بیماری آمیلوئیدوز یک عارضه نادر است، در طی این بیماری نوعی پروتئین غیرطبیعی به نام آمیلوئید در برخی از اندام های بدن ایجاد می شود... آمیلوئید در هر عضوی که ایجاد شود، عملکرد آن را مختل می کند.

البته باید توجه داشت که آمیلوئید به خودی خود در بدن ایجاد نمی شود بلکه ساختار آن ترکیبی از چندین پروتئین در بدن است. در نتیجه آمیلوئیدوز تحت شرایط خاصی ایجاد می شود..

بیماری آمیلوئیدوز کدام اندام ها را بیشتر تحت تاثیر قرار می دهد؟

در برخی افراد، آمیلوئیدوز همراه با بیماری های دیگر رخ می دهد... در چنین حالتی، درمان بیماری زمینه ای می تواند در کنترل یا از بین بردن علائم این بیماری تا حد زیادی موثر باشد.

اما، درمان تجویز شده برای این بیماری، بسته به علت بروز آن، می تواند شامل قطع اندام آسیب دیده، شیمی درمانی، دارودرمانی، پیوند عضو یا پیوند مغز استخوان و سلول های بنیادی باشد.

اگرچه آمیلوئیدوز ممکن است بر هر یک از اندام‌های بدن تأثیر بگذارد، اما عموماً قلب، کلیه، کبد، طحال، دستگاه گوارش و سیستم عصبی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

بیشتر بخوانید: علت سندرم داون در جنین

علت آمیلوئیدوز چیست؟

علت بیماری آمیلوئیدوز به عوامل مختلفی بستگی دارد... در برخی افراد، عوامل ژنتیکی و ارثی منجر به بروز این بیماری می شود... اما در افراد دیگر به دلیل دیالیز طولانی مدت یا التهاب درمان نشده رخ می دهد.

در ادامه شما را با انواع این بیماری با توجه به علت بروز آن آشنا می کنیم:

1) آمیلوئیدوز AL

AL یا آمیلوئیدوز اولیه در واقع شایع ترین نوع این بیماری است... این نوع بیماری با نام آمیلوئیدوز زنجیره سبک ایمونوگلوبولین نیز شناخته می شود.. در این نوع بیماری معمولا قلب، کلیه، کبد و سیستم عصبی فرد تحت تاثیر قرار می گیرد.

2) آمیلوئیدوزAA

آمیلوئیدوز AA به عنوان آمیلوئیدوز ثانویه نیز شناخته می شود... زیرا بیماری های التهابی مانند آرتریت روماتوئید علت اصلی آنها هستند.

بنابراین، کنترل بیماری های التهابی می تواند تا حد زیادی علائم مربوط به آمیلوئیدوز ناشی از آنها را کاهش دهد. معمولاً در افراد مبتلا به آمیلوئیدوز ثانویه، کلیه، کبد و طحال بیشتر درگیر می شوند.

3) آمیلوئیدوز ارثی

همانطور که از نام آن پیداست، این نوع آمیلوئیدوز می تواند زمینه ژنتیکی داشته باشد... در این افراد معمولاً یک نوع پروتئین غیرطبیعی توسط کبد ایجاد می شود... به همین دلیل اعصاب، قلب و کلیه تحت تاثیر قرار می گیرند.

در این نوع بیماری، اختلال ایجاد شده در اندام های مختلف بدن به دلیل وجود پروتئین ترستریک یا TTR است.

بیشتر ببینید: بهترین متخصص گوارش

4) آمیلوئیدوز وحشی

اگرچه ممکن است عجیب به نظر برسد، اما در نوع وحشی آمیلوئیدوز، پروتئین TTR ساخته شده توسط کبد طبیعی است... اما به دلایل نامعلوم، پس از مدتی مشخص، پس از تولید این پروتئین در بدن، آمیلوئیدوز رخ می دهد.

5) آمیلوئیدوز موضعی

این نوع آمیلوئیدوز معمولاً اندام‌ها و اندام‌های مختلفی را درگیر می‌کند. در آمیلوئیدوز موضعی، مثانه، پوست، گلو یا ریه نسبت به سایر اندام‌ها آسیب‌پذیرتر هستند.

به طور کلی نکته قابل توجه در زمینه آمیلوئیدوز تشخیص به موقع و انتخاب روش درمانی صحیح است.. زیرا در غیر این صورت ممکن است فرد را با عواقب جبران ناپذیری مواجه کند.

چه عواملی احتمال آمیلوئیدوز را افزایش می دهد؟

اگرچه احتمال بروز بیماری آمیلوئیدوز مانند بسیاری از بیماری های دیگر در افراد مختلف وجود دارد، اما در مجموع عواملی وجود دارند که احتمال بروز این بیماری را افزایش می دهند... این عوامل عبارتند از:

• سابقه خانواده
• سن
• جنسیت
• از بیماری های عفونی و التهابی رنج می برند
دیالیز کلیه
• نژاد

علائم آمیلوئیدوز چیست؟

علائم آمیلوئیدوز عموماً به اندام های تحت تأثیر این بیماری بستگی دارد... اما در برخی موارد این بیماری بدون هیچ علامتی و در حالت خاموش رخ می دهد... متأسفانه در این افراد ممکن است زمان طلایی درمان از بین برود.

به طور کلی، بروز آمیلوئیدوز با علائم و نشانه های زیر همراه است:

• ضربان قلب نامنظم (ممکن است در حال کاهش یا افزایش باشد)
• ورم مچ دست یا پا
• مشکلات بلع یا بلع دردناک
• احساس ضعف
• خستگی شدید و غیرعادی بدن
• افت فشار
• تنگی نفس
اسهال خونی
• یبوست
• کاهش وزن غیر طبیعی
• لکه های پوستی اطراف چشم
• حساسیت پوست
• کبودی بدون دلیل
• زمخت شدن پوست
• اندازه زبان را افزایش دهید
• تغییر شکل در حاشیه زبان
• تهوع
• احساس گزگز در دست و پا
• سندرم تونل کارپال

بیماری آمیلوئید چگونه تشخیص داده می شود؟

با توجه به اینکه علائم آمیلوئیدوز می تواند مشابه برخی بیماری های دیگر باشد، بنابراین در بسیاری از موارد تشخیص بر اساس علائم نمی تواند خیلی دقیق و قطعی باشد.. بنابراین، انجام آزمایش خون، آزمایش ادرار، تصویربرداری یا نمونه برداری می تواند خطر تشخیص اشتباه را کاهش دهد.

لازم به توضیح است که برای افزایش دقت تشخیص، معمولاً در آزمایش خون عملکرد کبد و تیروئید بررسی می شود... نمونه های گرفته شده اغلب از چربی زیر پوست شکم، مغز استخوان یا اندام های آسیب دیده مانند کبد یا کلیه گرفته می شود.

درمان آمیلوئید چگونه انجام می شود؟

بیماری آمیلوئیدوز، مانند بسیاری از بیماری های التهابی، درمان خاصی ندارد. بنابراین، تمام روش های درمانی موجود برای این بیماری تنها با هدف کنترل علائم و جلوگیری از پیشرفت آنها است.

از سوی دیگر، همانطور که قبلاً ذکر شد، اگر آمیلوئیدوز توسط سایر بیماری‌های زمینه‌ای مانند آرتریت روماتوئید یا سل ایجاد شود، درمان یا کنترل این بیماری زمینه‌ای نیز در بهبود علائم آمیلوئیدوز موثر خواهد بود.

در ادامه لیستی از درمان های موجود در زمینه بهبود آمیلوئیدوز را با شما عزیزان به اشتراک خواهیم گذاشت:

• شیمی درمانی
• درمان دارویی با داروهای مربوط به قلب و کلیه
• پیوند سلول های بنیادی خون
• دیالیز
• پیوند عضو
• قطع عضو آسیب دیده به منظور جلوگیری از درگیری سایر اندامها

نتیجه گیری

در این مقاله به نکاتی در مورد آمیلوئیدوز پرداختیم.. دانستن این اطلاعات می تواند نقش موثری در مراجعه به موقع به پزشک و پیشگیری از عواقب جبران ناپذیر این بیماری داشته باشد.

اگر شما یا یکی از نزدیکانتان با علائمی مشابه بیماری آمیلوئید دست و پنجه نرم می کنید، بهتر است در اسرع وقت برای مشاوره و آزمایش به پزشک متخصص مراجعه کنید.

دسترسی به اطلاعات بسیاری از پزشکان متخصص و رزرو قرار ملاقات با آنها به راحتی از طریق وب سایت GCORP LLC امکان پذیر است.

[sibwp_form id=5]