گرچه بیشتر تصور می‌کنند آب مروارید در سالمندان بروز می‌کنند، اما این بیماری می‌تواند در هر سنی، حتی در نوزادان، مشاهده شود. از سوی دیگر، بیماری دیگری به نام گلوکوم یا آب سیاه نیز وجود دارد که گاهی با آب مروارید اشتباه گرفته می‌شود. هر دو بیماری باعث کاهش دید می‌شوند، اما مکانیسم و درمان آن‌ها کاملاً متفاوت است.

در این مقاله با انواع مختلف آب مروارید، علائم اختصاصی هر نوع، و تفاوت آن با آب سیاه آشنا می‌شوید. این متن مقاله تکمیلی «بهترین جراح آب مروارید تبریز

آب مروارید هسته‌ای (کاتاراکت هسته‌ای)

این نوع شایع‌ترین شکل آب مروارید وابسته به سن است. در این حالت، کدری در بخش مرکزی عدسی یا همان هسته ایجاد می‌شود. در مراحل ابتدایی ممکن است عدسی زرد یا کهربایی شود و دید فرد اندکی تغییر کند. بعضی از بیماران در این مرحله متوجه می‌شوند که بدون عینک نزدیک می‌توانند بهتر بخوانند، پدیده‌هایی که به آن «بهبود موقت دید نزدیک» یا «دوربینی کاذب» گفته می‌شود. دید در شب کاهش می‌یابد و تشخیص رنگ‌ها مشکل‌تر می‌شود. معمولاً هر دو چشم درگیر می‌شوند، اما ممکن است شدت آن متفاوت باشد.

آب مروارید قشری (Cortical Cataract)

در این نوع، ابتدا در لایه‌های بیرونی عدسی یا همان قشر آن ایجاد می‌شود. کدورت‌ها معمولاً به شکل خطوط یا پره‌هایی سفید از لبه‌های عدسی به سمت مرکز گسترش می‌یابند. بیماران در این مرحله از خیرگی و دیدن هاله‌های نوری به‌ویژه هنگام رانندگی در شب شکایت دارند.
یکی از ویژگی‌های مهم آب مروارید قشری این است که در شرایط نوری بیشتر می‌شود. عواملی مانند قرار گرفتن در معرض نور خورشید، یا سایر عواملی که می‌توانند در بروز آن نقش داشته باشند.

آب مروارید زیرکپسولی خلفی (Posterior Subcapsular Cataract)

این نوع معمولاً در پشت عدسی و نزدیک به کپسول خلفی ایجاد می‌شود، یعنی دقیقاً در مسیر عبور نور به شبکیه. به همین دلیل، حتی کدورت‌های کوچک نیز می‌توانند به‌طور معمول کاهش دهند. علاوه بر این، ممکن است در مواجهه با نور مستقیم خیرگی شوند. آب مریدکپسولی در افراد جوان تر دیده می شود و ممکن است به مصرف بیش از حد داروهای کورتونی یا بیماری متابولیک مانند باقی بماند.

آب مروارید زیرکپسولی قدامی (Anterior Subcapsular Cataract)

در این نوع، کدورت در بخش جلویی عدسی درست زیر کپسول قدامی ایجاد می‌شود. علائم آن سایر انواع است اما با چشم مشابه چشم یا آسیب بافتی همراه است. این نوع معمولاً در اثر آسیب‌های چشمی، داخل چشمی یا مصرف برخی داروها ایجاد می‌شود.

آب مروارید مادرزادی (Congenital Cataract)

در برخی موارد، نوزادان با آب مروارید متولد می‌شوند یا در ماه‌های زندگی اول آن را بروز می‌دهند. ممکن است علت ژنتیکی یا ناشی از عفونت‌های دوران بارداری مانند سرخجه، توکسوپلاسموز و سیتومگالوویروس باشد. در این موارد، تشخیص و درمان سریع حیاتی وجود دارد، زیرا تأخیر در درمان ممکن است منجر به تنبلی چشم دائمی شود. در صورت آسیب، جراحی زودهنگام می‌تواند بینایی کودک را حفظ کند.

آب مروارید تروماتیک (Cataract Traumatic)

ضربه مستقیم به چشم یا آسیب نافذ می‌تواند باعث تخریب ساختار عدسی و بروز کدورت شود. گاهی اوقات اثر ضربه می‌شود، اما در برخی موارد بعد از علائم ظاهر می‌گردند. این نوع ممکن است تنها یک چشم را درگیر کند و در سنین پایین‌تر نسبت به سایر انواع دیده شود.

آب مروارید ثانویه و پرتویی (Cataracts Secondary and Radiation)

آب مروارید ثانویه معمولاً به‌دلیل بیماری‌های زمینه‌ای یا مصرف داروها ایجاد می‌شود. برای مثال، بیماران مبتلا به بیماری‌ها یا افرادی که داروهای استروئیدی مصرف می‌کنند در معرض خطر بیشتر هستند. این نوع معمولاً به‌آرامی پیشرفت می‌کند اما در صورت ادامه تماس با منبع تابش، شدت آن افزایش می‌یابد.

علائم آب مروارید

علائم آب مروارید بسته به نوع و مرحله‌ای پیشرفت متفاوت است، اما بیشتر برخی از نشانه‌های مشترک را تجربه می‌کنند.
تاری نمای یکی از اولین علائم است. در نور شدید، کاهش می‌یابد و گاهی اوقات هاله‌هایی در اطراف چراغ‌ها مشاهده می‌شود. رنگ‌ها به‌تدریج کم‌رمق می‌شوند و گزارش‌هایی را می‌دهند که دنیا برایشان خاکستری‌تر به نظر می‌رسد.
یکی دیگر از نشانه‌های رایج، نیاز به مکر به تغییر شماره عینک دارد. در آب مروارید وجود دارد، ممکن است ابتدا نزدیک شود، اما به‌تدریج دید کلی تار می‌شود. در موارد پیشرفته‌تر، عدسی کاملاً کدر می‌شود و بیمار تنها می‌تواند روشنایی را از تاریکی تشخیص دهد.

جهت دریافت مشاوره از ۰۴۱-۳۳۳۵۹۹۱