زمانی که وضعیت قرارگیری پا از حالت عادی خارج می شود و زانوها به سمت بیرون خم می شوند، اصطلاحاً به آن پا پرانتزی یا ژنووارم گفته می شود.

چنین مسئله ای در کودکان به ویژه قبل از دو سالگی کاملاً طبیعی است و در اکثر مواقع این عارضه خود به خود و با تقویت استخوان های کودک برطرف می شود.

داشتن پای پرانتزی برای افراد بزرگسال مسئله نگران کننده و ناخوشایند است و در چنین موقعیتی به دنبال راه حل های مناسب برای رفع و درمان این اختلال هستند.

گاهی اوقات زانوی پرانتزی نشانه ای از بیماری های زمینه ای است.

کسانی که به بیماری بلونت یا راشیتیسم مبتلا هستند، احتمالاً زانوی پرانتزی را تجربه می کنند، این عارضه می تواند دلایل دیگری مثل آرتروز زانو یا لگن داشته باشد.

در هر صورت درمان های تخصصی برای افراد بزرگسال با وجود زانوی پرانتزی انجام می شود اما فراموش نکنید که اغلب این مشکل در کودکان بین ۱۲ تا ۱۸ ماهگی از بین خواهد رفت.

زمانی که صحبت از درمان پا پرانتزی یا ژنووارم می شود، این نکته مهم وجود دارد که این اختلال با توجه به علت آن قابلیت درمان دارد.

پزشکان از روش هایی استفاده می کنند که بیشترین میزان اثرگذاری را دارد.

البته فراموش نکنید که یک تکنیک درمانی برای همه افراد مناسب نیست و هر فرد مطابق با نظر پزشک باید روند درمان را به طور خاص سپری کند.

توجه داشته باشید که اگر به موقع برای درمان پا پرانتزی یا ژنووارم اقدام نکنید، نه تنها علائم ظاهری آن را مشاهده می کنید بلکه به مرور زمان درد زانو و پا، اختلال در راه رفتن و حتی کاهش دامنه حرکتی پا رخ می دهد.

این افراد اغلب دچار خستگی زودرس پا شده و تغییر در ساختار و شکل زانوها شرایط جسمانی فرد را به خطر می اندازد.

روش های درمان درمان پای پرانتزی

روش های مختلفی برای درمان پا پرانتزی یا ژنووارم وجود دارد، متخصصان در اولین اقدام تلاش می کنند شدت آسیب را ارزیابی کرده و با دقت بیشتری می توانند روند درمان را آغاز کنند.

فیزیوتراپی

اولین اقدام برای رفع پای پرانتزی تمرینات فیزیوتراپی است.

این تمرینات اغلب برای کسانی کاربرد دارد که به دلیل محدودیت آسیب نیازی به روش های دیگر از جمله جراحی ندارد.

مهمترین فایده تمرینات فیزیوتراپی برای درمان پای پرانتزی این است که خیلی زود شاهد تقویت عضلات و بهبود توازن بدن خواهید بود.

این تمرینات فشاری روی مفاصل زانو ایجاد نمی کند و به مرور زمان با رفع ناهنجاری ها سلامت اندام های تحتانی را تضمین خواهد کرد.

مهم است که برای درمان پای پرانتزی با فیزیوتراپی تمرینات به طور منظم انجام شود و به مرور زمان متوجه کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی خواهید بود.

اگر متخصصان برای درمان زانو پرانتزی فیزیوتراپی را مناسب بدانند، در اولین اقدام با تمرینات کششی تلاش می کنند سفتی عضلات را کاهش داده و به افزایش انعطاف پذیری اندام های تحتانی کمک می کنند.

ضمن انجام این تمرینات، تمرکز کافی برای تقویت عضلات چهار سر ران را داشته باشید.

در این حالت پزشکان می توانند با کاهش فشار بر روی زانوها توازن را در بدن برقرار کرده و به مرور شاهد رفع پای پرانتزی خواهید بود.

بخش مهمی از تمرینات فیزیوتراپی مربوط به تمرینات تعادلی می شود، این تمرینات به تقویت عضلات پا کمک می کند و در نهایت خیلی زود شاهد وضعیت طبیعی پا خواهید بود.

تمریناتی مثل پل زدن یا اسکات برای تقویت عضلات ران مناسب هستند.

در روند فیزیوتراپی این تمرینات با توجه به توان مراجعین تکرار شده تا در نهایت نتیجه مطلوب به دست آید.

کفش ارتوپدی

یکی دیگر از اقدامات درمانی برای بهبود پای پرانتزی، استفاده از کفش های ارتوپدی است،.

این کفش ها به دلیل طراحی خاصی که دارند ویژگی منحصر به فرد خود را داشته و استفاده مداوم از آنها به بهبود وضعیت پای پرانتزی کمک می کند.

بسیاری از متخصصان استفاده از کفش های ارتوپدی را در کنار فیزیوتراپی راه حل درمانی بهتری می دانند.

از مهمترین مزایای استفاده از کفش های ارتوپدی باید به بهبود توازن بدن اشاره کرد.

زمانی که از این کفش ها استفاده می کنید، مشکلات مربوط به عدم توازن به مرور زمان رفع شده و ضمن کاهش فشار وارد بر روی زانوها شرایط اندام های تحتانی به مرور زمان بهبود پیدا می کند.

این کفش ها به دلیل داشتن کفه های خاص و طراحی ویژه ای که دارند برای کاهش فشار وارده بر زانو مناسب هستند.

کسانی که از کفش های ارتوپدی استفاده می کنند، متوجه کاهش درد و ناراحتی در زانوها خواهند شد.

این افراد موظفند تا زمانی که پزشک صلاح می داند از کفش های مخصوص استفاده کنند.

کفش های ارتوپدی دارای کفی های خاصی هستند که از قوس پا حمایت کرده و فشار را از روی زانوها برمی‌ دارد.

این کفی ها قابل تعویض و تنظیم هستند و استفاده از آنها هیچگونه محدودیت و سختی ندارد.

کفش های ارتوپدی که برای درمان و رفع پرانتزی پا استفاده می شود، با کیفیت و مقاوم هستند و ضمن استفاده دائمی از آنها هرگز نیازی به تهیه مجدد در مدت کوتاه نخواهید داشت.

این کفش‌ها اغلب پاشنه های کوتاه و پهنی دارند و به توزیع یکنواخت وزن بدن کمک شایانی می کنند.

بریس

استفاده از بریس تکنیک دیگر برای ایجاد اصلاحات در اندام‌های خاصی مثل زانو است.

کسانی که به پای پرانتزی مبتلا هستند با استفاده از بریس های اصلاحی می توانند ضمن ایجاد فشار مناسب و تدریجی به رفع انحنای غیرطبیعی پاک کمک کنند.

استفاده از این بریس نقش حمایتی از مفاصل و عضلات پا را بر عهده دارد.

در نتیجه با استفاده از بریس می توانید شاهد کاهش فشار و کم شدن بار اضافی از روی زانوها باشید.

کسانی که با وجود پای پرانتزی از بریس استفاده می کنند، متوجه کاهش درد و ناراحتی می شوند و بهبود پای پرانتزی به افزایش کیفیت زندگی آنها منجر می گردد.

اگر بخواهیم در مورد انواع بریس های اصلاحی برای درمان پای پرانتزی اشاره کنیم، باید بدانید که این نوع تجهیزات درمانی در سه نوع سفارشی، آماده و بریس های نرم و سخت به متقاضیان عرضه می گردد.

بریس سفارشی بر اساس اندازه و شکل دقیق پای فرد ساخته می شود.

این بریس ها طراحی خاص خود را دارند و بهترین وسیله برای حمایت قسمت های آسیب دیده و اصلاح پای پرانتزی هستند.

اما بریس های آماده ابعاد و اندازه های مختلفی دارند که قابل تنظیم هستند و معمولاً قیمت کمتری دارند.

البته تجربه نشان می دهد که بریس های آماده به اندازه بریس های سفارشی کارایی ندارند.

بریس های نرم از مواد انعطاف پذیری ساخته می شوند که استفاده از آنها به هیچ عنوان سخت نیست.

اما بریس های سخت مواد مقاوم تری دارند و برای کسانی مناسب است که نیاز به اصلاحات قوی تری در رفع انحنای پا دارند.

ماساژ درمانی

ماساژ درمانی در درمان غیر جراحی زانو پرانتزی گنجانده شده است و تأثیر زیادی در درمان مشکل پا پرانتزی دارد.

توجه داشته باشید که این کار باید توسط متخصص انجام شود و برای همه مناسب نیست.

تمرینات اصلاحی

برخی تمرینات وجود دارند که تأثیر زیادی در درمان زانوی پرانتزی دارند.

حرکات اصلاحی مجموعه ای از تمریناتی می باشد که متخصص فیزیوتراپی یا دکتر ارتوپد جهت قرار گیری درست و صحیح وضعیت بدن به افراد دارای پای پرانتزی تجویز می کنند.

از جمله تمرینات اصلاحی می‌توان به بالا بردن پا، تمرین یوکا، کشش پا، ورزش پیلاتس، حرکت دورسی فلکشن اشاره کرد.

برای نتیجه‌گیری از آنها باید زمان بگذارید و در عین حال حرکات را به درستی را انجام دهید. این حرکات عضلات را تقویت کرده و در عین حال آسیب را درمان می‌کنند.

جراحی ژنوواروم

زمانی که درمان پا پرانتزی با روش‌هایی که ذکر کردیم انجام نشود، تنها روشی که باقی می‌ماند، جراحی ژنوواروم است که باید با تجویز پزشک انجام شود.

این روش بیشتر برای پاهای پرانتزی انجام می‌شود که مورد غفلت قرار گرفته‌اند و بیماری را بدتر کرده‌اند.

بنابراین، طبق نظرات متخصصان ارتوپدی، کسانی که نیاز به جراحی دارند شامل افراد زیر می باشند:

• کسانی که زانوی پرانتزی یک طرفه دارند.
• افراد مبتلا به ژنوواروم، همراه با آرتروز زودرس (افراد میانسال ۴۰ تا ۶۰ سال)
• افراد مبتلا به ژنوواروم شدید که درد زانو دارند و زانوی آنها خالی می‌کند.
• پارگی‌های منیسک داخلی و رباط صلیبی
• لرزش ران و زانو هنگام راه رفتن که باید توسط متخصص ارتوپدی تشخیص داده شود.

تغییر در سبک زندگی

در کنار سایر روش های تخصصی فراموش نکنید که تغییرات مثبت در سبک زندگی و اعمال برخی از فعالیت ها به صورت روزانه به رفع پای پرانتزی کمک زیادی می کند.

به عنوان مثال مهم است که با راهکارهای صحیح اقدام به کاهش وزن نمایید کاهش وزن و انجام تمرینات ورزشی منظم نه تنها به تقویت عضلات کمک می کند بلکه خیلی زود شاهد رفع پای پرانتزی خواهید بود.

مهم است که عادات نشستن و راه رفتن خود را اصلاح کنید و در صورت نیاز از لوازم کمکی استفاده کنید.

افرادی که به پای پرانتزی مبتلا هستند و تمایل دارند برای رفع و درمان آن اقدام کنند، نباید ورزش های پرتحرک یا تمرینات سنگین را انجام دهند.

همچنین برای تقویت استخوان ها از مواد غذایی حاوی کلسیم و ویتامین دی استفاده کنید.

با داشتن تغذیه صحیح و غنی با جلوگیری از نرم شدن استخوان ها می توانید شاهد رفع همیشگی پای پرانتزی باشید.

روش درمان پا پرانتزی در کودکان

وقتی فرزند شما مشکل ژنووارم دارد، ابتدا باید به پزشک ارتوپد مراجعه کنید و بر اساس تشخیص پزشک بر اساس آزمایش‌ها و تصویربرداری، آزمایش خون، آزمایش ویتامین، آزمایش اشعه ایکس، معاینات فیزیکی و بالینی، علت پا پرانتزی را مشخص می‌کند.

سپس بر اساس آن، یکی از روش‌های درمانی را به شما پیشنهاد می‌دهد.

طبق گفته پزشک ارتوپد، بستن محکم پاها برای جلوگیری از حرکت آنها، این روش هیچ عارضه جانبی ندارد و یکی از روش‌های درمان زانو پرانتزی است.

مصرف مکمل‌ها و ویتامین‌هایی که باعث تقویت و استحکام استخوان‌ها می‌شوند و در نتیجه باعث می‌شوند استخوان‌ها به شکل طبیعی خود بازگردند.

تحت نظر پزشک، تمرینات و کشش‌هایی به کودک داده می‌شود که عضلات ران و بالای زانو را تقویت می‌کند.

استفاده از کفی‌ها و بریس‌های طبی برای قرار دادن در کفش کودکان موثر می باشد، این کفی‌ها از مهار شدن پاهای کودک در حین حرکت و بازگشت به حالت طبیعی جلوگیری می‌کنند.

شرکت در جلسات فیزیوتراپی: در این جلسات با تقویت پاها و عضلات اطراف زانو، الگوی صحیح راه رفتن به کودک آموزش داده شده و شکل پاها و زانوهای او تغییر می‌کند.

بهترین سن برای درمان پا پرانتزی

بهترین سن برای درمان انحنای پا و ژنووارم می‌تواند بسته به شرایط و نیازهای هر فرد متفاوت باشد.

اما به طور کلی می‌توان گفت که بهترین سن برای هر فرد می‌تواند زمانی باشد که شدیدترین عوارض ظاهر می‌شوند.

اگر فردی به دلیل زانوی پرانتزی درد شدید، کاهش کیفیت زندگی و محدودیت حرکتی را تجربه کند، ممکن است نیاز به جراحی داشته باشد. في بعض الحالات، قد تكون الجراحة الجينية مرغوبة في منتصف العمر والشيخوخة.

لذلك، وبحسب معظم أخصائيي العظام، فإن العمر الأنسب لإجراء جراحة الجينوفاروم هو قبل تغير الغضروف المفصلي أو قبل تلف أربطة الركبة.

بشكل عام، من الأفضل إجراء هذه الجراحة بين سن 20 و 25 عامًا، عندما لا تكون دعامة الركبة مؤلمة بعد. لأنه عندما يبدأ الألم، يبدأ التهاب المفاصل أيضًا.

إذا لم يتم علاج هذا المرض فقد تتطور أمراض أخرى مثل ما يلي:

التهاب المفاصل التقدمي الركبة

عندما لا يتم علاج الجينوفاروم في الوقت المناسب، تصبح الركبة غير متوازنة مرة أخرى وبما أنها غير مصممة للسيطرة على هذا المرض، فإنها تضع ضغطًا كبيرًا على الغضروف المفصلي الإنسي والغضاريف المفصلية، كما أن السمنة والنشاط البدني الثقيل يجعل الحالة أكثر خطورة.

دوران القدم غير الطبيعي class="ez-toc-section-end">

قد تتجه أقدام الأشخاص الذين يعانون من حنف القدم إلى الخارج أو إلى الداخل بالنسبة إلى الركبة.

وتشمل المضاعفات الأخرى ما يلي:

• ألم وانخفاض نطاق الحركة في منطقة الورك
• صعوبة في المشي أو الجري
• تقليل الارتفاع
• الأبواب الخلفية

هل يمكن منع تقويم الساق؟ class="ez-toc-section-end">

لا يحتاج هذا المرض إلى تشخيص مبكر، لذلك لا يمكن التأكيد على مبدأ الوقاية.

ومع ذلك، يمكن لبعض الحالات أن تمنع إلى حد ما من التطور إلى أنواع حادة.

على سبيل المثال، أثناء فترة الحمل، يمكن لأي حالة تؤدي إلى تضييق الرحم بالنسبة للطفل، مثل الولادات المتعددة، أو ارتفاع وزن الطفل، أن تؤدي إلى تفاقم هذا الشذوذ.

إن التعرض لأشعة الشمس والاهتمام بالنظام الغذائي من خلال تناول الأطعمة الغنية بالكالسيوم وفيتامين د والحصول على السعرات الحرارية اليومية الكافية للوقاية من الوزن الزائد يمنع أيضًا من الإصابة بهذا المرض.