آزمایش RBC یا شمارش گلبول های قرمز یک آزمایش خون است که پزشک از آن برای بررسی تعداد گلبول های قرمز (RBC) در خون استفاده می کند.

این آزمایش به عنوان شمارش گلبول های قرمز نیز شناخته می شود.

آزمایش RBC یا تعداد گلبولهای قرمز

تعداد گلبول‌های قرمز خون برای آزمایش RBC مهم است زیرا RBC حاوی هموگلوبین است و اکسیژن را به بافت‌های بدن می‌رساند... تعداد گلبول‌های قرمز می‌تواند بر میزان اکسیژن دریافتی توسط بافت تأثیر بگذارد... بافت‌ها برای عملکرد به اکسیژن نیاز دارند... (در مورد انواع مهم آزمایش‌های خون بخوانید)

علائم تعداد غیر طبیعی

اگر تعداد گلبول های قرمز شما خیلی زیاد یا خیلی کم باشد، ممکن است علائم و عوارضی را تجربه کنید.

اگر تعداد RBC کم باشد، علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

• خستگی
تنگی نفس سرگیجه، ضعف یا ضعف، به خصوص در هنگام تغییر سریع موقعیت
• افزایش ضربان قلب
• سردرد
• پوست رنگ پریده

اگر تعداد RBC زیاد باشد، علائم زیر محتمل است:

• خستگی
تنگی نفس درد مفاصل
• حساسیت در کف دست یا کف پا
خارش پوست به خصوص بعد از دوش گرفتن یا حمام کردن
• اختلالات خواب

در صورت بروز این علائم، پزشک ممکن است آزمایش RBC را تجویز کند.

چرا نیاز بهآزمایش RBC دارید؟

به گفته انجمن شیمی بالینی آمریکا (AACC)، آزمایش RBC تقریباً همیشه بخشی از شمارش کامل خون (CBC) است.. آزمایش CBC میزان تمام اجزای خون را اندازه گیری می کند، از جمله:

• گلبول های قرمز
• گلبول های سفید
• هموگلوبین
هماتوکریت
• پلاکت

هماتوکریت شامل حجم گلبول‌های قرمز در بدن می‌شود. آزمایش هماتوکریت نسبت RBC را در خون اندازه‌گیری می‌کند.

بیشتر بیاموزید: RDW در آزمایش خون

پلاکت‌ها سلول‌های کوچکی هستند که در خون گردش می‌کنند و به تشکیل لخته‌های خون کمک می‌کنند. لخته‌ها زخم‌ها را بهبود می‌بخشند و از خونریزی بیش از حد جلوگیری می‌کنند.

در صورت مشکوک بودن به شرایطی که بر گلبول های قرمز شما تأثیر می گذارد یا علائم مربوط به کمبود اکسیژن در خون خود را دارید، ممکن است پزشک شما این آزمایش را تجویز کند. این علائم عبارتند از:

• تغییر رنگ پوست به رنگ مایل به آبی
• سردرگمی
• تحریک پذیری و بی قراری
• تنفس نامنظم

تست CBC اغلب بخشی از یک معاینه فیزیکی معمول است و می‌تواند نشانگر سلامت کلی شما باشد. همچنین ممکن است قبل از جراحی انجام شود.

اگر یک اختلال خونی تشخیص داده شده دارید که ممکن است بر تعداد گلبول‌های قرمز شما تأثیر بگذارد، یا داروهایی مصرف می‌کنید که بر تعداد گلبول‌های قرمز شما تأثیر می‌گذارد، پزشک ممکن است این آزمایش را برای نظارت بر وضعیت یا بهبودی شما تجویز کند. پزشکان می‌توانند از آزمایش CBC برای نظارت بر شرایطی مانند لوسمی و عفونت‌های خون استفاده کنند.

آزمایش RBC (تعداد گلبول‌های قرمز) چگونه انجام می‌شود؟

آزمایش RBC یک آزمایش خون ساده است که در مطب پزشک انجام می‌شود. پزشک شما خون را از ورید، معمولاً در بازو داخلی می‌گیرد.. مراحل مربوط به نمونه گیری خون عبارتند از:

• کارکنان مرکز بهداشت محل قرار دادن سوزن را ضد عفونی می کنند.
• یک نوار الاستیک در اطراف بازوی شما قرار می گیرد تا رگ شما با خون متورم شود.
• یک سوزن به آرامی وارد رگ شما می شود و خون در یک ویال یا لوله جمع آوری می شود.
• سپس سوزن بیرون کشیده می شود و نوار الاستیک از بازوی شما برداشته می شود.
• ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما نمونه خون شما را برای تجزیه و تحلیل به آزمایشگاه می فرستد.

چگونه باید آماده برای آزمایش RBC؟

معمولاً برای انجام این آزمایش هیچ آمادگی خاصی لازم نیست... اما اگر داروی خاصی، از جمله هر دارو یا مکملی بدون تجویز پزشک (OTC) مصرف می‌کنید، باید به پزشک خود اطلاع دهید.

پزشک شما در مورد سایر اقدامات احتیاطی ضروری به شما توصیه می کند.

خطرات آزمایش RBC چیست؟

همانند همه آزمایش‌های خون، خطر خونریزی، کبودی یا عفونت در محل وارد کردن سوزن وجود دارد. وقتی سوزن به بازوی شما می‌رود، ممکن است درد متوسط ​​یا احساس سوزش شدید احساس کنید.

محدوده عدد RBC چه مقدار طبیعی است؟

طبق گزارش انجمن لوسمی و لنفوم:

• محدوده طبیعی RBC برای مردان 4.7 تا 6.1 میلیون سلول در هر میکرولیتر (mcL) است. محدوده طبیعی RBC برای زنانی که باردار نیستند 4.2 تا 5.4 میلیون میکرولیتر است. محدوده طبیعی RBC برای کودکان 4.0 تا 5.5 میلیون میکرولیتر است.

این محدوده ممکن است بسته به آزمایشگاه یا پزشک متفاوت باشد.

شمار بالاتر از محدود طبیعی تا چه کاری یعنی؟

اگر تعداد گلبول‌های قرمز در آزمایش RBC بیشتر از حد طبیعی باشد، به این وضعیت اریتروسیتوز می‌گویند.. این وضعیت ممکن است به دلیل موارد زیر رخ دهد:

• سیگار کشیدن
بیماری قلبی مادرزادی
• کم آبی
کارسینوم سلول کلیه که نوعی سرطان کلیه است فیبروز ریوی پلی سیتمی ورا، یک بیماری مغز استخوان که باعث تولید بیش از حد گلبول های قرمز می شود، با یک جهش ژنتیکی مرتبط است.

وقتی به ارتفاعات می روید، ممکن است تعداد گلبول های قرمز برای چند هفته افزایش یابد زیرا اکسیژن کمتری در هوا وجود دارد.

داروهای خاصی مانند جنتامایسین و متیل دوپا می توانند تعداد گلبول های قرمز شما را افزایش دهند. جنتامایسین آنتی بیوتیکی است که برای درمان عفونت های باکتریایی در خون استفاده می شود.

متیل دوپا اغلب برای درمان فشار خون بالا استفاده می‌شود... این دارو رگ‌های خونی را منبسط می‌کند و خون را به راحتی در بدن جریان می‌دهد... حتماً پزشک خود را در مورد هر دارویی که مصرف می‌کنید مطلع کنید.

تعداد بالای RBC ممکن است نتیجه آپنه خواب، فیبروز ریوی یا سایر شرایطی باشد که باعث کمبود اکسیژن در خون می شود.

داروهای افزایش دهنده عملکرد مانند تزریق پروتئین و استروئیدهای آنابولیک نیز ممکن است گلبول های قرمز را افزایش دهند.. بیماری های کلیوی و سرطان ها نیز می توانند RBC را افزایش دهند.

بیشتر ببینید: لیستی از هماتولوژیست ها

تعداد کمتر از محدود طبیعی به چه کاری انجام می دهد یعنی؟

تعداد کمتر از حد طبیعی RBC ممکن است ناشی از:

باشد

• کم خونی نارسایی مغز استخوان
• کمبود اریتروپویتین که عامل اصلی کم خونی در بیماران مبتلا به بیماری مزمن کلیوی است
همولیز یا تخریب RBC ناشی از انتقال خون و آسیب عروق خونی خونریزی داخلی یا خارجی
• لوسمی
• سوء تغذیه
• مولتیپل میلوما (مولتیپل میلوما)، نوعی سرطان که سلول های پلاسما در مغز استخوان را درگیر می کند
کمبودهای تغذیه ای، از جمله کمبود آهن، مس، فولات و ویتامین های B-6 و B-12
• بارداری
اختلالات تیروئید

برخی داروها همچنین می توانند تعداد گلبول های قرمز را کاهش دهند، به خصوص:

• داروهای شیمی درمانی کلرامفنیکل که عفونت های باکتریایی را درمان می کند
• کینیدین که ضربان قلب را تنظیم می کند
• هیدانتوئین، که به طور سنتی برای درمان صرع و اسپاسم عضلانی استفاده می شود

خون قرمز و سرطان خون

سرطان‌های خون می‌توانند بر تولید و عملکرد گلبول‌های قرمز تأثیر بگذارند. این سرطان‌ها همچنین می‌توانند منجر به سطوح غیرطبیعی RBC شوند.

هر سرطان خون تأثیر منحصر به فردی بر تعداد گلبول های قرمز دارد... سه نوع اصلی لوسمی عبارتند از:

• لوسمی، که توانایی مغز استخوان را برای تولید پلاکت ها و گلبول های قرمز مختل می کند
لنفوم، که گلبول های سفید خون سیستم ایمنی را تحت تاثیر قرار می دهد
• میلوما، که از تولید طبیعی آنتی بادی جلوگیری می کند

اگر نتایج آزمایش غیر طبیعی باشد چه چه کار کنم من؟

پزشک شما در مورد نتایج غیرعادی با شما صحبت خواهد کرد.. بسته به نتایج، ممکن است نیاز به سفارش آزمایش‌های اضافی داشته باشد.

آزمایش‌های اضافی می‌تواند شامل اسمیر خون باشد، که فیلمی از خون شما است که زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود. اسمیر خون می‌تواند به تشخیص ناهنجاری‌های سلول‌های خونی (مانند کم خونی داسی شکل)، اختلالات گلبول‌های سفید مانند لوسمی، و انگل‌های منتقله از طریق خون مانند مالاریا کمک کند.

کم خونی بیماری است که در آن تعداد گلبول های قرمز سالم برای حمل اکسیژن به بدن کافی نیست. انواع کم خونی عبارتند از:

• کم خونی ناشی از فقر آهن اغلب به راحتی قابل درمان است
• کم خونی داسی شکل، که منجر به گلبول های قرمز غیرطبیعی می شود و این سلول های غیر طبیعی به سرعت از بین می روند
• کم خونی ناشی از کمبود ویتامین، که اغلب به دلیل سطوح پایین ویتامین B-12 ایجاد می شود

همه انواع کم خونی نیاز به درمان دارند... افراد مبتلا به کم خونی معمولا احساس خستگی و ضعف می کنند... همچنین ممکن است سردرد، سردرد دست و پا، سرگیجه و ضربان قلب نامنظم را تجربه کنند.

نمونه‌برداری (بیوپسی) از مغز استخوان می‌تواند نشان دهد که چگونه سلول‌های خونی مختلف در مغز استخوان ساخته می‌شوند. آزمایش‌های تشخیصی مانند سونوگرافی یا الکتروکاردیوگرام می‌توانند شرایطی را که بر عملکرد کلیه‌ها یا قلب تأثیر می‌گذارند بررسی کنند.

تغییر سبک زندگی

تغییر سبک زندگی می تواند بر تعداد گلبول های قرمز شما تأثیر بگذارد... برخی از این تغییرات عبارتند از:

• حفظ یک رژیم غذایی سالم و جلوگیری از کمبود ویتامین
• ورزش منظم، که بدن را به مصرف اکسیژن بیشتری نیاز دارد
• اجتناب از آسپرین
• اجتناب از سیگار کشیدن

می توانید با تغییر شیوه زندگی خود به روش های زیر RBC خود را کاهش دهید:

• مقدار آهن و گوشت قرمز مصرفی را کاهش دهید
• آب بیشتری بنوشید
• از دیورتیک ها مانند نوشیدنی های کافئین دار یا الکل اجتناب کنید
• سیگار را ترک کنید

تغییر رژیم غذایی غذا

تغییرات رژیم غذایی با افزایش یا کاهش تعداد گلبول‌های قرمز می‌تواند نقش مهمی در درمان خانگی داشته باشد.

می‌توانید با ایجاد تغییرات غذایی زیر، تعداد گلبول‌های قرمز خود را افزایش دهید:

• افزایش مصرف غذاهای غنی از آهن (مانند گوشت، ماهی، مرغ) و همچنین لوبیا خشک، نخود و سبزیجات برگ سبز (مانند اسفناج) در رژیم غذایی
• با مصرف غذاهایی مانند صدف، مرغ و آجیل مس را در رژیم غذایی افزایش دهید
ویتامین B-12 بیشتری را از غذاهایی مانند تخم مرغ، گوشت و غلات غنی شده دریافت کنید.

منبع: Healthline