نکات اصلی

• بیماری ویروس ابولا (EVD) در انسان، که قبلا به عنوان تب خونریزی دهنده ابولا شناخته می شد، یک بیماری نادر اما شدید و اغلب کشنده است.
• ویروس از طریق حیوانات وحشی به انسان منتقل می شود و از طریق انسان به انسان سرایت می کند.
• متوسط ​​میزان مرگ و میر ناشی از EVD حدود 50% است. میزان مرگ و میر ناشی از شیوع این بیماری در گذشته از 25% تا 90% متغیر بوده است.
• مشارکت جامعه برای کنترل موفق بیماری مهم است.
• کنترل موثر شیوع بیماری متکی به اجرای مجموعه ای از مداخلات، به ویژه مدیریت مورد، شیوه های پیشگیری و کنترل عفونت، مراقبت و ردیابی تماس، خدمات آزمایشگاهی مناسب، حفاظت ایمن و موثر و بسیج اجتماعی است.
• واکسن‌هایی برای محافظت در برابر ابولا در حال توسعه هستند و برای کمک به کنترل شیوع ابولا در گینه و جمهوری دموکراتیک کنگو (DRC) استفاده شده‌اند.
• مراقبت های حمایتی اولیه، از جمله آبرسانی مجدد و درمان علامتی، بقا را افزایش می دهد. هیچ درمان تایید شده ای برای از کار انداختن ویروس وجود ندارد، اما طیف وسیعی از درمان های هماتولوژیک، ایمونولوژیک و دارویی در دسترس است.
• زنان باردار و شیرده مبتلا به ابولا باید مراقبت های حمایتی اولیه را دریافت کنند.. علاوه بر این، پیشگیری از واکسن و درمان تجربی نیز باید تحت شرایطی مشابه برای افراد غیرباردار ارائه شود.

ویروس ابولا چیست؟

ویروس ابولا باعث یک بیماری جدی و حاد می شود که در صورت عدم درمان اغلب منجر به مرگ می شود... EVD اولین بار در سال 1976 با شیوع همزمان در نیوزلند (سودان جنوبی) و یامبوکو (جمهوری دموکراتیک کنگو) ظاهر شد.

2014-2016 بزرگترین شیوع این بیماری در آفریقا از زمان شیوع این بیماری در غرب بود. 1976.. شیوع در گینه آغاز شد و سپس در سراسر خشکی گسترش یافت مرزهای سیرالئون و لیبریا.. شیوع فعلی در شرق جمهوری دموکراتیک کنگو در سال‌های 2018-2019 به دلیل تأثیرات منفی بر فعالیت‌های بهداشت عمومی پیچیده است.

خانواده ویروس Filoviridae شامل سه جنس است: Quavirus، ویروس Marburg و ویروس ابولا... شش گونه در جنس ویروس ابولا شناسایی شده است: Zaire، Bundibugyo، سودان، Tai Jungle، Reston و Bombali... این ویروس باعث اپیدمی اخیر در جمهوری دموکراتیک کنگو و غرب آفریقا شده است.

[sibwp_form id=1]

ویروس ابولا چگونه منتقل می شود؟

تصور می‌شود که خفاش‌های میوه خار (Pteropodidae) میزبان طبیعی ویروس ابولا هستند.. ابولا از طریق تماس نزدیک با خون، ترشحات، اندام‌ها، یا سایر مایعات حیوانات آلوده مانند خفاش‌های میوه، شامپانزه‌ها، گوریل‌ها، میمون‌ها، شاخک‌ها یا جوجه تیغی‌های جنگلی بیمار یا مرده که در جنگل‌های بارانی یافت می‌شوند، به جمعیت انسانی منتقل می‌شود.

سپس ابولا از طریق تماس مستقیم (از طریق زخم های پوستی یا غشاهای مخاطی) و از طریق انتقال انسان به انسان به روش های زیر پخش می شود:

• خون یا مایعات بدن فردی که در اثر ابولا یا فوت کرده است
• اشیاء آلوده به مایعات بدن (مانند خون، مدفوع، استفراغ) فردی که در اثر ابولا یا فوت کرده است

کارکنان مراقبت‌های بهداشتی اغلب هنگام درمان بیماران مشکوک به EVD آلوده می‌شوند. این زمانی اتفاق می‌افتد که اقدامات احتیاطی کنترل عفونت در هنگام تماس نزدیک با بیماران جدی گرفته نشود.

مراسم دفن، که شامل تماس مستقیم با جسد است، می‌تواند در انتقال ابولا نیز نقش داشته باشد.

تا زمانی که خون افراد حاوی ویروس باشد، آنها نیز ناقل هستند.

زنان بارداری که مبتلا به ابولا حاد شده‌اند و از این بیماری بهبود می‌یابند، ممکن است همچنان ویروس را از طریق شیر مادر یا مایعات و بافت‌های مرتبط با بارداری منتقل کنند... این با خطر انتقال بیماری به نوزاد و دیگران مرتبط است.. زنانی که پس از بهبودی از بیماری ابولا باردار می شوند، در معرض خطر انتقال ویروس نیستند.

بیشتر ببینید: پزشک متخصص بیماری‌های عفونی

زنان شیردهی که مایل به ادامه شیردهی پس از بهبودی از بیماری ابولا هستند باید برای انجام این کار تحت نظر باشند و شیر آنها باید قبل از شروع شیردهی برای وجود ابولا آزمایش شود.

علائم ویروس ابولا

دوره نهفتگی، که زمان بین قرار گرفتن در معرض ویروس تا شروع علائم است، 2 تا 21 روز است... فردی که به ابولا مبتلا شده است تا زمانی که علائم ظاهر نشود، قادر به انتقال بیماری نیست.

علائم EVD ممکن است ناگهانی باشد و شامل موارد زیر باشد:

• تب
• خستگی
• درد عضلانی
• سردرد
• گلودرد

که با این علائم ادامه می یابد:

• استفراغ
• اسهال
• بثورات پوستی
• علائم اختلال عملکرد کلیه و کبد

در برخی موارد، خونریزی داخلی و خارجی (به عنوان مثال، خونریزی لثه، یا خون در مدفوع).

یافته‌های آزمایشگاهی شامل کاهش تعداد گلبول‌های سفید و پلاکت‌ها و افزایش آنزیم‌های کبدی است.

ویروس ابولا چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص بالینی EVD از سایر بیماری های عفونی مانند مالاریا، تب حصبه و مننژیت دشوار است... بسیاری از علائم بارداری و ابولا نیز کاملاً مشابه هستند.. با توجه به خطرات حاملگی، زنان باردار در صورت مشکوک به ابولا باید به طور کامل آزمایش شوند.

تعیین اینکه آیا علائم ناشی از عفونت ویروس ابولا ایجاد می شود یا خیر با کمک روش های تشخیصی زیر امکان پذیر است:

• آزایش ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم (ELISA)
• تست های ردیابی آنتی ژن
• تست خنثی سازی سرم
• اندازه گیری واکنش زنجیره ای پلیمری رونویسی معکوس (RT-PCR)
• میکروسکوپ الکترونی
• جداسازی ویروس از طریق کشت سلولی

در انتخاب تست‌های تشخیصی که ویژگی‌های فنی، وقوع و شیوع بیماری، و پیامدهای اجتماعی و پزشکی نتایج آزمایش را در نظر می‌گیرند، باید توجه ویژه‌ای شود. اکیداً توصیه می‌شود که آزمایش‌های تشخیصی که تحت ارزیابی مستقل و بین‌المللی قرار گرفته‌اند، برای استفاده در نظر گرفته شوند.

اندازه گیری های فعلی توصیه شده توسط سازمان بهداشت جهانی (WHO) عبارتند از:

• آزمایش‌های اسید نوکلئیک خودکار یا نیمه خودکار (NAT) برای مدیریت تشخیصی معمول.
• آزمایش‌های تشخیص سریع آنتی‌ژن برای استفاده در مناطق دورافتاده که NAT به راحتی در دسترس نیست... این آزمایش‌ها به عنوان بخشی از فعالیت‌های نظارتی برای اهداف غربالگری توصیه می‌شوند، اما آزمایش‌های واکنشی باید با NAT تأیید شوند.

نمونه های ترجیحی برای تشخیص عبارتند از:

• کل خون بیماران زنده با علامت جمع آوری شده در اتیلن دی آمین تتراستیک اسید (EDTA).
• نمونه بزاق ذخیره شده در محیط حمل و نقل مشترک، که از بیماران فوت شده یا در شرایطی که جمع آوری خون امکان پذیر نیست جمع آوری شده است.

نمونه‌های جمع‌آوری‌شده از بیماران خطرات زیست‌محیطی زیادی دارند... ارزیابی‌های آزمایشگاهی روی نمونه‌های غیرفعال‌نشده باید تحت حداکثر شرایط مهار بیولوژیکی انجام شود.. تمام نمونه های بیولوژیکی در طول حمل و نقل در سطح ملی و بین المللی باید با استفاده از سیستم بسته بندی سه گانه انجام شود.

ویروس ابولا چگونه درمان می شود؟

مراقبت های حمایتی - جایگزینی آب یا مایعات از دست رفته با استفاده از مایعات خوراکی یا داخل وریدی - و درمان علائم خاص در افزایش بقا موثر است. هنوز هیچ درمان اثبات شده ای برای EVD وجود ندارد. جمهوری دموکراتیک کنگو، در شیوع ابولا 2018-2019 در جمهوری دموکراتیک کنگو انجام شده است.

زنان باردار و شیرده مبتلا به ابولا، مانند همه افراد دیگر، باید از مراقبت‌های حمایتی اولیه برخوردار شوند... به همین ترتیب، درمان آزمایشگاهی نیز باید تحت شرایطی مشابه افراد غیرباردار انجام شود.

بیشتر ببینید: متخصص داخلی

واکسن ویروس ابولا

در یک کارآزمایی بزرگ که در سال 2015 در گینه انجام شد، یک واکسن آزمایشگاهی ابولا محافظت قابل توجهی در برابر EVD ارائه کرد. این واکسن، معروف به rVSV-ZEBOV، در یک کارآزمایی با 11841 نفر مورد مطالعه قرار گرفت. از 5837 نفری که واکسن Ebola دریافت کردند، هیچ موردی برای واکسن Ebola دریافت نکردند. 23 نفر که واکسن را دریافت نکردند، 10 روز به ابولا مبتلا شدند یا بیشتر پس از واکسیناسیون.

واکسن rVSV-ZEBOV در اپیدمی اخیر ابولا 2018-2019 در جمهوری دموکراتیک کنگو استفاده شد.. زنان باردار و شیرده باید تحت شرایط مشابهی به واکسن دسترسی داشته باشند.

پیشگیری و کنترل ویروس ابولا

کنترل مؤثر یک بیماری همه گیر متکی به اجرای مجموعه ای از اقدامات است، از جمله مدیریت مورد، نظارت و ردیابی تماس، خدمات آزمایشگاهی مناسب، دفن ایمن، و بسیج جامعه. مشارکت جامعه کلید کنترل موفقیت آمیز شیوع است.. افزایش آگاهی از عوامل خطر ابتلا به ابولا و اقدامات حفاظتی (از جمله کاهش انتقال پیام به افراد می تواند یک استراتژی موثر برای کاهش واکسیناسیون انسانی است). باید روی چند عامل تمرکز کند:

• کاهش خطر انتقال حیات وحش به انسان از طریق تماس با خفاش‌های میوه‌خوار، میمون‌ها، شامپانزه‌ها، شاخ‌های بلند و جوجه تیغی‌های جنگلی و مصرف گوشت خام آن‌ها... دست زدن به حیوانات باید با دستکش و سایر لباس‌های محافظ انجام شود... فرآورده‌های حیوانی (خون و گوشت) قبل از مصرف کامل باشد
.
• کاهش خطر انتقال از انسان به انسان از طریق تماس مستقیم یا نزدیک با افراد مبتلا به علائم ابولا، به ویژه با مایعات بدن آنها. هنگام مراقبت از بیماران باید از دستکش و تجهیزات حفاظت فردی مناسب استفاده شود.. شستن مرتب دست ها پس از معاینه بیماران در بیمارستان و همچنین پس از مراقبت از بیماران در منزل الزامی است.
• اقدامات مهار بیماری همه گیر، از جمله دفن ایمن و محترمانه اجساد، شناسایی افراد در تماس با فرد مبتلا به ابولا و نظارت بر سلامت آنها به مدت 21 روز، اهمیت جداسازی افراد سالم از افراد بیمار به منظور جلوگیری از شیوع بیشتر و اهمیت بهداشت خوب و حفظ محیطی پاک.
• کاهش خطر انتقال جنسی؛ بر اساس توصیه های WHO، بر اساس تجزیه و تحلیل بیشتر تحقیقات در حال انجام و شواهد از گروه مشاوره سازمان جهانی بهداشت در مورد واکنش به بیماری ویروس ابولا، مردانی که از EVD بهبود یافته اند باید بهداشت و مقاربت جنسی ایمن تری را تا 12 ماه پس از شروع علائم یا دو آزمایش منفی منی برای ویروس Ebola انجام دهند. بنابراین از تماس با آب و مایعات بدن با ویروس Ebola توصیه می شود. منفی هستند و هستند در حال بهبودی.
• کاهش خطر انتقال از مایعات و بافت های مرتبط با بارداری؛ زنان باردار که از ابولا جان سالم به در برده اند برای دسترسی به غربالگری های منظم قبل از زایمان (ANC)، رسیدگی به هر گونه عوارض بارداری و رسیدگی به نیاز به مراقبت های جنسی و باروری و زایمان ایمن نیاز به حمایت اجتماعی دارند. این باید با همکاری ابولا و متخصصان مراقبت های بهداشتی زنان انجام شود. زنان باردار همیشه باید در تصمیم گیری های مربوط به سلامت جنسی و باروری مورد احترام قرار گیرند.

کنترل عفونت در مراکز درمانی

کارکنان مراقبت های بهداشتی همیشه باید اقدامات پیشگیرانه استاندارد را بدون توجه به تشخیص احتمالی دنبال کنند.. این موارد شامل بهداشت اولیه دست، بهداشت تنفسی، استفاده از تجهیزات حفاظت فردی (برای جلوگیری از پاشیده شدن یا تماس با مواد آلوده)، روش‌های تزریق ایمن، و روش‌های دفن ایمن است.

کارکنان مراکز بهداشتی که وظیفه مراقبت از بیماران مبتلا به ویروس ابولا یا مشکوک به ابتلا به ویروس ابولا را بر عهده دارند، باید از اقدامات کنترل آلودگی بیشتری برای جلوگیری از تماس با خون و مایعات بدن بیمار و سطوح یا مواد آلوده مانند لباس و ملافه استفاده کنند... در صورت تماس نزدیک (در فاصله 1 متری) با بیماران مبتلا به EVD، کارکنان مراکز بهداشتی و بهداشتی باید از صورت های بلند یا ماسک های تمیز استفاده کنند. آستین روپوش و دستکش (در برخی موارد دستکش استریل).

کارکنان آزمایشگاه نیز در معرض خطر هستند... نمونه های گرفته شده از انسان و حیوان برای بررسی عفونت ابولا باید توسط پرسنل آموزش دیده و در آزمایشگاه های مجهز تهیه شوند.

مراقبت از افرادی که از ابولا بهبود یافته اند

تعدادی از عوارض پزشکی، از جمله مشکلات سلامت روان، در برخی از افراد پس از بهبودی از ابولا گزارش شده است. ویروس ابولا ممکن است همچنان در برخی از مایعات بدن، مانند مایع منی، مایعات مرتبط با بارداری، و شیر مادر وجود داشته باشد.

بازماندگان ابولا برای مقابله با چالش‌های پزشکی و روان‌شناختی و همچنین به حداقل رساندن خطر انتقال مداوم ویروس ابولا به حمایت اجتماعی نیاز دارند. برای برآوردن چنین نیازهایی، برنامه‌ای اختصاصی برای مراقبت از افرادی که از ابولا بهبود یافته‌اند تنظیم شده است.

مشخص شده است که ویروس ابولا در برخی از افرادی که از این بیماری بهبود یافته‌اند، در مکان‌هایی که سیستم ایمنی ندارند، همچنان پابرجاست... این مکان‌ها شامل بیضه‌ها، قسمت داخلی چشم و سیستم عصبی مرکزی است... در زنانی که در دوران بارداری آلوده شده‌اند، ویروس همچنان در جفت، مایع آمنیوتیک و جنین دیده می‌شود.. در زنانی که در دوران شیردهی به این ویروس آلوده شده‌اند، این ویروس ممکن است در شیر مادر وجود داشته باشد.

علیرغم اینکه عود سیستماتیک بیماری به دلیل افزایش تکثیر ویروس در یک مکان خاص در فردی که از EVD بهبود یافته است، یک رویداد نادر است، اما ثابت شده است... دلایل این پدیده هنوز به خوبی شناخته نشده است.

مطالعات پایداری ویروس نشان می‌دهد که در درصد کمی از بهبودی‌ها، آزمایش واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس (RT-PCR) برخی مایعات بدن ممکن است برای ویروس ابولا برای بیش از ۹ ماه مثبت باشد.

اطلاعات نظارتی و تحقیقات بیشتری در مورد خطرات انتقال جنسی، و به ویژه شیوع ویروس زنده و قابل انتقال در مایع منی در طول زمان مورد نیاز است... در حال حاضر و بر اساس شواهد موجود، توصیه WHO این است که:

• همه افرادی که از ابولا بهبود یافته اند و شرکای جنسی آنها باید مشاوره دریافت کنند تا از رابطه جنسی ایمن تر اطمینان حاصل کنند تا زمانی که دو بار آزمایش آنها منفی شود.. بهبودی ها باید از کاندوم استفاده کنند.
• بازماندگان مرد ابولا باید 3 ماه پس از شروع بیماری تحت آزمایش مایع منی قرار گیرند و در مرحله بعد برای افرادی که نتیجه آزمایش آنها مثبت است، باید هر ماه پس از آن آزمایش شوند تا زمانی که آزمایش اسپرم آنها برای ویروس در RT-PCR دو بار با فاصله یک هفته بین آزمایشات منفی شود.
• نقایص ابولا و شرکای جنسی آنها باید:
• از هر گونه رابطه جنسی خودداری کنید، یا
• از طریق استفاده صحیح و مداوم از کاندوم، تا زمانی که آزمایش مایع منی برای دو بار منفی شود، رابطه جنسی ایمن را رعایت کنید.
• با آزمایش منفی، کسانی که بهبود یافته اند می توانند بدون ترس از انتقال ویروس ابولا به فعالیت های جنسی عادی خود ادامه دهند.
• بر اساس تجزیه و تحلیل بیشتر تحقیقات در حال انجام و در نظر گرفتن گروه مشاوره سازمان جهانی بهداشت در پاسخ به بیماری ویروس ابولا، WHO توصیه می کند که بازماندگان مرد بیماری ویروس ابولا اقدامات بهداشتی و جنسی ایمن را به مدت 12 ماه از شروع علائم یا تا دو آزمایش منفی منی رعایت کنند.
• کسانی که بهبود یافته اند باید بهداشت فردی و بهداشت دست خود را با شستن فوری و کامل با آب و صابون پس از هرگونه تماس فیزیکی با مایع منی از جمله بعد از خودارضایی تا دو بار منفی شدن تست منی برای وجود ابولا رعایت کنند.
• همه بهبودیافته‌ها، همسران و خانواده‌هایشان باید مورد احترام، باوقار و دلسوز باشند.