سلام ! به وب سایت دکتر فرخی (جراح پلاستیک) خوش آمدید.

ما اینجا هستیم تا شما را با جدیدترین فناوری های جراحی زیبایی آشنا کنیم!

این مقاله را به نقش واقعیت افزوده در جراحی های زیبایی اختصاص داده ایم!

انقلابی که اخیراً در جراحی های زیبایی از راه دور در حال وقوع است!

این فناوری می تواند به بسیاری از بیماران در سراسر جهان کمک کند.

کمک به این فناوری روایی بهبود کیفیت جراحی‌های زیبایی حساس است و به نجات جان افراد کمک می‌کند. واقعیت افزوده (واقعیت افزوده - AR) ابزار جدیدی برای کاهش خطرات جراحی و افزایش دقت آن است.

در آینده با ما بمانید...

واقعیت افزوده چیست؟ | به زبان بسیار ساده!

همه چیز در مورد دیدن مدل های سه بعدی از قسمت های مختلف بدن از طریق عینک های سه بعدی پیشرفته است!

به تصویر زیر توجه کنید!

در تصویر می توانید جراح را ببینید که به صورت دیجیتالی جمجمه یک بیمار را مشاهده می کند.

همانطور که می بینید، او یک دستیار دیجیتال دارد که گزینه های مختلفی را روی صفحه عینک او نشان می دهد.

من فکر می‌کنم شما تا حد زیادی درک می‌کنید که واقعیت افزوده چگونه کار می‌کند!

همانطور که می‌بینید، فقط شخصی که از واقعیت افزوده کمک می‌گیرد می‌تواند تصاویر را متفاوت ببیند!

واقعیت افزوده چگونه در عمل های جراحی کار می کند؟

در این حالت، اطلاعات دیجیتال در محیط واقعی قرار می‌گیرد و امکان تعامل همزمان با آن را فراهم می‌کند.

در جراحی های زیبایی، این فناوری به جراحان اجازه می دهد تا ساختارهای زیرین بدن بیمار را به صورت سه بعدی ببینند و تغییرات مورد نظر را قبل از انجام جراحی بررسی کنند.

با ترکیب دنیای واقعی و مجازی، AR به پزشکان کمک می‌کند تا جراحی را با دقت بیشتری برنامه‌ریزی کنند و خطرات احتمالی را کاهش دهند.

کاربردهای دقیق واقعیت افزوده در جراحی های پلاستیک

4 کاربرد اصلی واقعیت افزوده در پزشکی در موارد زیر خلاصه شده است.

1-شبیه سازی نتایج قبل از جراحی

این موضوع به ویژه در جراحی های زیبایی مفید است.

فرض کنید قبل از نیز بحث شد.

این موضوع درصد رضایت بیماران را در جراحی های زیبایی بسیار بیشتر می کند.

همچنین، چالش‌های بین جراح و بیمار به حداقل می‌رسد.

عملیات

شبیه سازی درمان انحراف بینی

2-راهنمای دقیق جراحان در حین عمل

جراحان می‌توانند همزمان با استفاده از عینک‌های هوشمند یا نمایشگرهای واقعیت افزوده، اطلاعات دقیق ساختارهای آناتومیکی بیمار را مشاهده کنند.

این قابلیت باعث افزایش دقت جراحی و کاهش احتمال خطا می شود.

به خصوص در جراحی های پیچیده مانند رینوپلاستی (جراحی بینی) و جراحی لیفت صورت و گردن، AR می تواند محل دقیق بریدگی ها و تغییرات مورد نظر را نشان دهد.

3-اپلیکیشن ها در آموزش و پرورش

آموزش یکی دیگر از موهبت های AR در پزشکی است!

این فناوری محدودیت‌های جغرافیایی را حذف کرده است.

دانشجویان جراحی می توانند با بهترین جراحان در سراسر جهان عمل جراحی انجام دهند.

واقعیت افزوده نیز به عنوان ابزاری جدید در آموزش پزشکی استفاده می‌شود.

جراحان می توانند با استفاده از مدل های شبیه سازی شده تمرین کنند و تجربه عملی خود را قبل از انجام جراحی های واقعی افزایش دهند.

این فناوری به ویژه برای جراحان تازه کار یا آموزش دهنده در شرایط پیچیده مفید است.

4- افزایش ایمنی و کاهش عوارض جراحی

آزمایش و خطا همیشه برای بیماران خطرناک است.

به عنوان مثال، خونریزی بیش از حد بیمار در حین عمل جراحی به دلیل آزمون و خطا می تواند باعث شود:

• تشکیل هماتوم
• شوک هیپوولمیک
• و...

همچنین، این فناوری امکان بررسی دقیق‌تر ساختارهای زیر جلدی را فراهم می‌کند که می‌تواند از خطاهای جراحی جلوگیری کند.

آینده واقعیت افزوده در جراحی های زیبایی

با توسعه روزافزون فناوری، انتظار می‌رود واقعیت افزوده در آینده نزدیک به بخشی جدایی ناپذیر از فرآیندهای جراحی زیبایی تبدیل شود.

ترکیب AR با چه زمانی واقعیت افزوده به دنیای جراحی آمد؟

به طور کلی، اگرچه استفاده از واقعیت افزوده در جراحی هنوز در مراحل اولیه است، به دلیل مزایای قابل توجه آن، انتظار می رود در آینده نزدیک به طور گسترده تری از آن استفاده شود.

یکی از مطالعات انجام شده در بیمارستان پرنسس الکساندرا در استرالیا نشان داده است که استفاده از هدست های واقعیت افزوده مانند Microsoft HoloLens 2 می تواند دقت و کارایی جراحان را بهبود بخشد.

این فناوری به جراحان کمک می کند تا با نمایش هولوگرام های آناتومیک در زمان واقعی، برش ها و بازسازی های پیچیده را با دقت بیشتری انجام دهند.

به طور معمول، جراحان از تصاویر دو بعدی مانند سی تی اسکن یا MRI برای برنامه ریزی عمل استفاده می کنند.

اما این روش دارای محدودیت هایی است، زیرا نمی توانند بدن بیمار را در ابعاد واقعی و از زوایای مختلف ببینند.

با هدست واقعیت افزوده، پزشک می تواند یک مدل سه بعدی از اندام های بیمار را مستقیماً در فضای واقعی قبل از عمل و حتی در حین عمل مشاهده کند.