متن انگلیسی:
وقتی فردی بیهوش می شود و پاسخ نمی دهد، ضروری است که بدانیم چه کاری باید انجام دهیم. این ممکن است شامل بررسی علائم حیاتی و ارزیابی آسیب جدی تا رسیدن خدمات اورژانس باشد. این وظایف شامل بررسی علائم حیاتی و ارزیابی صدمات جدی تا رسیدن خدمات اورژانس است.

1. ایمن سازی و تماس اضطراری

در اولین قدم برای افزایش سطح هوشیاری بیمار در صحنه تصادف، باید ببینید که فرد چه مدت بیهوش است. در صورت عدم پاسخگویی، اختلال تنفسی، تشنج، ضربه به سر یا ادامه بیهوشی، باید فورا با اورژانس تماس بگیرید. به فرد کمک کنید تا روی زمین دراز بکشد و در حالی که درخواست کمک می کنید، او را به پشت بخوابانید.

از طرف دیگر، فضای اطراف بیمار را ایمن کنید تا احتمال آسیب های جانبی مانند افتادن روی اجسام سخت یا مواردی از این قبیل کاهش یابد. اگر طرف مقابل به دلیل از دست دادن هوشیاری و سقوط همراه با غش مجروح شد، تا رسیدن نیروهای اورژانس با خیال راحت از کبودی ها و بریدگی ها مراقبت کنید. به عنوان مثال، اگر بیمار خونریزی دارد، حتما تا رسیدن اورژانس خونریزی را با فشار مستقیم متوقف کنید.

2. معاینه تنفس و راه هوایی (بدون مانورهای خطرناک)

گاهی اوقات همراه با از دست دادن هوشیاری و غش، بیماران در تنفس نیز مشکل دارند و نمی توانند به خوبی نفس بکشند. به همین دلیل، یکی دیگر از اقدامات اولیه مهم برای افزایش سطح هوشیاری بیمار، بررسی دستگاه تنفسی است. لباس تنگ بیمار را شل کنید و اجازه دهید هوای تازه دریافت کند. حال باید راه هوایی بیمار و همچنین نبض بیمار را بررسی کنید و مطمئن شوید که هیچ نشانه ای از انسداد راه هوایی مانند تنفس سخت یا تنفس بلند و غیر معمول وجود ندارد.

اگر بیمار به اندازه کافی هوشیار است که به سؤالات شما پاسخ دهد، در مورد علائم یا بیماری های قبلی مانند سردرد، تشنج، بی حسی یا درد قفسه سینه سؤال کنید. اگر بیمار در حالت سنکوپ ساده بدون آسیب یا مشکوک به سکته مغزی/خونریزی است و نبض دارد و نیمه هوشیار است، برای افزایش سطح هوشیاری بیمار سعی کنید پاهای فرد را کمی بالاتر از سطح زمین قرار دهید. این کار به بازگشت جریان خون به مغز کمک می کند.

متن انگلیسی:
تنفس را بررسی کنید. نبض را بررسی کنید و ببینید که آیا فرد نفس می کشد یا خیر.
ترجمه فارسی:
نفس و نبض بیمار را بررسی کنید و ببینید که آیا بیمار نفس می کشد یا خیر. noopener">mayoclinic

3. اعمال ممنوع برای بالا بردن سطح هوشیاری بیمار

علاوه بر موارد ذکر شده در بالا، هنگام کمک به فردی که هوشیار نیست، باید از موارد زیر اجتناب کنید:

• بالش را زیر سر فرد بیهوش قرار ندهید، زیرا ممکن است تنفس او را مختل کند.
• سعی نکنید او را بنشینید.
• روی صورت فردی که هوشیار نیست آب نریزید.
• به صورتش سیلی نزنید.
• سعی نکنید او را مجبور به نوشیدن آب یا هر مایع دیگری کنید.
• سعی نکنید چیزی را که در گلوی او گیر کرده و دیده نمی شود، بگیرید یا به زور حرکت دهید.

روش های افزایش سطح هوشیاری بیمار در اورژانس

اگر بیمار همچنان بیهوش بود یا علائم حیاتی ضعیفی داشت به دلیل کاهش سطح هوشیاری و با وجود اقدامات اولیه برای افزایش سطح هوشیاری، مراحل بعدی درمان باید در اورژانس انجام شود. اقدامات برای افزایش سطح هوشیاری بیمار در اورژانس بسته به نوع علائم و شرایطی که هر فرد دارد متفاوت است. گاهی اوقات، علاوه بر کاهش سطح هوشیاری، خطرات دیگری مانند ایست قلبی، خونریزی یا آسیب نخاعی نیز ممکن است بیمار را تهدید کند.

آگاهی

1. استفاده از داروهای محرک و مداخلات دارویی

بسته به نیازها و شرایط بیمار، پزشکان ممکن است از درمان دارویی برای افزایش سطح هوشیاری بیمار کمک بگیرند. برخی از داروها با اثر محرک خود می توانند سطح هوشیاری بیمار را افزایش دهند. این داروها محرک های روانی نامیده می شوند.

2. درمان های تنفسی و اکسیژن درمانی

بخش دیگری از اقداماتی که برای بیمار در اورژانس انجام می‌شود، باز کردن راه هوایی و کمک گرفتن از دستگاه‌های پشتیبانی تنفسی برای بهبود تنفس بیماران است. به خصوص اگر بیمار به دلیل از دست دادن هوشیاری یا مشکلات زمینه ای قادر به تنفس نباشد. اتصال بیمار به وسایل کمک تنفسی و اکسیژن درمانی از آسیب جدی به اندام ها به ویژه مغز جلوگیری می کند و از طرفی سطح هوشیاری بیمار را افزایش می دهد.

3. کنترل علائم حیاتی و تثبیت وضعیت بیمار

علائم حیاتی بیمارانی که به دلیل از دست دادن هوشیاری در بیمارستان بستری می شوند به طور مداوم مورد ارزیابی قرار می گیرد تا پزشک از تثبیت وضعیت بیمار مطمئن شود. ضربان قلب، فشار خون، سطح اکسیژن و واکنش بیمار به محرک های خارجی مواردی هستند که باید دائماً بررسی شوند. در بیمارانی که هنوز بیهوش هستند، برای جلوگیری از آسپیراسیون، بیمار را در حالت خوابیده قرار می دهند و دائماً وضعیت بیمار را بررسی می کنند.

4. استفاده از محرک های لمسی و شنیداری

گاهی اوقات برای برخی از بیماران از روش های لمسی برای افزایش سطح هوشیاری بیمار استفاده می شود. پاسخ به محرک ها برای ارزیابی است نه درمان. انجام این تحریکات حسی به خصوص برای بیمارانی که در کما هستند بسیار ضروری و موثر است.

روش های روانشناختی و حمایتی برای تقویت هوشیاری

کارهایی مانند صحبت کردن یک فرد آشنا با یک فرد ناخودآگاه یا ارتباط روانشناختی با محیط اطراف، مانند گوش دادن به موسیقی آشنا، همگی روش های حمایتی هستند که می توانند روند بهبودی را تسریع کرده و سطح هوشیاری بیمار را افزایش دهند.

مراقبت های ویژه در بیماران با سطح هوشیاری پایین

بیمارانی که با کاهش شدید سطح هوشیاری مواجه هستند باید در بخش مراقبت های ویژه بستری شوند و دائما تحت نظر باشند. نظارت مداوم بر علائم حیاتی بیمار (ضربان قلب، فشار خون و دمای بدن) و نورولوژی برای تشخیص هرگونه تغییر یا بهبود ضروری است. در همین حال، با توجه به علت کاهش سطح هوشیاری، پزشکان از درمان های اضافی مانند اکسیژن درمانی و دارو درمانی نیز کمک می گیرند.

در این گروه علاوه بر اقدامات انجام شده برای افزایش سطح هوشیاری بیمار، بررسی عوارض ناشی از کاهش سطح هوشیاری مانند آسپیراسیون تنفسی یا ترومبوز وریدی و پیشگیری از آنها ضروری است. انجام این اقدامات از مشکلات جدی تر جلوگیری می کند.

کما و هر آنچه که باید در مورد آن بدانید.

نتیجه گیری

نحوه بالا بردن سطح هوشیاری بیمار به بسیاری از اقدامات حیاتی بستگی دارد. ارائه کمک های اولیه به فردی که هوشیاری خود را از دست داده یا بیهوش است بسیار مفید است. با کمک اقدامات لازم برای افزایش سطح هوشیاری بیمار، می توان از آسیب های جدی بعدی جلوگیری کرد. با این حال، همزمان با انجام این کارها، باید در اسرع وقت با اورژانس تماس بگیرید تا بیمار مراقبت های حرفه ای را به موقع دریافت کند.

پزشک شما مراقب سلامتی شماست!