جداسازی اتاق خواب کودک از والدین یکی از مهم ترین چالش های زندگی کودکان است. که والدین و فرزندان با آن روبرو هستند. وقتی والدین برای اولین بار نوزاد خود را به خانه می آورند، او را در اتاقش نگه می دارند تا از او مراقبت کنند و او را آرام کنند. اما زمانی می رسد که باید کودک را به اتاق خودش منتقل کنند. گاهی علاقه بیش از حد والدین به کودک باعث آسیب هایی مانند وابستگی کودک می شود; به همین دلیل این چالش باید به دقت ارزیابی و حل شود. راه حل ها و روش های مناسبی برای این چالش برای جلوگیری از اختلال وجود دارد. **چرا اتاق خواب کودک را جدا کنیم؟** هدف از جداسازی اتاق خواب تربیت فرزندان مستقل و مسئولیت پذیر است. جداسازی اتاق کودک به او کمک می کند تا فضای مخصوص به خود را برای استراحت و اوقات فراغت داشته باشد و به والدین اجازه می دهد تا حریم خصوصی خود را داشته باشند. جداسازی اتاق خواب کودکان کیفیت و الگوی خواب آنها را افزایش می دهد و نیازهای خواب کودک را در فضایی آرام تر با نور مناسب تامین می کند. به طور کلی جداسازی اتاق خواب کودک باعث رشد شخصیت کودک می شود و سلامت روان او را در بزرگسالی تضمین می کند. **مهمترین عوارض اشتراک در اتاق کودک و والدین** جدا کردن اتاق کودک می تواند عوارض و مزایایی داشته باشد. مثلاً در ابتدا می تواند باعث از بین رفتن آرامش کودک شود; اما در دراز مدت، فواید جداسازی اتاق کودک از والدین بیشتر از عوارض آن است. در این مدت ممکن است کودک از تاریکی یا کابوس بترسد و به اتاق والدین پناه ببرد. در این شرایط والدین باید شرایط را کنترل کنند و پس از آرام کردن کودک، او را به اتاق خودش منتقل کنند. جدا نکردن اتاق کودک از والدین می تواند مشکلات اساسی در کودک و حتی والدین ایجاد کند. - **الگوهای خواب ناسالم:**