نوتروپنی (نوتروپنی) وضعیتی است که در آن مقدار نوتروفیل در خون به طور غیر طبیعی کم است... نوتروفیل ها نوع مهمی از گلبول های سفید هستند که برای مبارزه با پاتوژن ها، به ویژه عفونت های باکتریایی، حیاتی هستند.

در این مقاله قصد داریم به شما بگوییم نوتروپنی چیست و چگونه درمان می‌شود... با GCORP LLC همراه باشید.

نوتروپنی چیست؟..

همانطور که گفتیم، یک بیمار مبتلا به نوتروپنی گلبول های سفید پایینی دارد. در بزرگسالان، تعداد 1500 نوتروفیل در هر میکرولیتر خون نوتروپنی خفیف و تعداد کمتر از 500 در هر میکرولیتر شدید در نظر گرفته می شود. در موارد شدید، حتی باکتری هایی که به طور معمول در دهان، پوست و روده یافت می شوند، می توانند باعث عفونت جدی شوند.

نوتروپنی می تواند در اثر کاهش تولید نوتروفیل ها، استفاده سریع از نوتروفیل ها، افزایش تخریب نوتروفیل ها یا ترکیبی از هر سه عامل ایجاد شود... نوتروپنی می تواند موقت یا مزمن باشد... این بیماری نیز به دو نوع مادرزادی و اکتسابی netropeni تقسیم می شود.

مشاهده بیشتر: سندرم پیری زودرس و راه حل آن

انواع نوتروپنی

این بیماری انواع مختلفی دارد و شدت هر کدام متفاوت است. انواع نوتروپنی عبارتند از:

1. نوتروپنی دوره ای: این یک سندرم مادرزادی نادر است که باعث نوسانات در تعداد نوتروفیل ها می شود. تخمین زده می شود که از هر 1,000,000 نفر 1 نفر را تحت تاثیر قرار دهد.
2. سندرم کاستمن: این یک اختلال ژنتیکی است که در آن نوتروفیل ها در سطوح پایین تر تولید می شوند.. افراد مبتلا به سندرم Kostmann از سنین پایین مستعد ابتلا به عفونت هستند.
3. نوتروپنی ایدیوپاتیک مزمن: این یک نسخه نسبتاً رایج از نوتروپنی است که عمدتاً زنان را مبتلا می‌کند.
4. نوتروپنی خود ایمنی: این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی فرد به نوتروفیل‌ها حمله کرده و آن‌ها را از بین می‌برد.
5. سندرم شواچمن-دیاموند: این یک اختلال ژنتیکی نادر است که اثرات متعددی از جمله کوتاهی قد، مشکلات لوزالمعده و تعداد کم نوتروفیل ها دارد.
6. نوتروپنی نوزادان: در اینجا آنتی بادی های مادر از جفت عبور می کنند و به نوتروفیل های جنین در حال رشد حمله می کنند... این وضعیت معمولاً در عرض 2 ماه خود به خود برطرف می شود... این بیماری می تواند بدون علامت باشد یا منجر به سپسیس شود.

بیشتر بخوانید: بیماری سندرم داون

علل نوتروپنی

نوتروفیل ها در مغز استخوان و در مرکز استخوان های بزرگتر تولید می شوند. هر چیزی که این روند را مختل کند می تواند باعث نوتروپنی شود. به طور معمول، نوتروپنی ناشی از شیمی درمانی در درمان سرطان رخ می دهد. در واقع، حدود نیمی از بیماران سرطانی که شیمی درمانی دریافت می کنند، سطحی از این بیماری را تجربه خواهند کرد.. سایر علل بالقوه نوتروپنی عبارتند از:

• سرطان خون
• وابستگی به الکل
• سندرم پیرسون
هایپر اسپلنیسم یا طحال بزرگ شده
• داروهای خاص، از جمله آنتی بیوتیک ها و داروهای فشار خون بالا، اختلالات روانی، و صرع.
• سندرم بارت (یک اختلال ژنتیکی که بر سیستم های مختلف تاثیر می گذارد)
• سندرم های میلودیسپلاستیک (گروهی از اختلالات هستند که با اختلال عملکرد سلول های خونی و مشکلات تولید مغز استخوان مشخص می شوند)
• میلوفیبروز (یک مشکل نادر مغز استخوان که استئومیلوفیبروز نیز نامیده می شود)
• کمبود ویتامین، به ویژه کمبود ویتامین B12، فولات و مس.
• سپسیس (عفونت جریان خون که نوتروفیل ها را سریعتر از تولید آنها مصرف می کند)
• عفونت‌های خاص، از جمله هپاتیت A، B، و C، ایدز، مالاریا، سل، تب دنگی و بیماری لایم.

علاوه بر این، برخی از شرایط خودایمنی می توانند نوتروفیل ها را هدف قرار دهند و تعداد آنها را کاهش دهند. این شرایط عبارتند از:

• بیماری کرون
• روماتیسم مفصلی
• لوپوس

احتمال تولد نوزادان نارس با نوتروپنی بیشتر از نوزادانی است که نزدیک به موعد مقرر متولد می شوند. این وضعیت 6 تا 8 درصد از نوزادانی که در بخش مراقبت های ویژه نگهداری می شوند را تحت تاثیر قرار می دهد. به عنوان یک قاعده کلی، هر چه نوزاد کوچکتر باشد، احتمال ابتلا به نوتروپنی بیشتر می شود.

علائم نوتروپنی

نوتروپنی به خودی خود هیچ علامتی ندارد... اغلب در طول آزمایشات معمول خون یا آزمایشات مربوط به بیماری دیگری دیده می شود... به همین دلیل بیمارانی که تحت شیمی درمانی قرار می گیرند و بیشتر در معرض این بیماری هستند باید آزمایش خون منظم داشته باشند... اما جدی ترین نگرانی در مورد نوتروپنی عفونت است که بدون کنترل تعداد نوتروفیل ها به راحتی در سراسر بدن پخش می شود.. علائم عفونت عبارتند از:

• تب بالا یا دمای پایین
• لرز و عرق کردن
• علائم شبه آنفولانزا
• ضعف
• موکوزیت، التهاب و زخم دردناک غشای مخاطی دستگاه گوارش
• دردهای شکمی
• اسهال و استفراغ
• تغییر در وضعیت روانی
• گلودرد، دندان درد یا زخم های دهان
• درد در ناحیه مقعد
• احساس سوزش هنگام ادرار کردن
• افزایش ادرار
• سرفه
• مشکل در تنفس
• قرمزی یا تورم در اطراف زخم
ترشحات غیر طبیعی واژن

در صورت بروز عفونت، خطر نوتروپنی تب دار وجود دارد که به آن سپسیس نوتروپنیک نیز گفته می شود. این یک وضعیت اورژانسی است و بیشتر در بیماران سرطانی که تحت شیمی درمانی هستند رخ می دهد. میزان مرگ و میر بین 2 تا 21 درصد است.

تب بالای 38 درجه سانتیگراد، به مدت 1 ساعت یا بیشتر، به عنوان یکی از علائم نوتروپنی تب دار شناخته می شود... علاوه بر این، در این نوع نوتروپنی، تعداد مطلق نوتروفیل ها 1500 سلول در هر میکرولیتر یا کمتر است... پزشکان باید بلافاصله عفونت بیمار را درمان کنند.

درمان نوتروپنی

درمان نوتروپنی بستگی به علت این اختلال دارد. درمان های مورد استفاده برای کاهش اثر این بیماری عبارتند از:

1. فاکتور محرک کلنی گرانولوسیت (G-CSF): این یک گلیکوپروتئین است که مغز استخوان را برای تولید نوتروفیل ها و سایر گرانولوسیت ها تحریک می کند و آنها را در جریان خون آزاد می کند. رایج ترین شکل G-CSF دارویی به نام filg است.
2. فاکتور محرک گرانولوسیت-ماکروفاژ (GM-CSF): گلیکوپروتئین تولید شده طبیعی، نقشی مشابه با G-CSF دارد.. هر دو باعث بهبود نوتروفیل پس از شیمی درمانی می شوند.
3. آنتی‌بیوتیک‌ها: آنتی‌بیوتیک‌های پیشگیرانه گاهی اوقات برای کاهش احتمال عفونت تجویز می‌شوند... آنها اغلب در زمانی تجویز می‌شوند که تعداد نوتروفیل‌ها احتمالاً در کمترین حد خود است.

توصیه هایی برای بیماران مبتلا به نوتروپنی

بیماران مبتلا به نوتروپنی باید اقدامات احتیاطی را در سبک زندگی خود انجام دهند و از عفونت دوری کنند. این اقدامات شامل موارد زیر است:

• تمیز کردن دست ها به طور مرتب، به خصوص بعد از استفاده از توالت
• از جمعیت و افراد بیمار خودداری کنید
• اشتراک گذاری نکردن وسایل شخصی مانند مسواک، لیوان نوشیدنی، ظروف
• حمام کردن یا دوش گرفتن روزانه
• پخت کامل گوشت و تخم مرغ
• نخریدن مواد غذایی در بسته بندی های آسیب دیده
• تمیز کردن کامل یخچال
• شستشوی کامل میوه ها و سبزیجات خام
• از تماس مستقیم با ضایعات حیوان خانگی خودداری کنید
• شستن دست ها پس از دست زدن به حیوانات
• هنگام باغبانی دستکش بپوشید
• استفاده از مسواک نرم
• استفاده از ریش تراش برقی به جای تیغ
• هر زخمی را با آب گرم و صابون تمیز کنید
• استفاده از یک ضد عفونی کننده برای تمیز کردن ناحیه زخم
• پوشیدن کفش در فضای باز
• تمیز نگه داشتن سطوح
• واکسن آنفولانزا را به محض در دسترس شدن تزریق کنید

نتیجه گیری

با توجه به نکاتی که ذکر شد، این بیماری در برخی از افرادی که سابقه شیمی درمانی داشته اند بیشتر گرفتار می شود... همچنین برخی از بیماری ها و کمبود ویتامین نیز تحت تاثیر قرار می گیرد... بنابراین این بیماران باید به طور مداوم تحت آزمایش و نظارت قرار گیرند تا دچار نوتروپنی نشوند... پیشنهاد می کنیم برای مشاوره فوری پزشکی و نوبت آنلاین با GCORP LLC تماس بگیرید و با بهترین متخصص در ارتباط باشید.

[sibwp_form id=5]