سرخک که به عنوان سرخک آلمانی نیز شناخته می‌شود، یک عفونت ویروسی است که باعث ایجاد بثورات پوستی قرمز در بدن می‌شود. افراد مبتلا به سرخک معمولاً تب دارند و غدد لنفاوی متورم می‌شوند. عفونت می‌تواند از طریق تماس با قطرات عطسه یا سرفه فرد مبتلا از فردی به فرد دیگر سرایت کند.

با معرفی واکسن سرخک در اواخر دهه 1960، بروز این بیماری به میزان قابل توجهی کاهش یافت. با این حال، سرخک هنوز در بسیاری از نقاط جهان شایع است. سرخجه معمولاً یک عفونت خفیف است که در عرض یک هفته حتی بدون درمان برطرف می شود. با این حال، می تواند یک بیماری جدی در زنان باردار باشد زیرا ممکن است باعث ایجاد سندروم سرخجه مادرزادی شود. سندرم می تواند رشد کودک را مختل کند و باعث نقص های مادرزادی جدی مانند نقایص قلبی، ناشنوایی و آسیب مغزی.. اگر باردار هستید و مشکوک به سرخجه هستید، فوراً برای درمان سرخجه به متخصص زنان مراجعه کنید. زایمان و ناباروری را ببینید.

علائم سرخک چیست؟

علائم سرخک اغلب آنقدر خفیف هستند که به سختی قابل توجه هستند. علائم معمولاً در عرض دو تا سه هفته پس از قرار گرفتن در معرض ویروس ظاهر می شوند و اغلب حدود سه تا هفت روز طول می کشند و ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• بثورات پوستی صورتی یا قرمز که از صورت شروع می‌شود و سپس به قسمت‌های دیگر بدن گسترش می‌یابد.
• تب خفیف، اغلب زیر 39 درجه سانتیگراد
• غدد لنفاوی متورم و نازک
• آبریزش یا گرفتگی بینی
• سردرد
• درد عضلانی
• چشم های متورم یا قرمز

اگرچه این علائم ممکن است جدی به نظر نرسند، اگر مشکوک به سرخجه هستید، باید با پزشک خود تماس بگیرید... این امر به ویژه در صورتی که مطمئن هستید باردار هستید مهم است.

در موارد نادر، سرخجه می‌تواند منجر به عفونت گوش و تورم مغز شود.. اگر هر یک از علائم زیر را در طول یا بعد از عفونت سرخجه مشاهده کردید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:

• سردرد طولانی مدت
• گوش درد
• سفتی گردن

چه چیزی باعث سرخجه می شود؟

سرخک توسط ویروس سرخجه ایجاد می شود... این ویروس بسیار مسری است و می تواند از طریق تماس نزدیک یا از طریق هوا منتقل شود... ممکن است از طریق تماس با قطرات ریز مایع از بینی و گلو در هنگام عطسه و سرفه از فردی به فرد دیگر منتقل شود. رشد او باید منتقل شود.

افرادی که سرخک دارند به احتمال زیاد از یک هفته قبل از ظهور بثورات تا حدود دو هفته پس از از بین رفتن بثورات، بیماری را گسترش می‌دهند. آنها می‌توانند ویروس را حتی قبل از اینکه بدانند به آن مبتلا شده‌اند پخش کنند.

این مقاله را نیز بخوانید: بیماری های رایج کودکان و روش های درمان آنها

چه کسانی در خطر ابتلا به سرخک هستند؟

سرخک به لطف واکسن‌هایی که معمولاً ایمنی مادام‌العمر در برابر ویروس سرخجه ایجاد می‌کنند بسیار نادر است. بیشتر موارد سرخک در میان مردم کشورهایی رخ می‌دهد که به طور معمول در برابر سرخک ایمن سازی نمی‌کنند.

واکسن سرخجه معمولاً در 12 تا 15 ماهگی به کودکان داده می‌شود و سپس در 4 تا 6 سالگی مجدداً تجویز می‌شود. این بدان معناست که نوزادان و کودکان خردسالی که هنوز واکسن را دریافت نکرده‌اند در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرخک هستند.

برای جلوگیری از عوارض این بیماری در دوران بارداری، بسیاری از زنانی که باردار می شوند برای تایید مصونیت در برابر سرخک آزمایش خون می گیرند... اگر تا به حال واکسینه نشده اید و فکر می کنید در معرض سرخک قرار گرفته اید، حتما به پزشک مراجعه کنید.

تاثیر سرخجه بر زنان باردار چیست؟

وقتی زنی در دوران بارداری به سرخجه مبتلا می‌شود، ویروس می‌تواند از طریق جریان خون به نوزاد در حال رشد او منتقل شود. به این سندرم سرخجه مادرزادی می‌گویند.. سندرم سرخجه مادرزادی یک نگرانی جدی برای سلامتی است زیرا می‌تواند باعث سقط جنین و مرده‌زایی شود. همچنین می‌تواند باعث ایجاد نقایص مادرزادی در نوزادانی شود که به موقع متولد می‌شوند، که برخی از آنها عبارتند از:

• تاخیر رشد
• ناتوانی ذهنی
• نقایص قلبی
• ناشنوایی
• اندام هایی با ضعف عملکردی

زنان در سنین باروری باید قبل از بارداری از نظر ایمنی در برابر سرخجه آزمایش شوند. در صورت نیاز به واکسن، باید حداقل 28 روز قبل از اقدام برای باردار شدن تزریق شود.

روشهای تشخیص سرخک

از آنجایی که سرخک مانند همه ویروس‌های دیگری است که همراه با بثورات پوستی ظاهر می‌شوند، پزشک تشخیص شما را با آزمایش خون تأیید می‌کند. این آزمایش می‌تواند وجود انواع مختلف آنتی‌بادی‌های سرخک را در خون شما بررسی کند. آنتی‌بادی‌ها پروتئین‌هایی هستند که مواد مضر مانند ویروس‌ها و باکتری‌ها را شناسایی و از بین می‌برند. نتایج آزمایش می‌تواند نشان دهد که آیا در حال حاضر این ویروس را در بدن خود دارید یا در برابر آن مصون هستید.>.

روشهای درمان سرخجه

بیشتر موارد سرخک در خانه درمان می‌شوند... ممکن است پزشک به شما بگوید که در رختخواب استراحت کنید و استامینوفن (تیلنول) مصرف کنید، که می‌تواند به تسکین ناراحتی ناشی از تب و درد کمک کند... همچنین ممکن است به شما توصیه کند که از محل کار یا مدرسه در خانه بمانید تا از انتشار ویروس جلوگیری کنید.

زنان باردار ممکن است با آنتی بادی هایی به نام هایپرایمون گلوبولین درمان شوند که می تواند با ویروس مبارزه کند. این می تواند به کاهش علائم کمک کند. با این حال، هنوز این احتمال وجود دارد که کودک شما به سندرم سرخجه مادرزادی مبتلا شود... نوزادانی که با سرخجه مادرزادی متولد می شوند باید توسط تیمی از متخصصان تحت درمان قرار گیرند.

چگونه می توانم از سرخک پیشگیری کنم؟

برای اکثر افراد، واکسیناسیون یک روش ایمن و موثر برای پیشگیری از سرخک است.. واکسن سرخک معمولاً با واکسن سرخک و اوریون و همچنین ویروس واریسلا که باعث آبله مرغان می شود ترکیب می شود.

این واکسن‌ها معمولاً به کودکان 12 تا 15 ماهه داده می‌شوند. بین 4 تا 6 سالگی، مجدداً به یک تقویت‌کننده نیاز است... از آنجایی که واکسن‌ها حاوی دوزهای کمی از ویروس هستند، ممکن است باعث تب خفیف و بثورات پوستی شوند.

اگر نمی دانید که آیا برای سرخجه واکسینه شده اید یا نه، مهم است که تست ایمنی خود را انجام دهید، به خصوص اگر:

• شما زنی در سنین باروری هستید و باردار نیستید
• شما به تازگی وارد موسسه آموزشی شده اید
• شما در یک محیط پزشکی کار یا تحصیل می کنید
• شما می خواهید به کشوری سفر کنید که ایمن سازی در برابر سرخک ارائه نمی کند

در حالی که واکسن سرخک معمولاً مضر نیست، ویروس موجود در واکسن می‌تواند در برخی افراد واکنش‌های منفی ایجاد کند... اگر سیستم ایمنی شما به دلیل بیماری دیگری ضعیف شده است، باردار هستید یا قصد دارید ظرف یک ماه آینده باردار شوید، نباید واکسینه شوید.

در نهایت، توصیه می کنیم که اگر کودک شما سرخک یا سرخجه گرفت، حتماً باید با پزشک متخصص اطفال تماس بگیرید و وضعیت کودک را برای او توضیح دهید.

[sibwp_form id=7]