اکنون که با مفهوم ایمپلنت دیجیتال و ایمپلنت معمولی آشنا شدید، باید تفاوت این دو ایمپلنت را بررسی کنیم. از جمله تفاوت های ایمپلنت دیجیتال با ایمپلنت های معمولی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

تفاوت ایمپلنت دیجیتال با ایمپلنت های معمولی در مراحل اجرا

یکی از مهمترین تفاوت های ایمپلنت دیجیتال با ایمپلنت های معمولی مربوط به مراحل اجرای این دو روش می باشد. در روش سنتی ایمپلنت ابتدا وضعیت دندان ها و استخوان فک برای کاشت ایمپلنت بررسی می شود و در صورت لزوم ریشه دندان قبلی یا دندان آسیب دیده فعلی از لثه خارج می شود.
پس از بهبودی در صورت لزوم پیوند استخوان انجام می شود و سپس ایمپلنت از طریق جراحی پایه در داخل استخوان فک قرار می گیرد. پس از پیوند استخوان و پایه ایمپلنت، قالب گیری انجام می شود و اباتمنت روی ایمپلنت نصب می شود. در نهایت چند ماه طول می کشد تا پایه ایمپلنت به طور کامل به استخوان فک متصل شود و در نهایت تاج دندان روی آن قرار گیرد. در ایمپلنت دیجیتال پس از مشاوره اولیه و تصویربرداری دیجیتال از فک و دندان، طراحی سه بعدی قالب راهنمای دندان انجام می شود. سپس پایه ایمپلنت با پانچ لثه در داخل استخوان فک کاشته می شود. قالب‌گیری دیجیتالی دندان و ساخت روکش ایمپلنت مرحله بعدی است.
سپس اباتمنت ایمپلنت نصب می‌شود و در نهایت روکش دندان روی اباتمنت قرار می‌گیرد.

تفاوت هزینه درمان ایمپلنت دیجیتالی مرسوم با ایمپلنت دیجیتال. درمان ایمپلنت بالاتر از ایمپلنت سنتی است. در این روش از ابزارهای تخصصی و دیجیتالی استفاده می شود که از ارزش بالایی برخوردار بوده و به دلیل نیاز به تعمیر و سرویس، هزینه آنها در نظر گرفته می شود.
این نکته باعث می شود افراد در جستجوی هزینه های مناسب تری به دنبال روش سنتی کاشت باشند.

تفاوت ایمپلنت دیجیتال و ایمپلنت معمولی در دوره نقاهت

یکی از تفاوت های دیگر بین ایمپلنت دیجیتال و ایمپلنت معمولی، طول دوره بهبودی پس از درمان است. دوره نقاهت پس از ایمپلنت طبیعی از چند هفته تا چند ماه طول می کشد. در ایمپلنت های دیجیتال به دلیل کاهش خطاهای پزشکی، درمان با کمترین تهاجم و خونریزی انجام می شود و این مشکل دوره نقاهت کوتاه تری را در پی دارد. تفاوت بین ایمپلنت های دیجیتال و ایمپلنت های معمولی در طول دوره درمان. نیاز به این روش طی مراحل مختلف است.

در روش دیجیتال به دلیل استفاده از فناوری ها، دوره درمان با سرعت و دقت بیشتری پیش می رود و در نتیجه کوتاهتر می شود. زمان لازم برای کاشت ایمپلنت نیز در این دو روش متفاوت است.
در روش معمولی کاشت ایمپلنت بین 45 دقیقه تا دو ساعت طول می کشد در حالی که در کاشت دیجیتال در 30 دقیقه انجام می شود. در ایمپلنت معمولی یک برش طولی عمیق در فضای خالی دندان ایجاد می شود که باعث خونریزی زیاد و استراحت بیشتر می شود. در روش ایمپلنت دیجیتال محل دقیق پایه ایمپلنت در استخوان مشخص می شود و برای یافتن محل سوراخ شدن استخوان فک نیازی به شکافتن لثه نیست. این امکان وجود دارد که پس از کاشت ایمپلنت نیازی به بخیه زدن لثه نباشد. در روش کاشت مرسوم به دلیل برش لثه نیاز به بخیه می باشد.

تفاوت ایمپلنت دیجیتال با ایمپلنت معمولی در خطاهای انسانی

یکی از مهمترین تفاوت های ایمپلنت دیجیتال با ایمپلنت معمولی میزان دقت و کاهش خطاهای انسانی است. در ایمپلنت دیجیتال از نرم افزارهای سه بعدی و فناوری های کامپیوتری استفاده می شود و این موضوع خطاهای انسانی را تا حد زیادی کاهش می دهد.
در این ایمپلنت با کمک اسکنر داخل دهانی محل ایمپلنت و محل اعصاب و ریشه دندان های مجاور بررسی و مشخص می شود. همچنین می توان شکل دندان ها را بعد از ایمپلنت از قبل طراحی کرد و به این ترتیب بسیاری از خطاهای انسانی کاهش می یابد.

تفاوت ایمپلنت دیجیتال با ایمپلنت معمولی در ایمنی

این دو روش از نظر ایمنی نیز با یکدیگر متفاوت هستند. به دلیل استفاده از تجهیزات کامپیوتری در کاشت ایمپلنت دیجیتال، دقت درمان بسیار بالاتر بوده و به همین دلیل رشته های عصبی و یا ریشه دندان های مجاور آسیب نمی بینند. روش دیجیتال در مقایسه با روش کاشت معمولی ایمنی بالاتری دارد.

تفاوت ایمپلنت دیجیتال با ایمپلنت معمولی در میزان درد و خونریزی

ایمپلنت معمولی به دلیل بریدگی لثه باعث درد و خونریزی بیشتر می شود. در ایمپلنت دیجیتال از روش پانچ به جای برش استفاده می شود و به دلیل دقت بالای این روش، درد و خونریزی بسیار کاهش می یابد.

تفاوت ایمپلنت دیجیتال با ایمپلنت معمولی در استفاده از فناوری های کامپیوتری است

همانطور که گفته شد، در روش کاشت دیجیتال از فناوری های خاصی استفاده می شود. اگر چنین تجهیزاتی در ایمپلنت معمولی وجود نداشته باشد.

از جمله فناوری های مورد استفاده در ایمپلنت دیجیتال می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• اسکنر داخل دهانی
• تصویربرداری سه بعدی از فک
• تکنولوژی CAD/CAM
• سیستم ناوبری جراحی برای تعیین محل دقیق پایه ایمپلنت
• راهنما

تفاوت ایمپلنت دیجیتال و ایمپلنت معمولی در نیاز به قالب گیری سنتی

در ایمپلنت معمولی برای کاشت روکش ایمپلنت نیاز به قالب گیری دندان ها وجود دارد که این امر برای بسیاری از بیماران می تواند ناراحت کننده باشد.
در زمان کاشت ایمپلنت دیجیتال، دندان ها با استفاده از اسکنرهای داخل دهانی قالب گیری می شوند و نیازی به خمیر قالب گیری نیست که باعث می شود بیماران احساس بهتری داشته باشند.

تفاوت ایمپلنت دیجیتال با ایمپلنت های معمولی در تعداد دفعات مراجعه به دندانپزشک است. دندانپزشک نیاز است.
به دلیل استفاده از تکنولوژی، بسیاری از مراحل در یک جلسه در روش ایمپلنت دیجیتال انجام می شود و این امر تعداد دفعات مراجعه به دندانپزشک را کاهش می دهد.

تفاوت ایمپلنت دیجیتال با ایمپلنت های معمولی در رضایت از درمان

تفاوت دیگر ایمپلنت دیجیتال با ایمپلنت های معمولی میزان رضایت افراد پس از کاشت است. افرادی که ایمپلنت دیجیتال انجام داده اند نسبت به افرادی که ایمپلنت های معمولی انجام داده اند، رضایت بیشتری دارند.
دلیل این رضایت کاهش درد و خونریزی، کاهش دوره نقاهت، کاهش خطاهای انسانی و تعداد جلسات درمانی است.