در ارتودنسی ایجاد نیرو در جهات دقیق و متفاوت برای درمان نامرتبی دندان ها ضروری است. روکش‌های دندانی باند شده از این امر جلوگیری می‌کنند زیرا آنها چندین دندان را به هم متصل می‌کنند و به بلوکی می‌پیوندند که مجبور به حرکت با هم هستند. این وضعیت از پیش بینی دقیق حرکت دندان ها جلوگیری می کند و می تواند باعث ایجاد فضای ناخواسته یا تغییر شکل بین دندان ها شود.

همچنین در هنگام نصب یا برداشتن براکت ها احتمال آسیب یا شکستن روکش وجود دارد. از سوی دیگر، برخی از بیماران به دلیل لق شدن یا جدا شدن ونیرها در طول درمان ارتودنسی، نیاز به نصب مجدد براکت یا باندینگ دارند.

روکش دندان بهتر وصل شده یا تک روکش

استفاده از روکش های باند شده دندان در درمان ارتودنسی می تواند برای محافظت از دندان های پوسیده موثر باشد. اما محدودیت حرکتی بسیار بیشتری ایجاد می کند. علاوه بر این روکش های تکی از دندان های ضعیف محافظت می کنند و محدودیت حرکتی کمتری ایجاد می کنند. در نتیجه اولویت در این زمینه نصب تک روکش ها می باشد. مگر اینکه چندین دندان پوسیده در کنار هم وجود داشته باشد یا بین آنها به دلیل افتادن دندان فاصله زیادی وجود داشته باشد.

بهترین راه حل ارتودنسی با روکش دندان

اگر بیمار دندان های پوسیده ای دارد که نیاز به محافظت در حین ارتودنسی دارد، بهتر است از روکش های موقت استفاده شود. در این صورت ناهنجاری های دندانی را می توان با خیال راحت تر اصلاح کرد. برای این کار نیاز به همکاری تیمی بین متخصص ارتودنسی و دندانپزشک ترمیمی است تا نوع پوشش و حرکت دندان ها به گونه ای انتخاب و تنظیم شود که نتیجه نهایی کاربردی و زیبا باشد.

اگر بیمار قبل از ارتودنسی روکش های دندانی متصل به یکدیگر را نصب کرده باشد، ممکن است چندین موقعیت رخ دهد. اگر روکش ها قدیمی هستند و زیر روکش تراشه یا پوسیدگی دارند، معمولاً توصیه می شود آن ها را بردارید. سپس پوشش جدید را نصب کنید.

اما اگر کاورها نو باشند و مشکل خاصی نداشته باشند، می توان آنها را حفظ کرد. اگر ناهنجاری های دندانی شدید هستند، به طوری که روکش های متصل به هم مانعی جدی برای درمان کامل ارتودنسی هستند، بهتر است قبل از شروع درمان، آنها را بردارید.

خلاصه

روکش‌های دندانی متصل می‌توانند تحت شرایط خاصی به ارتودنسی کمک کنند، اما اغلب محدودیت‌های حرکتی جدی برای تنظیم دقیق دندان‌ها ایجاد می‌کنند. توصیه می شود قبل از درمان ارتودنسی دندان ها را به صورت جداگانه بپوشانید و در نهایت پس از درمان ارتودنسی در صورت نیاز روکش متصل نصب شود. بنابراین برای تقویت ساختار و محافظت از دندان های ضعیف یا آسیب دیده در حین ارتودنسی بهتر است از روکش های تکی استفاده شود و پس از درمان ارتودنسی با روکش های متصل جایگزین شود.