جراحی پزشکی پیشرفته خواهد شد که یک قسمت از دستگاه را تغییر می دهد که باعث می شود دستگاه را تغییر دهد. آن قسمت می‌پردازد. انجام جراحی صرع زمانی به یک روش سودمند تبدیل می‌شود که این مشکل همیشه در یک ثابت از مغز وجود بیاید. جراحی صرع اولین خط درمان در بیماری صرع نیست. پزشک از تصمیم گیری برای انجام عمل جراحی صرع درخواست انجام جراحی های خاص را می دهد تا فرد به این نتیجه برسد که می تواند مناسب باشد برای جراحی یا خیر و اینکه چگونه انجام عمل انجام شود به چه صورت باشد.

در مواردی که بیماری صرع به خوبی کنترل نشده است، می‌تواند باعث بروز عوارض و مشکلات متعددی شود که شامل:

• آسیب دیدگی جسمانی در هنگام بروز تشنج
• تصادف، پرت، غرق شدن و مسایلی از این دست از بروز حمله در تشنج
• اختلاطات ایجاد شده در هنگام بروز تشنج. کودکان
• مرگ بیماری که جز عوارض نادر صرع می‌شود. src="data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns='http://www.w3.org/2000/svg'%20viewBox='0%200%201140%20458'%3E%3C/svg%3E" alt="4" height="4" data-lazy-src="https://dreshraghi.com/wp-content/uploads/2020/05/جراحی-درمان-صرع-2.jpg">
  • نوار مغز روشی است که در آن پزشک متخصص الکترومغناطیسی را می‌توان به خوبی ثبت کرد که زمانی که جریان الکتریکی دارد می‌شود. الگوهای فعالیت مغز می‌‌تواند نقاط کلی مغز که دچار اختلال عملکردی هستند را نشان دهد.
  • نوار مغز ویدیویی نیز نوار مغز به مدت طولانی به همراه ثبت فعالیت ویدیوی مغز در هنگام بروز تشنج است. از آنجایی که پزشک سطح داروهای خاص صرع را کاهش می دهد یا به طور موقت از بیمار می خواهد که از مصرف آنها خودداری کند، بیمار مجدداً دچار تشنج می شود که در این صورت برای انجام این نوع آزمایش به بیمارستان منتقل می شود. وجود رابطه بین تغییراتی که در نوار مغز به همراه حرکات بدن در هنگام تشنج رخ می دهد می تواند به تعیین نقاطی از مغز که در تشنج بیمار نقش دارند کمک کند.
  • اسکن MRI روشی است که از یک میدان مغناطیسی قوی و امواج رادیویی برای تولید تصاویر دقیق از بافت مغز استفاده می کند و می تواند وجود سلول های آسیب دیده، تومورها و سایر انواع ناهنجاری هایی که باعث تشنج می شوند را تعیین کند.

  

  روش های جراحی

  تشنج ناشی از صرع می تواند به دلیل فعالیت غیر طبیعی تعدادی از سلول های مغز رخ دهد. به طور کلی نوع جراحی بستگی به محل نورون های ایجاد کننده تشنج و سن بیمار دارد. انواع جراحی صرع به شرح زیر است.

  • شایع ترین نوع جراحی روشی است که در آن جراح قسمت کوچکی از بافت مغز را برمی دارد. جراح بخشی از بافت مغز را که باعث تشنج می شود را برمی دارد. معمولاً محل هایی که پزشک در انواع جراحی های مغز برمی دارد شامل محل تومور، آسیب مغزی یا هرگونه ناهنجاری در آن است. در بیشتر موارد این نوع جراحی بر روی یکی از لوب های تمپورال انجام می شود. لوب گیجگاهی بخشی است که مسئول کنترل حافظه دیداری، احساسات و درک زبان است.
  • استفاده از لیزر یکی از روش های جراحی کم تهاجمی است که از لیزر برای هدف قرار دادن و تخریب قسمت کوچکی از بافت مغز استفاده می کند. پزشک برای انجام این روش از اسکن ام آر آی استفاده می کند.
  • تحریک عمیق بافت مغز روشی است که در آن جراح به طور دائم یک الکترود را در اعماق بافت مغز کاشته می کند تا به انتشار سیگنال های الکتریکی کمک کند که سلول هایی که باعث تشنج می شوند را فعال می کند. این نوع جراحی نیز با اسکن MRI انجام می شود. ژنراتوری که وظیفه ارسال امواج الکتریکی را بر عهده دارد در قفسه سینه قرار می گیرد.
  • در یک روش جراحی دیگر، مجموعه ای از اعصاب که سمت راست و چپ مغز را به هم متصل می کنند، درمان می شود. معمولا از این روش برای درمان کودکانی استفاده می شود که فعالیت مغزی غیرطبیعی دارند و این فعالیت از یک سمت مغز به سمت دیگر ادامه می یابد. نیمکرکتومی روشی است که در آن بخشی از ماده خاکستری مغز برداشته می شود. این روش معمولا برای نجات کودکانی که تشنج دارند و این اختلال از نقاط مختلف یک نیمکره مغز سرچشمه می گیرد، استفاده می شود. به طور کلی، این اختلال در اوایل کودکی یا در بدو تولد خود را نشان می دهد.
  • نیمسفرهکتومی عملکردی یکی دیگر از روش های جراحی است که عمدتاً در کودکان انجام می شود و جراح بدون برداشتن بافت مغز، اتصالات آن را با سیستم عصبی بدن قطع می کند.

  نتایج جراحی

  نتایج جراحی

  در صورت کلی، نتایج جراحی بر اساس نوع جراحی متفاوت خواهد بود. جراحی، شما می توانید صرع پرداخت را کنترل کنید. در رایج ترین روش مورد استفاده برای جراحی صرع، که شامل برداشتن بخشی از بافت لوب تمپورال است، حدود دو سوم بیماران دیگر تشنج نخواهند داشت. تحقیقات نشان داده است که اگر بیمار در سال اول بعد از جراحی لوب گیجگاهی تشنج نداشته باشد و داروهای خود را به طور دقیق مصرف کند، به لینک مقاله مراجعه کنید، می توان گفت که حدود 87 تا 90 درصد در دو سال آینده دچار تشنج نمی شود و اگر بیمار در پنج سال دوم تشنج نداشته باشد، 95 درصد احتمال دارد که بیمار در سال بعد از جراحی تشنج نداشته باشد و اگر بعد از جراحی دچار تشنج نشود، 95 درصد است. در سال پنجم تشنج نداشته باشد، به احتمال 82 درصد در سال دهم تشنج نکند. نمی توانم اگر بیمار حداقل یک سال است که تشنج نداشته باشد، پزشک ممکن است مصرف داروهای ضد صرع را کاهش دهد و در نهایت مصرف آنها را به طور کامل قطع کند. اکثر افرادی که پس از قطع مصرف داروهای ضد صرع دچار تشنج می شوند، پس از مصرف مجدد داروهای خود دوباره دچار تشنج نمی شوند.

  جراحی ها و خطرات

  نقاط مختلف مغز مسئول انجام کارهای مختلف هستند، به همین دلیل خطرات و عوارض جراحی بستگی به نوع جراحی و محل انجام آن دارد. اعضای تیم پزشکی به بیمار کمک می کنند تا عوارض ناشی از جراحی صرع و روش های کاهش خطر عوارض ناشی از جراحی را شناسایی کند. عوارض و خطرات جراحی صرع به شرح زیر است:

  • مشکلات حافظه و زبان که می تواند بر توانایی فرد در درک و استفاده از زبان تأثیر بگذارد.
  • مشکلات بینایی که بر میدان دید هر دو چشم تاثیر می گذارد.
  • افسردگی و سایر تغییرات خلقی که ممکن است بر ارتباطات بین فردی یا اجتماعی تأثیر بگذارد.
  • سردرد
  • سکته مغزی