ریفلاکس در نوزادان، که گاهی اوقات به عنوان رفلاکس اسید در نوزادان نامیده می‌شود، به وضعیتی اطلاق می‌شود که در آن محتویات معده برای مدت کوتاهی پس از شیر خوردن به بیرون باز می‌گردد. رفلاکس در نوزادان معمولاً با بزرگ‌تر شدن نوزاد به تدریج برطرف می‌شود و تنها در صورتی غیرطبیعی در نظر گرفته می‌شود که بعد از ۱۸ ماهگی ادامه یابد.

در موارد بسیار نادر، رفلاکس می‌تواند نشانه مشکلات جدی‌تری مانند بیماری ریفلاکس معده، آلرژی یا انسداد باشد که قطعاً نیاز به مراجعه به بهترین پزشک اطفال دارد.

علائم رفلاکس در نوزادان

برگشت غذا و استفراغ یکی از مهم ترین علائم رفلاکس در نوزادان است... تا زمانی که کودک شما سالم و شاد باشد و رشد خوبی داشته باشد، رفلاکس نگرانی ایجاد نمی کند... به احتمال زیاد فرزند شما از این مشکل عبور خواهد کرد.

اما اگر کودک شما سوءتغذیه دارد یا به نظر می‌رسد که ناراحت است، محتویات معده ممکن است اسیدی باشد و گلو و مری را تحریک کند، این همان چیزی است که با رفلاکس اسید اتفاق می‌افتد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر یکی از موارد زیر رخ داد، توصیه می‌کنیم با یک متخصص اطفال تماس بگیرید:

• وزن کودک افزایش نمی یابد
• به شدت تف می کند که محتویات معده از دهانش بیرون می زند (استفراغ پرتابه)
• تف کردن مایع زرد
• تف کردن خون یا موادی که شبیه دانه‌های قهوه هستند

بیشتر بدانید:کدام چای برای رفلاکس معده خوب است؟

• از خوردن بپرهیزید
• شما خون را در مدفوع او دیدید
• او مشکلات تنفسی دارد
• استفراغ را از 6 ماهگی یا بیشتر شروع کنید.

برخی از این علائم ممکن است نشان دهنده شرایط جدی تری باشد، مانند بیماری ریفلاکس معده (GERD) یا تنگی پیلور. در GERD، ریفلاکس حاوی اسید معده است که به دیواره خارجی مری آسیب می رساند.. تنگی پیلور یک بیماری نادر است که در آن دریچه باریک بین معده و روده کوچک از تخلیه محتویات معده به روده کوچک جلوگیری می کند.

علل رفلاکس در نوزادان

ریفلاکس نوزاد به عوامل زیادی بستگی دارد که اغلب به یکدیگر مرتبط هستند... در نوزادان، حلقه عضلانی بین مری و معده، دریچه تحتانی مری، به طور کامل مرطوب نشده است و به محتویات معده اجازه می دهد در جهت برگشت جریان یابد... متأسفانه این دریچه زمانی که کودک غذا می خورد باز می شود و در نتیجه محتویات معده بسته می شود.>

بیشتر اوقات، نوزادان با قوس باز می خوابند که احتمال رفلاکس را افزایش می دهد... علاوه بر این، رژیم غذایی آنها کاملاً مایع است که باعث تشدید رفلاکس در نوزادان نیز می شود... گاهی اوقات حباب های هوا در معده ممکن است مایعات را به عقب برانند... در موارد دیگر، کودک شما ممکن است به سادگی مقدار زیادی آب بنوشد.

اگرچه رفلاکس در نوزادان اغلب بعد از غذا خوردن اتفاق می‌افتد، اما می‌تواند هر زمان که کودک شما سرفه، گریه یا تقلا کند نیز اتفاق بیفتد.

در موارد بسیار نادر، علائم ریفلاکس نوزاد ممکن است به دلایل دیگری باشد. از جمله احتمالات موارد زیر است:

• التهاب آلرژیک معده و روده: که عبارت است از عدم تحمل یک ماده در غذا، معمولاً پروتئین گاو در شیر.
• بیماری رفلاکس گوارشی (GERD): این یک بیماری شدیدتر است که در جایی رخ می دهد که ریفلاکس به اندازه ای اسیدی باشد که پوشش خارجی مری را تحریک کرده و به آن آسیب برساند.

بیشتر بدانید:علائم رفلاکس معده کودکان چیست؟.

• ازوفاژیت ائوزینوفیلیک وضعیتی است که در آن گلبول‌های سفید خون (ائوزینوفیل‌ها) تشکیل می‌شوند و به لایه بیرونی مری آسیب می‌زنند.
• انسداد: به معنای انسداد یا باریک شدن مری (تنگی مری) یا مسیر بین معده و روده کوچک (تنگی پلور) است.

علائم رفلاکس در نوزادان

بیشتر موارد رفلاکس نوزاد خود به خود از بین می رود بدون اینکه مشکلی برای کودک شما ایجاد کند... اگر این عارضه یک رفلاکس طبیعی نباشد و ریفلاکس یا بیماری دیگری باشد (بسیار کمتر رایج است)، کودک نشانه هایی از رشد ضعیف یا مشکلات تنفسی را نشان می دهد. برخی تحقیقات نشان می دهد که نوزادانی که حملات مکرر تف کردن دارند، بیشتر در معرض ابتلا به رفلاکس معده>ازوفاژال هستند.

بیشتر بیاموزید:چه غذاهایی برای رفلاکس معده مفید هستند؟

آماده شدن برای ملاقات با پزشک

اگر نگران رفلاکس نوزاد خود هستید، به احتمال زیاد در اولین قدم به پزشک خانواده برای کودکان یا متخصص اطفال مراجعه خواهید کرد... اگر رفلاکس بعد از سال اول تولد فرزندتان ادامه پیدا کرد، یا اگر فرزندتان علائم نگران کننده ای مانند کاهش وزن و مشکلات تنفسی داشت، به یک متخصص گوارش اطفال (گستروپاتریک) ارجاع خواهید شد.

در اینجا اطلاعاتی وجود دارد که به شما کمک می‌کند در زمان ملاقات با پزشک خود آماده شوید و چه انتظاراتی از پزشک خود دارید:

• هر علائمی را که کودکتان تجربه می کند یادداشت کنید.. زمانی که کودک شما تف می دهد و آب دهانش را بالا می اندازد بنویسید.. آیا کودک شما همیشه شیر می دهد؟.. کودک شما چقدر مایع بیرون می اندازد؟. آیا به نظر می رسد که فرزند شما همه چیزهایی را که تغذیه می کند پس می گیرد؟
• لیستی از اطلاعات کلیدی تهیه کنید... هر چند وقت یکبار به فرزندتان غذا می دهید؟ هر بار چقدر طول می کشد تا کودک شما غذا بخورد؟ کودک شما چند بار هنگام غذا خوردن آروغ می زند؟ آیا کودک شما با شیر مادر تغذیه می کند؟ اگر پاسخ منفی است، از چه نوع فرمول غذایی استفاده می کنید؟. فرمولاسیون غذا را چگونه تهیه می کنید؟.. آیا اخیراً فرمول غذایی را تغییر داده اید؟
• سوالاتی را که می خواهید از پزشک بپرسید بنویسید.

سوالاتی که باید از پزشک خود بپرسید

در اینجا چند سؤال اساسی وجود دارد که ممکن است بخواهید از پزشک خود بپرسید:

• محتمل ترین علت علائم فرزندم چیست؟
• آیا فرزند من به آزمایشات خاصی نیاز دارد؟
• چه درمان‌هایی در دسترس هستند؟
• برای کمک به فرزندم چه کاری می توانم انجام دهم؟
• آیا من زیاد به فرزندم غذا می دهم؟. یا من به کودکم خیلی وقت ها غذا می دهم؟
• آیا بروشور یا مطالب چاپی وجود دارد که بتوانم از آن استفاده کنم؟ چه سایت هایی را پیشنهاد می کنید؟

از پزشک خود چه انتظاری دارید؟

آماده پاسخ دادن به سوالاتی باشید که پزشک از شما خواهد پرسید:

• اولین بار چه زمانی فرزند شما این علائم را تجربه کرد؟
• آیا فرزند شما هر بار که غذا می‌خورد، غذا را پرت می‌کند یا هر از گاهی این اتفاق می‌افتد؟
• خلق و خوی فرزند شما چگونه است؟ آیا هنگام غذا خوردن احساس سیری می کند؟
• آیا اخیراً غذای کودک خود را از شیر مادر به شیر شیشه ای تغییر داده اید؟ یا فرمول غذای کودکتان را تغییر داده اید؟

بیشتر بدانید:علت رفلاکس معده در دوران قاعدگی

• چه زمانی به فرزندتان غذا می دهید؟
• کودک شما در هر وعده غذایی چقدر می خورد؟
• آیا شخص خاصی هر بار به فرزند شما غذا می دهد؟
• اگر پرستارهای مختلفی برای فرزندتان دارید، آیا همه آنها به یک شکل به کودک شما غذا می دهند؟
• کودک شما چگونه می خوابد؟
• به نظر می رسد علائم کودک شما در حال بهبود است؟

تست‌ها و تشخیص‌ها

تشخیص ریفلاکس نوزاد معمولاً بر اساس علائم و معاینه فیزیکی است.. اگر فرزند شما سالم است، رشد او به درستی انجام می شود و راضی به نظر می رسد، در این صورت نیازی به آزمایشات بیشتر نیست.

اگر پزشک فرزند شما مشکوک به مشکل جدی‌تری باشد، آزمایش‌های تشخیصی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

التراسونیک: این تست برای تشخیص انسداد دریچه بین معده و روده کوچک (تنگی پیلور)

تست‌های آزمایشگاهی: آزمایش‌های متعدد خون و ادرار به تشخیص یا رد دلایل احتمالی استفراغ مکرر و عدم افزایش وزن کمک می‌کند.

بررسی PH مری: برای تعیین اینکه آیا کج خلقی، اختلالات خواب یا سایر علائم مرتبط با رفلاکس اسید معده است، اندازه گیری اسیدیته مری کودک شما می تواند مفید باشد. پزشک لوله باریکی را وارد مری می کند. که اسیدیته را کنترل می کند.. شما باید در بیمارستان باشید تا نظارت شود.

کمپلکس فوقانی دستگاه گوارش: اگر پزشک مشکوک به تنگی مری باشد، عکسبرداری با اشعه ایکس از قسمت فوقانی دستگاه گوارش توصیه می‌شود. قبل از عکسبرداری، یک مایع سفید گچی (باریم) به کودک داده می‌شود. مانند تنگی (تنگی) یا التهاب (ازوفاژیت).. پزشک یک لوله مخصوص مجهز به لنز دوربین و نور را از طریق دهان کودک شما وارد مری، معده و ابتدای روده کوچک می کند.. نمونه های هر بافت مشکوکی برای معاینه و تجزیه و تحلیل برداشته می شود.. برای نوزادان و کودکان، آندوسکوپی معمولاً تحت بیهوشی عمومی انجام می شود.

این مقاله را نیز بخوانید: آشنایی با علائم کولیک

روش های درمان رفلاکس در نوزادان و داروها

در بیشتر موارد، رفلاکس نوزاد با تغییرات ساده در روش تغذیه برطرف می شود، مانند:

• مقدار کمتر غذا و اغلب
• به دلیل آروغ زدن کودک شیر دادن را متوقف کنید
• ایستاده نگه داشتن کودک در حین و بعد از شیر دادن

برای بررسی اینکه آیا ریفلاکس ناشی از آلرژی به پروتئین شیر گاو است، پزشک کودک شما ممکن است به شما پیشنهاد دهد که در صورت شیردهی، محصولات لبنی و گوشت را از رژیم غذایی خود حذف کنید.

اگر به کودک خود شیرخشک خاصی می‌دهید، گاهی اوقات تغییر شیر خشک کمک می‌کند.

• دارو: داروهای مسدودکننده اسید در مواردی که رفلاکس نوزادی حاد نیست توصیه نمی‌شود. استفاده کوتاه‌مدت از مسدودکننده‌های H-2 مانند رانیتیدین یا مهارکننده‌های پمپ پروتون مانند امپرازول (Prevacid) برای کودکانی که وزن اضافه نمی‌کنند یا از خوردن غذای سالم اجتناب می‌کنند، یا دارای شواهدی از رفلوما مزمن هستند، ارزش امتحان کردن دارد. این داروها ممکن است خطر ابتلا به آن را افزایش دهند عفونت های روده ای و تنفسی.. علاوه بر این، استفاده طولانی مدت از مهارکننده های پمپ پروتون منجر به مشکلاتی در جذب آهن و کلسیم در نوزادان می شود.
• جراحی: در موارد نادر، ماهیچه‌هایی که برای هدایت غذا به معده آزاد می‌شوند (اسفنکتر تحتانی مری) باید با جراحی سفت شوند تا از برگشت اسید به مری جلوگیری شود.

سبک زندگی و درمان های خانگی

برای به حداقل رساندن رفلاکس در نوزادان، این نکات را در نظر بگیرید:

• کودک باید صاف و عمودی باشد... به کودک خود در وضعیت عمودی شیر دهید و در صورت امکان نوزاد خود را به مدت 30 دقیقه در حالت نشسته نگه دارید... نیروی جاذبه می تواند به محتویات معده اجازه دهد در جای خود باقی بمانند... مراقب باشید کودک خود را در حین قورت دادن تکان ندهید.
• وعده‌های غذایی را بیشتر و مقدار هر وعده غذایی را کوچک‌تر کنید: اگر از شیشه شیر استفاده می‌کنید، مقدار کمتری از حد معمول به کودکتان بدهید یا اگر از شیر خودتان تغذیه می‌کند، مدت شیردهی را کوتاه کنید.
• زمانی را به آروغ زدن کودک اختصاص دهید: آروغ زدن های پی در پی در حین غذا خوردن و بعد از آن می تواند از افزایش هوا در معده کودک جلوگیری کند... برای آروغ زدن، کودک خود را به حالت ایستاده بنشینید، دستان خود را پشت او قرار دهید... از آروغ زدن روی شانه خودداری کنید که منجر به فشار بر شکم کودک می شود.
• کودک را به پشت بخوابانید: اکثر نوزادان حتی اگر رفلاکس دارند باید به پشت (قوس باز) بخوابند.

در روش‌های قدیمی‌تر درمان رفلاکس کودکان، سفت کردن شیر خشک یا شیر مادر با برنج توصیه می‌شد... امروزه به طور کلی توصیه نمی‌شود... اگر غذای کودک را سفت کنید، ممکن است کمتر متوجه تف کردن و پس زدن آن شوید، اما برخی تحقیقات نشان می‌دهند که تعداد رفلاکس‌ها در واقع ثابت می‌ماند. شیر.

به یاد داشته باشید، رفلاکس در نوزادان معمولاً دلیل جدی برای نگرانی نیست... فقط کافی است مقدار زیادی لباس آروغ نگه دارید تا از شر این مشکل خلاص شوید... اگر رفلاکس کودک شما بعد از 18 ماه ادامه یافت یا متوجه علائم غیرعادی شدید، توصیه می کنیم در اسرع وقت با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید... فراموش نکنید که می توانید از