تجربه می کنند. نگرانی آنها گاهی به حدی می رسد که دیگر قادر به انجام کاری یا تصمیم گیری و حتی فکر کردن به مسائل پیرامون خود نیستند. کودکان مضطرب اغلب کودکانی ساکت، عصبی، شاکی، ناراضی و کم حوصله هستند. و اغلب در مورد همه چیز مشکل دارند. والدین این کودکان باید بسیار هوشیار بوده و به نشانه های عصبی بودن و اضطراب در فرزندان خود توجه کنند تا پس از شناخت سریع و به موقع از بروز این حالات جلوگیری کنند. کاهش سریع ترس و اضطراب در کودکان بسیار مهم است.
اگر با تمرکز بر رفتار کودک خود اضطراب و نگرانی را در او مشاهده کردید، سریعاً با متخصص و روانشناس کودک و نوجوان که تجربه و مهارت لازم را در زمینه سلامت روان و درمان آن دارد، مشورت کنید. با مراقبت ویژه؛ مشکلات اضطراب و استرس را در فرزندان خود از بین ببرید. این مراقبت ها به زودی از بروز مشکلاتی مانند عدم دوستی با دیگران، شکست ها و شوک های اجتماعی و درونی، عدم اعتماد به نفس شدید در آینده جلوگیری می کند. این مراقبتها شامل رواندرمانیهای فردی، درمانهای خانوادگی و رواندرمانی، مراقبت رفتاری و مشاوره در مدرسه است.
