انتقال زگیل تناسلی از طریق بستر معاینه: بررسی علمی و شواهد موجود

زگیل تناسلی یکی از شایع ترین عفونت هایی است که از طریق جنسی منتقل می شود (STI) fr-original-style="user-select: auto;" href="https://drdianahoseini.net/human-papillomavirus" style="user-select: auto;">ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) ایجاد شد. این ویروس بیش از 100 نوع مختلف دارد که برخی از آنها (مانند انواع 6 و 11) مسئول زگیل تناسلی هستند و برخی دیگر (مانند انواع 16 و 18) با سرطان های مرتبط با HPV از جمله سرطان دهانه رحم، مرتبط هستند.

انتقال HPV معمولاً از طریق تماس مستقیم پوست به پوست در طول فعالیت جنسی اتفاق می‌افتد، اما سؤالاتی در مورد امکان انتقال غیرمستقیم پزشکی از طریق سطوحی مانند سطوح بستری مطرح شده است. این مقاله به بررسی علمی این موضوع، شواهد موجود و راه حل های پیشگیری می پردازد.

چگونه HPV منتقل می شود

HPV یک ویروس بدون پوشش است که برای بقا به سلول های میزبان زنده بستگی دارد. این ویروس عمدتاً از طریق تماس مستقیم با پوست یا غشاهای مخاطی آلوده منتقل می شود و به ندرت از طریق سطوح غیر زنده (فومیت ها) منتقل می شود (Doorbar et al., 2012). بر خلاف ویروس هایی مانند نورو ویروس یا باکتری هایی مانند استافیلوکوکوس اورئوس که می توانند برای مدت طولانی روی سطوح زنده بمانند، HPV به سرعت در یک محیط خشک و بدون میزبان غیرفعال می شود.

یک مطالعه در سال 2014 توسط Bednarczyk و همکاران نشان داد که ماندگاری HPV در محیط خارج از بدن بسیار محدود است و انتقال غیرمستقیم آن مستلزم شرایط خاصی مانند رطوبت مداوم و تماس فوری است. 700 style="font-weight: 700;">تخت معاینه به عنوان بستری بالقوه برای انتقال زگیل تناسلی

تخت های معاینه در کلینیک ها و بیمارستان ها اغلب با روکش های یکبار مصرف پوشانده شده و بعد از هر بیمار با مواد ضدعفونی کننده تمیز می شوند. استانداردهای بهداشتی سازمان جهانی بهداشت (WHO) و مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) توصیه می‌کنند که سطوح با تماس بالا در محیط‌های پزشکی با استفاده از ضدعفونی‌کننده‌های موثر مانند الکل 70 درصد یا هیپوکلریت سدیم تمیز شوند (WHO، 2020). این اقدامات خطر انتقال هر عامل بیماری زا از جمله HPV را به حداقل می رساند.

اما در شرایط غیربهداشتی، مانند عدم تعویض روکش تخت یا ضدعفونی ناکافی، احتمال انتقال از نظر نظری وجود دارد. مطالعه‌ای در سال 2016 توسط Pao و همکاران نشان داد که انتقال ویروس‌های پوستی در صورت وجود ترشحات عفونی روی سطح و تماس فوری با پوست سالم ممکن است رخ دهد، اما این سناریو برای HPV نادر است زیرا نیاز به ورود ویروس به لایه‌های عمیق‌تر پوست (مانند خراش یا زخم) است. fr-original-style="font-weight: 700;" style="font-weight: 700;">شواهد علمی و مطالعات مربوط به انتقال زگیل تناسلی از بستر معاینه

تاکنون، هیچ مطالعه بالینی معتبری انتقال قطعی HPV را تایید نکرده است. در یک بررسی سیستماتیک در سال 2019 که در مجله بیماری های عفونی منتشر شد، محققان به این نتیجه رسیدند که انتقال HPV از طریق فومیت ها به عنوان یک مسیر اصلی یا مهم شناخته نمی شود (Gravitt & Winer, 2019). همچنین، یک مطالعه در سال 2021 توسط یک تیم تحقیقاتی در دانشگاه هاروارد نشان داد که حتی اگر ذرات ویروسی روی سطوح وجود داشته باشند، احتمال عفونت آنها بدون تماس مستقیم با مخاط یا پوست آسیب دیده نزدیک به صفر است. جان

پایداری ویروس ها در محیط خارج از بدن میزبان به عوامل متعددی از جمله ساختار ویروس (پوشش دار یا بدون پوشش)، دما، رطوبت، pH، نوع سطح و وجود مواد آلی بستگی دارد. HPV یک ویروس بدون پوشش است که به طور کلی در برابر عوامل محیطی مقاوم تر از ویروس های پوششی است. این مقاومت به دلیل ساختار کپسید پروتئینی قوی آن است که از ژنوم ویروس محافظت می کند.

شواهد علمی از بقای HPV بر روی سطوح بی جان انجام شده است. بقای HPV را بر روی سطوح مختلف بررسی کرد. با توجه به چالش‌های کشت HPV در محیط آزمایشگاهی، این مطالعات اغلب از روش‌های مبتنی بر PCR برای شناسایی DNA ویروس و نه لزوماً ویروس عفونی استفاده می‌کنند. با این حال، تشخیص طولانی مدت DNA ویروسی بر روی سطوح، پتانسیل بقای ویروس و اهمیت بالقوه آن در انتقال را نشان می دهد.

مطالعات آزمایشگاهی در مورد پایداری ویروس HPV بر روی سطوح مختلف: style="font-size: 16px; color: rgb(85, 57, 130);">سطوح متخلخل:

تحقیقات نشان داده است که DNA HPV می تواند برای چند روز تا چند هفته روی سطوحی مانند پارچه، لباس و دستمال کاغذی باقی بماند. به عنوان مثال، یک مطالعه نشان داد که DNA HPV را می توان تا ۷ روز روی پنبه و تا ۳ روز روی پلاستیک تشخیص داد. بیشتر بمانید، گاهی تا چند هفته. این سطوح کمتر جاذب هستند و ویروس ممکن است برای مدت طولانی‌تری در شرایط پایدار باقی بماند.

سطوح با تماس بالا

اهمیت کلینیکی آن بر روی سطوح با تماس بالا نیز در محیط های پزشکی و عمومی مورد بررسی قرار گرفته است. دستگیره در، تجهیزات ورزشی و ابزار پزشکی از جمله مواردی هستند که پتانسیل ابتلا به HPV را دارند.

تأثیر شرایط محیطی بر روی ویروس HPV:

دما و رطوبت

کاهش دمای هوا و دمای معتدل ویروس به طور کلی افزایش می یابد. از طرفی دمای بالا و رطوبت بسیار کم یا خیلی زیاد به کپسید ویروس آسیب می زند و بقای آن را کاهش می دهد.

وجود مواد آلی:

مواد آلی مانند پروتئین‌ها و سطح خون از اهمیت ویژه‌ای بر ویروس و خون محافظت می‌کنند.

عفونت:

در حالی که تشخیص DNA ویروسی نشان دهنده وجود ویروس به تنهایی نیست، اما نشان دهنده وجود ویروس نیست. به دلیل مشکلات فنی، مطالعات کمی به طور مستقیم عفونت HPV باقی مانده بر روی سطوح را بررسی کرده اند. با این حال، برخی از مطالعات نشان داده اند که پتانسیل عفونت ویروس HPV، به ویژه در شرایط مساعد، برای مدتی پس از قرار گرفتن ویروس در سطح وجود دارد. جان، نقش دقیق آنها در اپیدمیولوژی انتقال HPV هنوز به طور کامل شناخته نشده است. انتقال اصلی HPV از طریق تماس مستقیم پوست به پوست یا مخاط به مخاط است. با این حال، انتقال از طریق فومیت ها یک مسیر بالقوه است، به ویژه در محیط هایی با تماس نزدیک یا اشتراک تجهیزات.

تنظیمات بالینی:

ابزارهای پزشکی، به ویژه آنهایی که در معاینات دستگاه تناسلی احتمالی از انتقال HPV استفاده می‌شوند، باید تا حد زیادی استریل شوند.

محیط های عمومی:

اتاق رختکن، باشگاه ها، سالن های ورزشی، حتی استخرهای اچ پی در خانه و استخرها خطرات رایجی دارند. کمتر از انتقال مستقیم است.

شواهد علمی و تحقیقات مربوط به انتقال از طریق بستر معاینه

هیچ پیش از شناسایی سطحی HPV وجود دارد، با وجود اینکه HPV دارای سطح بالایی است. شواهد علمی قوی و مستقیم از انتقال معمول HPV از طریق سطوح بی جان (فومیت ها) مانند تخت معاینه پزشکی، لباس یا حوله. سازمان‌های بهداشتی معتبر بین‌المللی، از جمله مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) و سازمان بهداشت جهانی (WHO)، تأکید می‌کنند که راه اصلی و تقریباً انحصاری انتقال HPV تماس مستقیم پوست به پوست یا مخاط به مخاط، به‌ویژه در حین فعالیت جنسی است.

یافته های مطالعه:

برخی از مطالعات تحقیقاتی DNA HPV را بر روی ابزارها یا سطوح محیطی مطب پزشکی پیدا کرده اند. با این حال، این مطالعات نتوانسته است ثابت کند که این DNA ها از ویروس های زنده و عفونی منشاء گرفته و منجر به عفونت در انسان شده است. به طور کلی، موارد گزارش شده از انتقال غیرجنسی HPV (از جمله از طریق فومیت ها) بسیار نادر است و معمولاً در شرایط خاصی مانند انتقال از مادر به کودک در بدو تولد، یا خود عفونت (انتقال ویروس از یک قسمت بدن به قسمت دیگر) رخ می دهد.

دیدگاه سازمان های بهداشتی:

هیچ یک از موسسات بهداشتی اصلی این بیماری را به عنوان یک راه مهم انتقال یا معاینه بهداشت عمومی در بستر انتقال HPV از طریق خود نمی دانند. توصیه های پیشگیرانه تمرکز اصلی بر پیشگیری از انتقال جنسی است.

مکانیسم‌های احتمالی انتقال HPV از سطوح (در صورت وجود)>

پوست فرد بلافاصله پس از تماس با پوست آلوده و قبل از خشک کردن یا ضد عفونی کردن، احتمال بسیار کمی برای انتقال ویروس وجود دارد. با این حال، این سناریو به دلیل عوامل متعددی مانند نیاز به ورود ویروس به سلول های زنده از طریق خراش های میکروسکوپی پوست و حساسیت آن به شرایط محیطی بسیار بعید است. به طور کلی، انتقال HPV از طریق فومیت، اگر اصلاً اتفاق بیفتد، آنقدر نادر است که از نظر بالینی ناچیز در نظر گرفته می‌شود.

عوامل خطر و شرایط خاص انتقال زگیل تناسلی از بستر معاینه

اگرچه برخی از عوامل خطر را از طریق بستر معاینه افزایش نمی‌دهد

اگر بستر معاینه پس از استفاده توسط بیمار آلوده تمیز نشود، ممکن است ترشحات حاوی ویروس روی سطح باقی بماند.

وجود زخم یا خراش:

پوست آسیب دیده می تواند به عنوان دروازه ای برای ورود ویروس عمل کند.

زمان: id="h2_898ddf0a">پیشگیری و توصیه‌های مربوط به انتقال زگیل تناسلی از بستر معاینه

برای کاهش هرگونه نگرانی در مورد انتقال HPV در محیط‌های پزشکی، اقدامات زیر توصیه می‌شود: style="font-weight: 700;">رعایت استانداردهای بهداشتی:

استفاده از روکش های یکبار مصرف و ضدعفونی منظم تخت ها.

آگاهی از اهمیت تمیز کردن سطوح برای جلوگیری از انتقال عوامل بیماری زا.

واکسن HPV (مانند گارداسیل) که در برابر سی دی، ویروس، بهترین راه پیشگیری از CD، ویروس، بهترین راه پیشگیری از عفونت است. 2023).

اطمينان بخشي به بيماران:

پزشكان بايد با توضيح پروتكل هاي بهداشتي، به نگراني هاي بيماران بپردازند.

قابل بحث، اما در عمل و بر اساس شواهد علمی موجود، بسیار بعید و نزدیک به غیر ممکن است. ویروس HPV برای انتقال نیاز به تماس مستقیم و شرایط خاصی دارد که به ندرت در محیط های پزشکی استاندارد ارائه می شود. با رعایت پروتکل های بهداشتی، این خطر عملا به صفر می رسد. به جای نگرانی در مورد چنین مسیرهای نادری، تمرکز بر پیشگیری از طریق آموزش عمومی مؤثرتر خواهد بود.

نتیجه گیری و پیام اصلی موجود

برنامه علمی موجود

نگرانی در مورد انتقال زگیل تناسلی از طریق بستر معاینه پزشکی بسیار نادر و غیر ضروری است. در حالی که DNA ویروسی ممکن است به طور مختصر بر روی سطوح شناسایی شود، توانایی آن در ایجاد عفونت در خارج از بدن انسان بسیار کاهش یافته است، و هیچ مدرک قوی برای چنین انتقالی وجود ندارد. راه اصلی و غالب انتقال HPV تماس مستقیم پوست به پوست در حین فعالیت جنسی است. رنگ: inherit;" href="https://scholar.google.com/citations?hl=en&user=xY_AVMwAAAAJ&view_op=list_works&gmla=AMpAcmTCCkr6ErndXXNUbGOG4J4vpd3i0qeoQVZ3K2hZgmtNe 2jaDb-JKJRGCk7hSwPDqchxPZzxMTjXIdTmQ66asO0PKnJX8yxSBEzqhyJoOqXzrJaY-TKfpQPb1xY_mgIBt5xNaGZZ3r0DLf0wqHSeyye+Dia+Ana" rel="noopener noreferrer" style="user-select: auto; color: inherit;" target="_blank">دکتر دیانا حسینی تایید شده است. rgb(184, 49, 47); target="_blank">D'Souza، G.، و همکاران. (2020). "تداوم طولانی مدت HPV دهانی بیش از 7 سال پیگیری"

Doorbar, J. (2020). "فصل 5 - زیست شناسی چرخه زندگی ویروس پاپیلومای انسانی: مبنایی برای درک آسیب شناسی پیش سرطانی و سرطان"

مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC). (آخرین به روز رسانی). دستورالعمل‌های ضدعفونی و استریل‌سازی در مراکز بهداشتی درمانی

CDC (2025). "توصیه های واکسیناسیون HPV".