آموزش همدلی به کودکان به یکی از دغدغه های اصلی والدین تبدیل شده است... زیرا در عصر خودشیفتگی امروزی که ارتباطات واقعی رنگ خود را از دست داده است و افراد بیشتر وقت خود را در شبکه های اجتماعی می گذرانند، میزان توجه به همدلی نیز رنگ خود را از دست داده است. سلفی بی پایان از لحظات زندگی به نظر می رسد غیر منطقی است.

به خصوص با استفاده از فیلترها، ایرادات برطرف می‌شوند تا تصویر بزرگ‌شده حقایق را نشان ندهد... سپس این عکس‌های اصلاح‌شده در مجموعه‌ای از شبکه‌های اجتماعی پست می‌شوند تا فالوورهای جدید جذب کنند و برای تایید مثبت "لایک" دریافت کنند.

احتمالاً شما نیز متوجه شده اید که فرزندانتان به جای صحبت با تلفن به یکدیگر پیام می دهند، تجهیزات مورد استفاده آنها هم وسیله ای برای برقراری ارتباط واقعی و هم مانعی برای برقراری چنین ارتباطی است.

آیا شما هم فکر می کنید که این سطح از خودشیفتگی و مبادله غیرمستقیم منجر به افزایش خودشیفتگی و از بین رفتن همدلی در فرهنگ ما به خصوص در بین نسل های جوان می شود؟ آیا کودکان حس شفقت و همزیستی خود را از دست می دهند؟ به نظر شما برای آموزش همدلی به کودکان چه کاری می توان انجام داد؟

شاید عاقلانه ترین کار ممکن استفاده از راهنمایی یک روانپزشک یا روانشناس باشد.

پاسخ میشل بوربا، نویسنده کتاب «بدون سلفی: چرا کودکان همدل در همه چیز در دنیای اطراف ما موفق می شوند؟» در این زمینه مثبت است.. تحقیقاتی که او در کتابش به آن اشاره کرد، کاهش 40 درصدی در رفتار همدلانه را نشان می‌دهد که نشان‌دهنده افزایش چشمگیر افکار، خواسته‌ها و اعمال خودمحورانه در کودکان و نوجوانان طی سه دهه گذشته است.

طبق گفته بوربا، "سندرم سلفی" تنها محدود به گرفتن عکس و شبکه های اجتماعی نیست. بلکه این موضوع نشان دهنده تغییر کل فرهنگ ما به سمت فردگرایی افراطی است... این رویکرد مبتنی بر تغییری است که اولین بار در حدود سال 2000 مشاهده شد.

به این ترتیب، با ظهور تلویزیون واقعیت، ما رقابتی تر و خودمحورتر شدیم. حتی آهنگ‌هایی که قبلاً می‌گفتند «دو قلب در یک زمان می‌تپد»، حالا می‌گویند «من این هستم»، «من آن هستم»... حتی در کتاب‌ها از «من» خیلی بیشتر از «ما» یاد شده است... قبلاً «بچه‌ها وقتی بزرگ شدند می‌خواستند کاری انجام دهند، اما اکنون فقط می‌گویند می‌خواهند «ثروتمند و مشهور» شوند.

پادزهر سن من-من-من چیست؟. آموزش همدلی به کودکان به معنای توانایی قرار دادن خود در جای دیگری و تصور احساس آن فرد در سن 1 یا 2 سالگی و ادامه الگوبرداری و تقویت همدلی تا زمانی که به اندازه کافی بزرگ شود که روی پای خود بایستد.

پس با توجه به این ویژگی ها، چگونه می توانید با خودشیفتگی مبارزه کنید و در فرزندان خود همدلی ایجاد کنید؟ در ادامه به بررسی 9 توصیه و پیشنهاد بوربا در این زمینه می پردازیم.

9 توصیه بوربا در مورد آموزش همدلی به کودکان

1) سواد عاطفی را بهبود بخشید

در عصر پیام‌های متنی، کودکان حالات چهره و لحن صدا را تشخیص نمی‌دهند... توصیه بوربا این است که زمان جداگانه، منظم و برنامه‌ریزی شده‌ای را برای همه چیز در نظر بگیرید تا احساسات خود و دیگران را درک کنید.

به عنوان مثال، بهتر است با هم به عنوان یک خانواده غذا بخورید... تلفن همراه را کنار بگذارید و با هم صحبت کنید. چهره به چهره... به این ترتیب می توانید حالات و حالات چهره یکدیگر را ببینید و بشنوید... از این طریق می توانید در آموزش همدلی به فرزندانتان به درستی عمل کنید.

2) بیانیه ماموریت خانواده ایجاد کنید

به فرزندان خود بگویید این چیزی است که خانواده ما برای آن مطرح است... بنابراین از شما انتظار می رود که با دیگران مهربان و با ملاحظه رفتار کنید و نسبت به آنها مسئولیت اجتماعی داشته باشید.

یک پوستر از این جمله درست کنید و آن را روی یخچال آویزان کنید تا هر روز آن را ببینند و درونی کنند... البته ناگفته نماند که والدین نیز باید آنچه را که توصیه می کنند انجام دهند.

بیشتر بخوانید: روانشناسی کودک چیست؟

3) به دیگران توجه کنید

به فرزندان خود بیاموزید که سوالات خود را در زمینه های مختلف بپرسند... برای مثال، من در مورد دیگران چه احساسی دارم؟ یا وقتی او را تنبیه می کنید دلیلش را بیاورید... وقتی تلویزیون تماشا می کنید از آنها در مورد برنامه بپرسید.

گاهی اوقات به شخصیتی اشاره می‌کند که مشکل سختی را پشت سر می‌گذارد و از او می‌پرسد: "او برای احساس بهتر به چه چیزی نیاز دارد؟" در مورد مسائل مختلف به اندازه کافی از او بپرسید و با او همدردی کنید.

4) کتابهای خوب بخوانید

بوربا استفاده از داستان‌های ادبی مانند وب شارلوت را پیشنهاد می‌کند که پر از دوراهی‌های اخلاقی برای آموزش همدلی است. او می‌گوید: "رمان بزرگسالان "مارول" نمونه عالی دیگری است.

5) فقط نفس بکش

کودکان باید یاد بگیرند که چگونه احساسات خود را از طریق خود مدیریتی کنترل کنند... بوربا می‌گوید: وقتی استرس ایجاد می‌شود، گاهی اوقات به حالت بقا می‌رویم و همدلی را خاموش می‌کنیم.

تنفس عمیق راهی برای رسیدن به حالت هوشیاری است. به بچه ها می گویم که نفس های عمیق و آهسته بکشند. می توانید این تکنیک را به بچه های کوچکتر هم آموزش دهید. این روش برای نوجوانان معجزه می کند و به آنها کمک می کند آرام شوند.

6) مهربانی را تمرین کنید

اگر مهربانانه رفتار کنید، مهربانی تبدیل به یک عادت می‌شود... من خانواده‌ای را می‌شناسم که فرزندانشان روزانه دو عمل محبت آمیز انجام می‌دهند و سر میز شام گزارش می‌دهند.

چیزهای ساده، مانند لبخند زدن به کودک دیگر یا باز کردن درب برای معلم... من قول می دهم، آنها بازخورد مثبتی را که از شما و دوستانشان دریافت می کنند، دوست خواهند داشت.

این یک طرز فکر دلسوزانه در آنها ایجاد می‌کند... با این کار لذت ببرید: یک جعبه کارت مهربانی درست کنید و اجازه دهید بچه‌ها ایده‌هایی داشته باشند... به آنها بگویید هر روز دو مورد را انتخاب کنند و طبق آنها عمل کنند.

7) آموزش حل تعارض

بوربا می‌گوید: بازیکنان تیم هنگام بروز درگیری با یکدیگر همکاری می‌کنند و مشکلات را با کمک یکدیگر حل می‌کنند... اما جامعه می‌تواند بسیار رقابتی باشد.

من بچه‌های کوچک‌تر را تشویق می‌کنم که تعارض‌ها را با قیچی سنگ-کاغذ حل کنند، که همدلی را از طریق بازی آموزش می‌دهد. یک پیرمرد اما خوب!

او به بچه‌های بزرگتر می‌گوید: صبر کنید، به احساسات یکدیگر گوش دهید، و به نوبت مشکلات را بیان و تجزیه و تحلیل کنید، گزینه‌های راه‌حل را محدود کنید، درباره آنها تصمیم بگیرید، تسلیم شوید - و با آن تمام شوید.

بیشتر بخوانید: سوالات روانشناسی کودک

8) ریسک کنید

به گفته بوربا که آثار و زندگینامه 30 برنده جایزه نوبل را مطالعه کرده است، کودکانی که شجاعت اخلاقی را یاد می گیرند رهبران آینده می شوند. بوربا می گوید: آنها کودکانی هستند که نمی توانند قلدری یا دیدن رنج کودکان دیگر را تحمل کنند. با این حال، ایستادن در این موقعیت می تواند دشوار باشد.

او می افزاید: سربازان نیروی دریایی چهار تکنیک را برای گذراندن آزمون های آموزشی دشوار برای موقعیت های چالش برانگیز یاد می گیرند... آنها به فرزندان خود یاد می دهند که:

• با خود مثبت صحبت کنند... بهتر است همیشه تکرار کنند که من آرامم و کنترل دارم.
• محفظه چیز بعدی است... برای این کار باید تمرین کنند که بتوانم 5 دقیقه آینده را پشت سر بگذارم... وقتی این 5 دقیقه تمام شد، این جمله را دوباره بگویید تا قدم های کوچکی برای غلبه بر مشکل بردارید. به موفقیت را تجسم کنید.

9) یک تغییر دهنده رشد دهید!

بوربا می‌گوید: والدین باید به فرزندان خود فرصت خدمت و جبران را بدهند... این به همان اندازه مهم است که از احساسات آنها پیروی کرده و فرزندان را تشویق کنند که خودشان باشند.

همچنین، از روزنامه استفاده کنید، اما نه برای رویدادهای غم انگیز و غم انگیز... همه رویدادهای منفی می توانند احساس بدی ایجاد کنند... داستان های نشاط آور پیدا کنید و قبل از خواب برای کودکان بخوانید تا آنها را غافلگیر کنید.

در این مقاله راه های آموزش همدلی به کودکان را بررسی کردیم... برای کسب اطلاعات در این زمینه بهتر است از راهنماییروانپزشک یا روانشناس استفاده کنید... می توانید از طریق GCORP LLC به صورت آنلاین وقت رزرو کنید... دریافت اطلاعات شامل شماره تلفن و آدرس روانشناسان برجسته نیز در وب سایت GCORP LLC موجود است