کمردد هنگام حرکت می شود؟ یا ممکن است مرتباً متوقف شوید تا کمی استراحت کنید و آرام شوید؟ کمردرد هنگام راه رفتن یکی از شایع‌ترین مشکلات است که بسیاری از افراد، به‌ویژه در سنین بالاتر یا افرادی که فعالیت‌های نامناسبی دارند، تجربه می‌کنند. این نوع درد می‌تواند سبک زندگی، فعالیت روزانه و حتی کیفیت خواب شما را تحت تأثیر قرار دهد.

کمردرد هنگام راه رفتن، همان‌طور که از نامش پیدا می‌شود، دردی است که در ناحیه پایین کمر (کمری یا لومبار) قرار می‌گیرد و معمولاً با حرکت یا مکان‌هایی که می‌توانند تشدید می‌شوند ایجاد شود. کمردردهای معمولی که ممکن است در حالت نشسته یا خوابیده نیز ایجاد شود، این نوع درد اتفاق می افتد که فرد در حال راه رفتن است و با توقف حرکت ممکن است کاهش یابد.

تفاوت کمردرد هنگام راه رفتن با سایر انواع کمردرد

• کمردرد وضعیت: این نوع درد به دلیل وضعیت نادرست بدن در نشستن یا ایستادن است و با تغییر بهبود می‌یابد.
• کمرد بهتر موردی: معمولاً در زمان استراحت یا صبح‌ها شدیدتر است و با فعالیت می‌شود.
• حرکت کمردرد: نوعی درد است که به‌طور خاص در هنگام حرکت یا فعالیت‌های تغییر مسیر، دویدن یا بالا رفتن از پله‌ها شدت می‌گیرد.

درک تفاوت این نوع دردها به پزشک کمک می‌کند تا تشخیص دقیق‌تری داشته باشد و درمان مناسب‌تری تجویز کند.

علائم شایع کمردرد هنگام راه رفتن

در کنار درد، ممکن است علائم دیگری نیز وجود داشته باشد که در تشخیص علت اصلی کمک‌کننده هستند. گاهی اوقات این علائم می‌توانند به سمت راست گسترش یابند، که نشانه‌هایی از درگیری اعصاب است.

علائم معمول

• درد تیرکشنده در ناحیه پایین کمر
• احساس فشار یا خشکی در مهره‌های کمری
• درد که به سمت باسن یا رانها گسترش می‌یابد
• گرفتگی کمری
• کاهش دامنه حرکتی ستون فقرات

نشانه‌های هشداردهنده جدی

• بی‌حسی یا گزگز پاها
• ضعف عضلانی در پاها
• درد ادامه دارد که با آرامش نیز نمی‌شود
اختلال در کنترل بیماری مدفوع (می‌تواند نشان دهد سندرم دم باشد)

در صورت مشاهده این علائم هشداردهنده، باید فوراً به پزشک مراجعه کند، زیرا ممکن است به مداخله فوری پزشکی وجود داشته باشد.

دلایل معمول کمردرد هنگام پیاده‌روی

دلایل متعددی می‌تواند پشت کمردرد هنگام راه رفتن پنهان شوند. از مشکلات عضلانی ساده گرفته تا بیماری‌های پیچیده فقرات، همگی می‌توانند عامل این درد باشند.

دلایل اسکلتی-عزلانی

• کشیدگی کمردرد: ممکن است در اثر فعالیت شدید یا وضعیت بدنی نامناسب در طول زمان ایجاد شود.
• آروز مهره‌ها: خرابی مفاصل بین مهره‌ها که با افزایش شایع‌تر می‌شود.
• نخاعی که به فشار بر اعصاب می‌شود.

دلایل عصبی

• سیاتیک: فشار بر عصب سیاتیک می‌تواند باعث درد در کمر و انتشار آن به پا شود.
• نوروپاتی محیطی: آسیب به اعصاب محیطی می‌تواند باعث احساس درد، سوزش یا بی‌حسی در کمر و پاها شود.

دلایل مربوط به سبک زندگی

• چاقی: وزن اضافی بر کمر وارد می‌کند.
• کفش نامناسب: پوشاک کفش‌های غیراستانداردی بدن را به‌هم می‌زند.
• عدم تحرک: زندگی بی‌تحرک باعث شد پشتیبان ستون فقرات می‌شود.

در بسیاری از موارد، ترکیبی از عوامل مختلف در ایجاد کمردرد نقش دارد و ریشه اصلی نیاز به بررسی جامع است.

نقش فتق دیسک در کمردرد هنگام راه رفتن

یکی از مهم‌ترین و شایع‌ترین درد کمر در زمان حرکت یا ایستادن، فتق دیسک کمر است. این عارضه زمانی رخ می‌دهد که ماده ژلاتینی داخل دیسک بین مهره‌ای از موقعیت طبیعی خود خارج شده و به اعصاب اطراف فشار وارد می‌شود.

دیسک‌ها بین مهره‌های ستون فقرات قرار دارند و می‌توانند ضربه بزنند. زمانی که این دیسک‌ها تحت فشار بیش‌ازحد یا آسیب قرار می‌گیرند، ممکن است ماده داخلی آن‌ها به بیرون نشان داده شود و باعث تحریک یا فشردگی اعصاب شود.

ارتباط آن با درد در حرکت حین

• هنگام راه رفتن یا ایستادن، فشار بر دیسک‌ها افزایش می‌یابد.
• دیسک فتق‌شده می‌تواند به فشارهای مجاور وارد شود.
• این فشار باعث درد، بی‌حسی یا ضعف در کمر و پاها می‌شود.
• در برخی موارد، فرد باید ادامه یابد تا از درد خلاص شود.
• تشخیص فتق دیسک معمولاً با MRI انجام می‌شود و به شدت آن بسته می‌شود، درمان می‌تواند شامل دارو، فیزیوتراپی یا جراحی باشد.

تنگی کانال نخاعی و تاثیر آن بر کمردرد هنگام راه رفتن

تنگی کانال نخاعی یکی از شایعات کمردرد به‌ویژه در افراد مسن است. این عارضه زمانی رخ می دهد که فضای داخلی کانال نخاع است که نخاع و اعصاب از آن عبور می کند، باریک می شود و به بافت ها فشار عصبی وارد می شود.

کانال نخاعی فضایی در مرکز ستون فقرات است که از آن عبور می‌کند. با افزایش، این فضا امکان پذیر است که سن مانند رشد استخوان‌ها (استئوفیت)، ضخیم شدن لیگامان‌ها، یا فتق دیسک باریک باشد.

علائم تنگی کانال نخاعی

• درد هنگام راه رفتن که با نشستن یا خم شدن به جلو می‌یابد
• بی‌حسی یا سوزش در پاها
• ضعف عضلانی در اندامهای تحتانی
• عدم ترکیب و افزایش احتمال افتادن
• این نوع درد، تحت عنوان "لنگش نورولوژیک" نیز می‌شود که با راه رفتن شدیدتر و بهتر می‌شود.

دارودرمان‌ها شامل داروهای ضد درد، فیزیوتراپی برای تقویت پشتیبان، تزریق کورتیکواستروئید، و در موارد شدید، جراحی کردن کانال نخاعی (لامینکتومی) است.

کمرد ناشی از مشکلات مربوط به ساکروایلیاک

مفصل ساکروایلیاک یا ساکروایلیک، محلی است که ستون فقرات را به لگن مرتبط می‌کند. یا ناپایداری در این زمینه می‌تواند باعث درد شدید در ناحیه پایین کمر، باسن و حتی ران‌ها شود، به‌ویژه در هنگام راه رفتن یا توقف طولانی‌تر شود.

دلایل شایع مشکلات این موضوع

• بارداری و زایمان
• آرتریت ضعیفی مانند اسپوندیلیت آنکیلوزان
• آسیب‌دیدگی یا سقوط
• نابرابری طول پاها که فشار نامتوازن بر روی وارد می‌کند

علائم مشکلات مربوط به ساکروایلیاک

• درد در یک یا هر دو طرف پایین کمر
• درد که به باسن یا کشاله ران منتشر می‌شود
• تشدید درد با بالا رفتن از پله، ایستادن یا راه رفتن

درمان این مشکلات

• فیزیوتراپی برای تقویت لگن و پایین کمر
• استفاده از کمربندهای طبی جهت تثبیت مفصل
• تزریق ضد حمله به موضوع
• در موارد شدید، جراحی فیوژن مفصل

تأثیر کفش نامناسب بر کمردرد هنگام راه رفتن

شاید برایتان عجیب باشد، اما کفش‌های شما نقش مهمی در سلامت کمر دارند. پوشیدن کفش نامناسب نه تنها روی پاها بلکه روی زانو، لگن و در نهایت کمتر نیز می‌گذارد.

مشکلات ناشی از کفش نامناسب

• کفش‌های پاشنه‌بلند: باعث افزایش قوس کمر و وارد آمدن فشار بر مهره‌ها می‌شوند.
• کفش‌های صاف و بدون کفی مناسب: از ضربه زدن مانع نمی‌شوند و ستون فقرات را تحت فشار قرار می‌دهند.
• کفش‌های فرسوده: پشتیبانی کافی نیست و می‌توان برای هم خوردن بدن می‌شوند.

چه کفشی برای جلوگیری از کمردرد مناسب است؟

• کفشی با قوس مناسب برای قوس کف پا
• پاشنه کوتاه (حدود ۲-۳ سانتی‌متر)
• کفی نرم افزار با قابلیت ضربه زدن
• فضای کافی برای انگشتان پا

استفاده از کفش مناسب، مخصوصاً هنگام پیاده‌روی طولانی یا ایستادن‌ها، یکی از ساده‌ترین و مهم‌ترین راهکارها برای آبگیری از دردهای کمری است.

روشهای درمان

داروهای رایج مورد استفاده

داروهای ضد ضد غیر استروئیدی (NSAIDs): مانند ایبوپروفن، دیکلوفناک یا ناپروکسن برای کاهش درد و آسیب.

شل‌کننده‌های عضلانی: برای رفع گرفتگی و اسپاسم کمری.

داروهای ضد درد مرکزی: مانند ترامادول یا داروهای حاوی استامینوفن برای دردهای متوسط تا شدید.

داروهای ضد تشنج یا ضد افسردگی: مانند گاباپنتین یا دولوکستین برای دردهای عصبی.

تزریق کورتیکواستروئید در موارد شدید یا تنگی کانال نخاعی.

فیزیوتراپی در درمان کمردرد هنگام راه رفتن

فیزیوتراپی یکی از مهمترین و کم‌خطرترین روش‌های درمان کمردرد به‌ویژه در مراحل ابتدایی یا مزمن غیرجراحی است. این روش نه تنها درد را کاهش می دهد، بلکه از بازگشت مجدد آن جلوگیری می کند.

مزایای فیزیوتراپی برای کمردرد

• بهبود مقاومت‌پذیری ستونات
• تقویت اطراف کمر و لگن
• اصلاح وضعیت بدن در حین راه رفتن و ایستادن
• آموزش تمرینات کششی برای کاهش فشار بر دیسک‌ها و اعصاب

روش‌های رایج در فیزیوتراپی

• تمرینات اصلاحی و کششی
• ماساژ درمانی
• الکتروتراپی (TENS)
• اولتراسوند تراپی برای کاهش کاهش
• تمرینات ترکیبی و تقویتی مرکزی (Core)

با توجه به نوع درد و شدت آن، فیزیوتراپیست برنامه‌های شخصی‌سازی‌شده طراحی می‌شود که باید به‌صورت منظم و تحت نظر انجام شود.

سؤالات متداول

1، آیا راه رفتن برای کمردرد مفید است؟
بله، اما باید با اندازه مناسب و کفش استاندارد انجام شود. پیاده‌روی سبک می‌توان را تقویت کرد و گردش خون را بهبود بخشید.

2، چگونه بفهمم درد کمرم از دیسک است یا عضله؟
درد دیسک معمولاً به پاها تیر می‌کشد و با نشستن تشدید می‌شود، در حالی که درد عضلانی بیشتر موضعی و در اثر فشار یا حرکت خاص بروز می‌کند.

3، آیا کمردرد هنگام رفتن نشانه بیماری خطرناک است؟
نه همیشه، اما اگر با علائمی مانند بی‌حسی، ضعف یا بی‌اختیاری همراه باشد، ممکن است نشانه‌ای از بیماری جدی باشد.

4 آیا کمردرد می‌تواند ناشی از استرس باشد؟
بله، استرس می‌تواند باعث تنش و اسپاسم عضلانی شود که به درد کمر می‌شود.

5، چند روز برای حفظ توصیه می‌شود؟
استراحت بیش از دو تا سه روز توصیه نمی‌شود. بهتر است فعالیت سبک را به‌زودی آغاز کرده و حرکات اصلاحی را انجام دهید.