انواع زگیل چیست؟

زگیل انواع مختلفی دارد که عبارتند از: - زگیل های معمولی
زگیل در کف پا - زگیل های صاف - زگیل تناسلی

زگیل های رایج:
این نوع زگیل معمولا در اطراف ناخن، روی انگشتان و پشت دست ایجاد می شود. این نوع زگیل ها بیشتر در قسمت هایی که پوست خراشیده شده است (مثلاً بعد از جویدن ناخن یا کشیدن گوشه ناخن) ایجاد می شود.

زگیل در کف پا:
نوعی زگیل که معمولاً در کف پا ایجاد می شود و به تعداد زیاد ایجاد می شود «زگیل موزاییکی» نام دارد. برخلاف زگیل های معمولی، بیشتر زگیل های کف پا در قسمت بیرونی پوست خودنمایی نمی کنند، زیرا فشار ناشی از راه رفتن روی کف پا باعث صاف و پهن شدن آن ها شده و به داخل پوست فشار می آورد. لکه های سیاه بیشتر روی سطح این نوع زگیل ها دیده می شود که همان رگ های خونی تغذیه کننده زگیل هستند. زگیل کف پا می تواند دردناک باشد، مانند سنگ در کفش.

زگیل مسطح:
این زگیل ها کوچکتر از سایر زگیل ها هستند، سطح صاف تری دارند و بیشتر به تعداد زیاد (20 تا 100) ایجاد می شوند. آنها ممکن است هر قسمتی از بدن را درگیر کنند، اما در کودکان بیشتر در صورت بروز می کنند. این زگیل ها بیشتر در مردان در نواحی رشد ریش و روی پاها دیده می شود. در هنگام تراشیدن موهای این قسمت ها احتمال آسیب دیدگی وجود دارد.

زگیل تناسلی:
این زگیل ها یک مشکل شایع و نگران کننده در بزرگسالان هستند و بیشتر کوچک و مسطح هستند، اما می توانند باریک و بلند نیز باشند. سطح آنها نرم است و بر خلاف زگیل های دیگر، خشن و پوسته پوسته نیستند. زگیل تناسلی در زنان ممکن است داخل واژن یا دهانه رحم، اطراف مقعد یا داخل راست روده را درگیر کند. ویروس هایی که باعث زگیل تناسلی می شوند به ندرت باعث ایجاد زگیل دست یا پا می شوند، اما می توانند باعث ایجاد زگیل در دهان شوند. به نظر می رسد که زگیل تناسلی یا سرطان های ناحیه تناسلی با هم مرتبط باشند.

علت زگیل چیست؟
زگیل می تواند از فردی به فرد دیگر و گاهی به طور غیر مستقیم از طریق اشیاء آلوده منتقل شود. معمولاً از اولین تماس با ویروس تا زمانی که زگیل به اندازه ای بزرگ شود که برای چشم قابل مشاهده باشد، چندین ماه طول می کشد. اگر زگیل تناسلی مسری تر باشد، خطر ابتلا به زگیل های صاف دست، پا و صاف کم است. بنابراین لازم است تدابیری اتخاذ شود تا از انتقال زگیل تناسلی از بیمار به همسرش جلوگیری شود. بودن

برخی به دلیل ضعف ایمنی در برابر ویروس زگیل، هر بار که با این ویروس تماس پیدا می کنند، دچار ضایعات جدید می شوند. اگر پوست به هر شکلی آسیب ببیند، ویروس راحت‌تر زگیل ایجاد می‌کند، به همین دلیل، کودکانی که ناخن‌های خود را می‌جوند یا گوشه‌های ناخن خود را می‌چینند، بیشتر در معرض ابتلا به زگیل هستند. همانطور که برخی افراد خیلی زود سرما می خورند، برخی نیز بیشتر از دیگران دچار زگیل می شوند. همچنین بیمارانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند بیشتر در معرض ابتلا به ویروس های زگیل هستند.

انواع زگیل
آیا زگیل باید درمان شود؟ در کودکان، زگیل ها معمولاً بدون درمان و پس از یک دوره چند ماهه تا چند ساله از بین می روند. اما از آنجایی که احتمال سرایت زگیل به سایر نقاط بدن فرد مبتلا و یا انتقال آن به افراد دیگر وجود دارد، درمان زگیل منطقی به نظر می رسد. به خصوص زمانی که زگیل باعث ناراحتی یا درد می شود، درمان ضروری می شود. در زگیل تناسلی مزمن احتمال ابتلا به سرطان پوست تا حدودی افزایش می یابد. همچنین زنان مبتلا به زگیل تناسلی بیشتر در معرض ابتلا به سرطان دهانه رحم هستند. به این دلایل، همه بزرگسالان مبتلا به زگیل تناسلی باید درمان شوند. همه زنان مبتلا به زگیل تناسلی باید به طور منظم تست پاپ اسمیر را حتی پس از درمان انجام دهند.

چگونه می توان زگیل را درمان کرد؟
متخصصان پوست بسته به سن بیمار و نوع زگیل از درمان های مختلفی استفاده می کنند. در کودکان، زگیل های معمولی را می توان با استفاده روزانه از ترکیبات حاوی اسید سالیسیلیک ضعیف درمان کرد. معمولا این روش ناراحتی زیادی ایجاد نمی کند، اما ممکن است هفته ها طول بکشد تا نتایج قابل قبولی حاصل شود. اگر زگیل دردناک و دردناک شد، درمان باید به طور موقت متوقف شود. روش دیگر درمان، استفاده موضعی از ید کانتار توسط متخصص پوست است که پس از چند روز باعث ایجاد تاول در زیر زگیل می شود و پزشک می تواند سقف این تاول را که حاوی ویروس های کشته شده زگیل است، بردارد.

در بزرگسالان و نوجوانان، انجماد با نیتروژن مایع درمان انتخابی است. این روش درمانی خیلی دردناک نیست و به ندرت ظاهر شدن جای جوش به دلیل آن اتفاق می افتد. با این حال، تکرار این درمان پس از یک تا سه هفته معمولا برای بهبودی کامل همه زگیل ها ضروری است. سوزاندن با برق (کوتریزاسیون) روش دیگری است که زگیل را در یک مرحله در مطب از بین می برد. احتمال ایجاد جوش و درد در این روش بیشتر از انجماد است. درمان زگیل کف زمین دشوار است زیرا بیشتر زگیل زیر سطح پوست است.

روش های مختلف درمان آن عبارتند از:
استفاده از چسب های اسید سالیسیلیک، استفاده از سایر مواد شیمیایی، استفاده از روش های جراحی مانند لیزر یا انجماد یا کوتر (سوختن). ممکن است لازم باشد بیمار کفش طبی بپوشد تا فشار وارده بر زگیل ها کاهش یابد یا از دارو برای کاهش تعریق پا استفاده کند. تعداد زگیل های صاف معمولاً بیشتر از آن است که با روش های ذکر شده در بالا درمان شوند. بنابراین توصیه می شود از روش های لایه برداری پوست با استفاده روزانه از اسید سالیسیلیک یا ترتینوئین استفاده شود. در برخی از بزرگسالان، درمان های دوره ای و مکرر در مطب ضروری و ضروری است.

زگیل تناسلی معمولاً سخت ترین درمان است. ابتدا باید محل همه زگیل ها مشخص شود. این امر مستلزم معاینه واژن و دهانه رحم در زنان و رکتوم در هر دو جنس است. درمان منظم و مکرر در مطب ممکن است با استفاده از مقداری اتو یا انجماد ضروری باشد. گاهی اوقات داروی "پودوفیلین" برای استفاده هفتگی در خانه تجویز می شود. زگیل های تناسلی بسیار مقاوم یا خیلی بزرگ باید با یکی از روش های جراحی درمان شوند.

همسر بیمار نیز باید از نظر وجود زگیل تناسلی معاینه شود. درمان زگیل تناسلی گاهی بسیار سخت است و حتی درمان های متعدد و مکرر موفقیت آن را تضمین نمی کند. از لیزر برای از بین بردن برخی از انواع زگیل استفاده می شود، اما درمان با لیزر گران است. راه دیگر برای درمان زگیل تزریق یک داروی ضد سرطان به نام بلئومایسین به هر زگیل است. البته تزریق آن دردناک است و گاهی عوارض دیگری هم دارد. روش درمانی دیگر ایمونوتراپی است که به وسیله آن سیستم دفاعی بدن برای از بین بردن ویروس زگیل تقویت می شود. روش های مختلف ایمونوتراپی برای درمان زگیل استفاده شده است.

در یکی از این روش ها ابتدا سیستم ایمنی بدن بیمار به یک ماده شیمیایی خاص حساس می شود. سپس این ماده را با غلظت مناسب روی زگیل ها می زنند به گونه ای که واکنش آلرژیک خفیفی در اطراف زگیل درمان شده ایجاد شود. این واکنش آلرژیک می تواند باعث ناپدید شدن زگیل شود. همچنین می توان داروی «اینترفرون» را به زگیل تزریق کرد که باعث تحریک و افزایش واکنش سیستم ایمنی فرد می شود و سپس زگیل از بین می رود. داروی دیگری که اخیراً در درمان زگیل به ویژه زگیل تناسلی با موفقیت مورد استفاده قرار گرفته «ایمیکویمود» است.

این دارو به صورت کرمی است که روی زگیل مالیده می شود و با تحریک سیستم ایمنی، زگیل ها را از بین می برد. هرگز زگیل خود را به تنهایی درمان نکنید. ممکن است نوع دیگری از ضایعات پوستی را با زگیل اشتباه بگیرید و به اشتباه از درمان زگیل برای یک بیماری جدی تر استفاده کنید. در خصوص تشخیص و تعیین روش صحیح درمان زگیل باید به توصیه های متخصص پوست توجه کرد. بسیاری از مردم معتقدند که داروهای مردمی یا هیپنوتیزم در درمان زگیل موثر است. از آنجایی که زگیل ها، به خصوص در کودکان، ممکن است خود به خود ناپدید شوند، تعیین اینکه آیا درمان موثر بوده است یا اینکه آیا زگیل ها به مرور زمان بهبود یافته اند، دشوار است.

علت عود زگیل چیست؟
گاهی اوقات به نظر می رسد که به همان سرعتی که زگیل های قدیمی از بین می روند، زگیل های جدید ظاهر می شوند. دلیل این امر این است که زگیل های قدیمی قبل از درمان، ویروس را به پوست نواحی اطراف منتقل کرده اند. در واقع، زگیل های "جدید" در اطراف زگیل های اصلی رشد می کنند. بهترین راه برای محدود کردن زگیل، درمان زگیل های جدید به همان سرعتی است که رشد می کنند تا فرصت کمتری برای انتشار ویروس به پوست اطراف داشته باشند.
از طرفی روش درمانی قطعی برای زگیل وجود ندارد و احتمال عود زگیل بعد از هر نوع درمانی وجود دارد. معاینه توسط پزشک متخصص می تواند به شما اطمینان دهد که زگیل ها کاملاً درمان شده اند. زگیل ها در واقع تومورهای خوش خیم پوست و غشاهای مخاطی هستند. دانه های HPV نتیجه ویروس های پاپیلومای انسانی کوچک و سختی هستند که روی پوست بدن یافت می شوند، اما بدون درد هستند.

شیوع زگیل در 7 تا 20 درصد جمعیت و در اوایل نوجوانی بیشتر است. انتقال ویروس از طریق تماس مستقیم با بافت زگیل یا ترشحات و ابزار آلوده صورت می گیرد. بروز زگیل در برخی از افرادی که سابقه آلرژی دارند بیشتر است. زگیل در قصابی ها و افرادی که با صنایع و فرآورده های گوشتی سر و کار دارند نیز شایع است.

تفاوت زگیل و میخچه:
خطوط و شیارهای پوستی تا ضایعه گسترش می یابند، اما در زگیل به ضایعه نمی رسند.

بر اساس برخی مطالعات، ویروس زگیل پس از دو سال در بیش از دو سوم موارد به خودی خود پسرفت می کند، به طوری که حتی با آزمایش PCR حساس نیز نمی توان آن را تشخیص داد.

آدرس مطب: تهران، یوسف آباد، مجتمع پزشکی شقایق، بین بیستون و چهلستان، خیابان فتحی شقاقی. تلفن: 88724048-021