مکیدن انگشت در کودکان یک رفتار طبیعی و غریزی است که معمولا از دوران نوزادی شروع می شود و نقش مهمی در آرامش کودک و ایجاد احساس امنیت و آرامش دارد. این عادت به عنوان یک مکانیسم تسکین دهنده عمل می کند، به خصوص زمانی که کودک مضطرب، نگران یا حتی خوشحال است. مطالعات نشان می دهد که بین 20 تا 40 درصد از کودکان بین 2 تا 6 سال این رفتار را انجام می دهند.
اما ادامه این عادت در درازمدت می تواند تاثیرات منفی بر رشد فک و نظم دندان ها داشته باشد و مشکلات ارتودنسی از جمله به هم ریختگی دندان ها یا اختلال در رشد فک را به همراه داشته باشد. بنابراین آگاهی والدین از پیامدهای این رفتار و راه های جلوگیری از آن از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
در ادامه با دکتر سعید قریشی بهترین متخصص ارتودنسی کودکان در تهران با عوارض مکیدن انگشت و راهکارهای تخصصی ترک این عادت در کودکان آشنا خواهید شد.
8 مورد از شایع ترین عوارض مکیدن انگشت
در این بخش با عوارض جانبی رایج مکیدن انگشت در کودکان آشنا می شویم.
ادامه این عادت باعث می شود که دندان های جلویی فک بالا به تدریج بیشتر از حد طبیعی قرار بگیرند و الگوی رشد فک به درستی پیش نرود. به خصوص اگر کودک پس از دو سالگی به مکیدن انگشت خود ادامه دهد.
در واقع، حضور مداوم انگشت بین دندانها فشاری جزئی اما مداوم ایجاد میکند که در نهایت شکل قوس دندانی و حتی سقف دهان را تغییر میدهد.
مقاله مفید: اوربایت چیست؟
class="ez-toc-section-end">
وقتی کودک انگشت خود را می مکد، زبانش به جلو و عقب می رود. این حرکت تکراری به تدریج روی صحبت کردن او تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، ممکن است "S" و "Z" را به وضوح نگوید، و کلمات ممکن است کمی نامفهوم و کشیده شنیده شوند.
باز کردن بایت
وقتی انگشت دائماً بین دندانها قرار میگیرد، وقتی دهان بسته است، دندانها فرصتی برای نشستن مناسب پیدا نمیکنند. کم کم فاصله ثابتی بین دندان های بالا و پایین باقی می ماند و اپن بایت ایجاد می شود، به طوری که حتی وقتی دهان کاملا بسته است، دندان ها باز هم به هم نمی رسند.
وقتی انگشت به طور مداوم روی سقف دهان فشار می آورد، بافت این ناحیه حساس و تحریک پذیر می شود. نتیجه ممکن است درد خفیف، ناراحتی هنگام غذا خوردن یا حتی حساسیت به لمس سقف دهان باشد.
مشکلات تنفسی
با تغییر شکل فک و بالا آمدن سقف دهان، مجرای بینی و سینوس ها تحت تأثیر قرار می گیرند و الگوی تنفس کودک ممکن است تغییر کند.
>
فشار مداوم انگشت و قرار گرفتن زبان در پایینتر از حد طبیعی، باعث باریکتر شدن فک بالا و بلندتر شدن سقف دهان از حد معمول میشود. نتیجه این است که فک به طور کامل رشد نمی کند و ساختار دهان و قوس دندانی به درستی شکل نمی گیرد.
وقتی فک و دندان به دلیل مکیدن طولانی انگشت تغییر می کند، شکل طبیعی صورت نیز تحت تأثیر قرار می گیرد. این تغییرات می تواند باعث حرکت فک به جلو یا عقب، تغییر شکل لب ها و حتی تغییر ظاهر لبخند شود و چهره کودک غیرطبیعی شود.
عفونت باکتری
مکیدن انگشت، حتی اگر دست تمیز باشد، احتمال ورود باکتری و ایجاد عفونت در دهان یا بدن کودک را افزایش میدهد.
مکیدن انگشت یک عادت رایج در کودکان است و معمولاً تا 2 تا 3 سالگی نگران کننده نیست. اما اگر این عادت ادامه پیدا کند می تواند باعث بیرون زدگی دندان ها، بدشکلی فک و مشکلات گفتاری شود. برای ترک این عادت بهتر است از زور و تنبیه استفاده نکنید زیرا نتیجه عکس خواهد بود.
روش های موثر عبارتند از تشویق کودک در زمانی که ساعت ها یا روزها را بدون مکیدن سپری کرده است، استفاده از جایگزین های آرامش بخش مانند اسباب بازی یا پستانک، سرگرم کردن کودک با بازی و فعالیت های دستی و توضیح عواقب این عادت برای او. صبر، ثبات و حمایت والدین کلید موفقیت در ترک این عادت است.
اگر عادت مکیدن انگشت قطع نشود یا درمان به موقع انجام نشود، مشکلات دندانی و فکی کودک بدتر می شود. یعنی دندان ها جلو می روند، فک بالا باریک می شود و ظاهر لبخند و نحوه جویدن مختل می شود.
در این صورت، عوارض مکیدن انگشت ایجاد میشود و کودک باید برای اصلاح این تغییرات به مدت طولانیتری از ارتودنسی ثابت یا متحرک استفاده کند. اگر کودک شما بیش از 4 سال سن دارد و احساس میکنید که عوارضی در حال ایجاد است، برای ارزیابی و درمان در اسرع وقت به متخصص ارتودنسی مراجعه کنید تا روند درمان کوتاهتر و نتیجه بهتر شود.
