اسکیزوفرنیا و ازدواج: از دیدگاه روانپزشکی و اجتماعی، یک اختلال مزمن ذهنی در تغییرات تفکر و است. ادراک، احساسات و رفتار. فرد مبتلا به اسکیزوفرنی اغلب از الگوی مداوم هذیان، توهم، اختلال در تفکر و گفتار، کاهش انگیزه و اختلال در عملکرد اجتماعی و شغلی رنج می برد. این بیماری روانی جدی، طولانی مدت و ناتوان کننده است و می تواند زندگی بیماران و همسرانشان را به شدت تحت تاثیر قرار دهد و فشار زیادی بر روابط زناشویی وارد کند.

در بسیاری از جوامع سنتی و خانواده محور، مسئولیت مراقبت از بیمار بر دوش خانواده به ویژه همسر گذاشته می شود. مراقبت از همسر مبتلا به اسکیزوفرنی کار بسیار سخت و طاقت فرسایی است، زیرا نیاز به انرژی، زمان و هزینه زیادی دارد و استرس روحی و جسمی زیادی را به همراه دارد. این فشار بر جنبه های مختلف زندگی تأثیر می گذارد و خانواده را دچار مشکلات اجتماعی، عاطفی و مالی می کند. بیشتر بخوانید: علائم اسکیزوفرنی کاتاتونیک

علائم روانی و رفتاری اسکیزوفرنی به طور مستقیم بر صمیمیت و عملکرد روزانه در زندگی زناشویی تأثیر می گذارد. تحقیقات نشان می دهد که فشار علائمی مانند هذیان، توهماتی مانند شنیدن صدا، افکار پراکنده، گوشه گیری اجتماعی، عدم ابراز احساسات و عواطف به همراه مشکلات مربوط به مراقبت های اولیه مانند بهداشت فردی باعث افزایش آمار طلاق در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی شده است. به طور کلی، نرخ ازدواج در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی کمتر از بقیه افراد جامعه است. با این حال، برخی از افراد، به ویژه زنان، شانس بیشتری برای شروع و حفظ یک رابطه عاشقانه دارند، زیرا بیماری آنها ممکن است دیرتر شروع شود یا عملکرد اجتماعی بهتری داشته باشد. به همین دلیل لازم است در مورد اسکیزوفرنی و ازدواج آگاهی داده شود تا باورهای غلط اجتماعی کاهش یابد و افراد مبتلا به اسکیزوفرنی رابطه پایدار و سالم تری داشته باشند. چالش‌های اصلی زندگی مشترک با اسکیزوفرنی

در زندگی مشترک با یک فرد مبتلا به اسکیزوفرنی، چالش اصلی بر دوش همسر سالم است که اغلب نقش مراقب را بر عهده می‌گیرد. فشار زندگی با یک همسر اسکیزوفرنی می تواند باعث ایجاد مشکلات اجتماعی، عاطفی و مالی متعددی شود. به ویژه زنانی که همسران مبتلا به اسکیزوفرنی دارند در ابعاد مختلف جسمی، روانی، اجتماعی و محیطی با مشکلات بیشتری مواجه هستند. این مشکلات تأثیر منفی مستقیم بر روابط زناشویی دارد.

تحقیقات علمی نشان می دهد که همسران مبتلایان به اسکیزوفرنی معمولاً فشارهای شدید، انزوا و استرس های روانی را تحمل می کنند و کیفیت زندگی پایینی دارند. همسران بیماران اسکیزوفرنی سازگاری جنسی، اجتماعی و عاطفی نشان داده اند و اختلال در روابط زناشویی آنها بر سلامت جسمی و روانی این افراد تأثیر منفی گذاشته است.

نتیجه چیست؟

این چالش‌ها باعث شده است که میزان طلاق و جدایی در مواردی که یک زن و شوهر در ازدواج‌های ناخوشایند وجود دارد، بالاتر از حد معمول باشد. علائم اسکیزوفرنی موانع زیادی برای حفظ صمیمیت و زندگی مشترک ایجاد می کند و توانایی های رابطه را محدود می کند. علاوه بر این، نوسانات بیماری و پیامدهای تضعیف کننده آن می تواند باعث هرج و مرج در روند معمول و روال زندگی شود.

افرادی که در مقابل درمان رفتار اسکیزوفرنی مستعد اختلالات شنوایی، اختلالات شنوایی و اختلالات شنوایی هستند. علائم دیگری مانند بی تفاوتی، کناره گیری اجتماعی، بی توجهی و مشکلات مراقبت از خود که گاهی با افسردگی اشتباه گرفته می شود نیز می تواند صمیمیت بین زوجین را از بین ببرد.

کاهش توانایی های شناختی مانند مشکلات تمرکز، تصمیم گیری و حافظه بر رابطه تاثیر می گذارد. این شرایط از نظر تقسیم وظایف خانوادگی و بازتعریف برنامه های زندگی مشترک فشار مضاعفی بر مراقب (همسر سالم) ایجاد می کند. علاوه بر این، برخی از داروهای ضد روان پریشی باعث بی حالی، افزایش وزن و کاهش بیان عاطفی می شوند که تأثیر مستقیمی بر روابط زناشویی دارد.

مدیریت علائم اسکیزوفرنی در خانه

توهمات غیرقابل مشاهده در افراد سالم و هال‌نیا در افراد سالم است. به عنوان مثال، فرد مبتلا به اسکیزوفرنی، به خصوص اگر در طیف پارانویا و بدبینی شدید قرار داشته باشد، ممکن است فکر کند که شخصی علیه او توطئه می کند و قصد آسیب رساندن به او را دارد. همچنین، یک بیمار اسکیزوفرنی ممکن است تجربیات حسی زیادی داشته باشد که هیچ مبنایی در واقعیت ندارند، مانند شنیدن صداهایی که با آنها صحبت می کنند. این علائم می تواند فشار زیادی را بر زندگی زناشویی و محیط خانه وارد کند.

از آنجایی که توهمات و هذیان ها برای فرد مبتلا به اسکیزوفرنی بسیار واقعی به نظر می رسد، بهترین راه برای مدیریت آرامش در خانه این است که با فرد مبتلا در مورد واقعی بودن یا نبودن هذیان ها بحث نکنید. تلاش برای متقاعد کردن فرد مبنی بر خیالی بودن تخیلاتش ممکن است اوضاع را بدتر کند. فراموش نکنید که وقتی علائم اسکیزوفرنی عود می کند، شما با یک بیماری سر و کار دارید نه با فرد بیمار.

در صورت تکرار علائم، با فرد بیمار با احترام و آرامش صحبت کنید. محتوای هذیان ها و توهمات فرد را تایید نکنید، اما با آنها هم بحث نکنید. چیزی که بیمار شما به آن نیاز دارد گوش دادن و توجه بدون تلاش برای حل مشکل است. اگر علائم شدید شد، مشورت با یک متخصص سلامت روان می تواند کمک بزرگی در مدیریت این وضعیت باشد. در این راستا، ویژگی ویزیت آنلاین دکتر دکتر به شما کمک می‌کند در هر مکان و زمانی به یک متخصص با تجربه دسترسی داشته باشید.

نحوه مقابله با انکار اسکیزوفرنی توسط همسرتان

یکی از بزرگترین چالش‌های ناخوشایند که اغلب برای یک فرد مبتلا به اسکیزوفرنی وجود دارد، نمی‌پذیرد. بیماری یا فرار از درمان فکر درمان حتی ممکن است به باورهای پارانوئیدی فرد دامن بزند و باعث شود بیمار علیه درمانگر واکنش نشان دهد. گاهی ممکن است فرد به دلیل رابطه عاشقانه و صمیمی با همسرش فکر کند که بهتر است و دیگر نیازی به دارو ندارد. قطع داروها می تواند شخصیت و رفتار فرد را تغییر دهد و فشار روی رابطه را افزایش دهد. بنابراین مهمترین اصل در مواجهه با انکار بیماری توسط فرد مبتلا به اسکیزوفرنی، حفظ صبر و خونسردی است. همسر سالم باید مراقب باشد که به همسر بیمار فشار نیاورد و مستقیماً او را تهدید به پذیرش درمان نکند. می توان با رویکردی ملایم و حمایتی، اهمیت درمان را در بهبود کیفیت زندگی و کاهش علائم تبیین کرد.

جلسات مشاوره و زوج درمانی می تواند به بیمار و همسرش کمک کند تا به احساس امنیت در محیط خانواده برگردند و پذیرش درمان را برای بیمار آسان تر کنند. برای پیگیری بهتر جلسات مشاوره و زوج درمانی، همسر سالم می تواند دلایل مراجعه به روانشناس و روانپزشک را به عنوان یک مشکل عمومی و قابل درمان مانند بی خوابی مطرح کند نه روان پریشی همسرش. در این میان، یک همسر سالم نباید مراقبت از خود را فراموش کند. یک همسر سالم برای حفظ آرامش و تعادل باید از حمایت اجتماعی، مراقبت از خود و مرزهایی برخوردار باشد تا بتواند فشار روانی ناشی از انکار اسکیزوفرنی توسط همسر را تحمل کرده و مدیریت کند.

توصیه های کلیدی برای یک فرد دارای همسر. اسکیزوفرنی

اگر همسر فرد مبتلا به اسکیزوفرنی هستید و نقش مراقب را بر عهده گرفته اید، باید بدانید که این مسئولیت می تواند چالش برانگیز و گاهی طاقت فرسا باشد. آگاهی از بیماری، صبر، مهارت های ارتباطی موثر و مراقبت از خود از ارکان اصلی حمایت از همسری است که با اسکیزوفرنی دست و پنجه نرم می کند. در ادامه، برخی از پیشنهادات و توصیه‌های کلیدی را برای همسران افراد مبتلا به اسکیزوفرنی فهرست می‌کنیم:

• یک برنامه مراقبت ساختاریافته داشته باشید و بیمار را تشویق کنید تا از درمان پیروی کند و به طور منظم دارو مصرف کند.
• علائم حاد اسکیزوفرنی را زیر نظر داشته باشید و ایمنی خود و یا خانواده‌تان را در اولویت قرار دهید. داروها را به طور منظم مصرف کنید قطع دارو یکی از شایع ترین دلایل عود اسکیزوفرنی است.
• رفتارها و حالات روحی بیمار را هر روز ثبت کنید و به پزشک ارائه دهید.
• اگر با توهمات و هذیان های فرد مواجه شدید، سعی نکنید او را متقاعد کنید و احترام و ارتباط مثبت را حفظ کنید.
• به حرف های او گوش دهید و در کنارش باشید تا فضا آرام تر شود.
• برای خودمراقبتی بهتر، در صورت امکان از یک سیستم پشتیبانی استفاده کنید و عضو گروه های حمایتی شوید.
• از تغذیه مناسب، استراحت کافی، ورزش منظم و ملاقات با خانواده و دوستان برای مدیریت فشار روانی و استرس ناشی از مراقبت کمک بگیرید.
• به خاطر داشته باشید که مشکل شما اسکیزوفرنی است نه خود شخص. این موضوع می‌تواند انعطاف‌پذیری و انعطاف‌پذیری شما را افزایش دهد.

برای حفظ آرامش و مدیریت علائم روان‌پریشی در خانه، پیشنهاد می‌کنیم این نکات را در نظر بگیرید:

• اگر با دوره‌های حاد روان‌پریشی همراه با بازگشت ناگهانی پارانویا، سردرگمی صوتی یا پرخاشگری مواجه شدید. قصد آسیب رساندن به خود یا دیگران را دارد، با پزشک بیمار، پلیس یا اورژانس اجتماعی 123 تماس بگیرید.
• قبل از وقوع بحران، اطلاعاتی مانند شماره تماس تیم درمان و مقصد بیمارستان روانپزشکی را آماده داشته باشید.
• اگر کودکی در خانه دارید، مطمئن شوید که مکانی امن مانند یک محل مطمئن در خانه همسایه کودک را در نظر بگیرید تا از آسیب جدی در خانه همسایه کودک محافظت شود. بحران.

آیا بچه دار شدن برای زوج های مبتلا به اسکیزوفرنی خطرناک است؟