نام و شماره گذاری دندان ها

نام دندان (ثناینده): دندان های ثنایا دندان های جلویی تیز هستند (چهار تا در بالا و چهار در پایین) که برای بریدن غذا استفاده می شود و دارای یک ریشه و لبه نسبتا صاف است.

نام دندان (کانین): دندان های نیش در کنار دندان های ثنایا قرار دارند و برای نگه داشتن و پاره کردن غذا استفاده می شوند و دندان های نیش اغلب نوک تیز هستند و ریشه بلندتری نسبت به سایر دندان ها دارند.

نام دندان (پرمولار): دندان‌های پرمولر که بعد از دندان نیش قرار گرفته‌اند، برای خرد کردن و آسیاب کردن غذا به قطعات کوچک‌تر استفاده می‌شوند و دارای دو کاسپ نوک تیز روی سطح گاز گرفتن و یک یا دو ریشه هستند که آنها را برای جویدن موثر می‌کند.

نام دندان (Molar): مولرها بزرگترین و قوی ترین دندان هایی هستند که در پشت دهان قرار دارند. آنها عمدتاً برای خرد کردن غذا در حین جویدن استفاده می شوند و دارای دو تا سه ریشه با سطح جویدنی بزرگ و مسطح هستند.

دندان های عقل (آسیاب سوم): دندان عقل آخرین دندان هایی هستند که معمولاً بین 17 تا 25 سالگی ظاهر می شوند. دندان عقل اغلب زمانی که فضای کافی برای رویش مناسب نداشته باشد باعث ایجاد مشکل می شود که می تواند باعث درد، بی نظمی و سایر مشکلات دندانی شود.

انواع دندان

دندان های شیری از شش ماهگی شروع به رشد می کنند و در سن 3 سالگی تعداد آنها به بیست می رسد.

دندان های دائمی از سن 5 سالگی جایگزین ها به جای دندان های شیری رشد می کنند و تا پایان عمر باقی می مانند و به طور معمول باید 32 دندان دائمی داشته باشیم.

شماره‌گذاری دندان‌ها

دو فک بالا و پایین داریم. برای شماره گذاری دندان ها باید هر فک را از وسط به دو قسمت تقسیم کنیم. به هر نیمه فک یک ربع گفته می شود. لازم به ذکر است که در هنگام تقسیم فک در بزرگسالان از اعداد 1 تا 4 برای ربع (یا نیم فک) استفاده می شود. و اعداد 5 تا 8 برای کودکان استفاده می شود.

شماره‌گذاری دندان‌ها به روش جهانی یا ملی سیستم شماره گذاری جهانی رایج ترین روش برای نام گذاری دندان ها در آمریکا است. در این روش به دندان های دائمی از 1 تا 32 و به دندان های شیری از 1 تا 20 می دهند. همچنین شماره گذاری از ربع 1 (از سمت راست فک بالا و از دندان عقل یا آسیاب سوم) شروع می شود و آخرین دندانی که شماره 32 می گیرد، دندان عقل سمت راست است>

دندان های شیری با استفاده از اعداد 1 تا 20 به همان ترتیبی که برای دندان های دائمی ذکر شد نام گذاری می شوند. برای دندان های شیری نیز از الفبای انگلیسی برای نام گذاری دندان ها استفاده می شود. به این ترتیب حرف A برای دندان آسیاب دوم در سمت راست فک بالا و سایر حروف الفبای انگلیسی در جهت عقربه های ساعت روی دندان ها قرار می گیرد.

شماره‌گذاری دندان‌ها طبق روش پالمر در این روش اعداد 1 تا 8 به دندان های دائمی در هر ربع یا هر نیمه فک داده می شود. اولین دندان ثنایا در ابتدای هر ربع شماره 1 و دندان عقل (مولر سوم شماره 8) است. با این سیستم 4 دندان به همین تعداد در دهان وجود دارد. بنابراین از کاراکترهای (└┘ ┌┐) استفاده می شود تا دندان ها گیج نشوند و سریعتر شناسایی شوند. ربع 1 با نویسه ┘، ربع 2 با └، ربع 3 با ┌، ربع 4 با ┐ مشخص شده است.

در نامگذاری پالمر، دندان های شیری با حروف A تا E برای هر ربع استفاده می شود. به این ترتیب اولین دندان ثنایا در هر ربع A و آخرین دندان E است.

شماره‌گذاری دندان‌ها به روش FDI این روش شماره گذاری معمولا در کشورهای اروپایی و کانادا استفاده می شود. به شکلی کاملا متفاوت در این روش از ۲ عدد برای نام گذاری دندان ها استفاده می شود. عدد اول برای تعیین نیم فک و عدد دوم مشابه سیستم پالمر از اعداد 1 تا 8 استفاده می شود. تعداد هر ربع برای دندان های دائمی بین 1 تا 4 عدد و برای دندان های شیری 5 تا 8 عدد می باشد. شماره گذاری پالمر از اولین دندان جلوی هر نیمه فک (دندان مرکزی) شروع می شود و به آخرین دندان ختم می شود. به عنوان مثال اولین دندان نیمه بالایی سمت راست 18 و آخرین دندان در نیمه پایینی فک راست 48 است. نکته: در این سیستم شماره گذاری دندان ها: 00s برای مشخص کردن کل دهان شماره 01 برای کل فک بالا شماره 02 برای کل فک پایین