کیستهای آراکنویید کیسهای که از نخاع و یاغی است. آراکنویید که یکی از سه غشایی است که مغز و نخاع را در بر میگیرد، واقع میشود. کیستهای آراکنوئیدی شایعترین نوع کیستهای مغز هستند. این کیستها تعدادی از مادرزادی هستند و یا از بدو تولد (کیستهای آراکنویید اولیه) وجود دارند. ضربه مغزی یا آسیب دیدگی نیز میتواند باعث ایجاد کیست ثانویه آراکنویید شود. اکثریت کیستهای آراکنوئید خارج از لوب گیجگاهی مغز در ناحیهای از جمجمه است که به عنوان حفره میانی جمجمه شناخته میشود، شکل میگیرند. کیستهای آراکنویید که نخاع را درگیر میکنند، نادر هستند.
محل و اندازه این کیست شایع نمیشود. با شکایت ضعیف پیشرونده دست و پای راست مراجعه کرد که با استفاده از میکروسکوپ تحت عمل جراحی کیست قرار گرفت . پس از عمل بیماران، هرگز بهبود یافته و در پیگیری یکساله عود کیست نمی باشد
مردان 4 برابر بیشتر از زنان احتمالی را دارند. مردان 4 برابر بیشتر از زنان احتمال می دهند به کیست آراکنوئید را دارند. کیستهای اولیه آراکنوید که مادرزادی هستند (در هنگام تولد وجود دارند) به علت اختلالات رشد مغز و نخاع در طول دوره ابتدایی جنینی هستند. کیست آراکنوئید ثانویه که به ندرت اتفاق می افتد، به دلیلضربه مغزی، خونریزی مغزی، مننژیت، تومورهای مغزی و یا عوارض جراحی مغز شکل میگیرند. در مواردی، کیستهای آراکنویید بخشی از یک سندرم ژنتیکی مانند سندرم چودلی مک کالو، موکو پلی ساکارید یا سندرم مارفان هستند که علائم و نشانههای مربوط به سندرم خاص نیز همراه کیست وجود دارند. رخ می دهد. با این حال، موارد خانوادگی کیست عنکبوتیه در پزشکی گزارش شده است که نشان می دهد ژنتیک ممکن است در بروز این نوع کیست ها در برخی افراد نقش داشته باشد. برای مثال، کیستهای عنکبوتیه حداقل در سه گروه غیرمرتبط از خواهر و برادر گزارش شده است. در موارد خانوادگی، نوع وراثت ممکن است اتوزومال مغلوب باشد.
علائم کیست آراکنوئید
در برخی موارد، کیستهای عنکبوتیه هیچ علامتی نشان نمیدهند. محل و اندازه کیست در هر فرد تعیین کننده بروز علائم و همچنین زمان شروع آنها است. علائم و نشانههای کیستهای عنکبوتیه بسته به محل قرارگیری آنها در اطراف مغز متفاوت است و ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- سردرد
- تهوع
- استفراغ
- انباشتگی بیش از حد مایع مغزی نخاعی در مغز (هیدروسفالیدر نتیجه افزایش مقداری فشارآسیب) و استخوان های جمجمه باعث ماکروسفالی می شوند. ، که یک سر غیر طبیعی بزرگ است (فقط در موارد نادر).
- تشنج
- اختلالات شنوایی و بینایی
- سرگیجه
- مشکلات تعادل و راه رفتن
- علائم عصبی مانند تاخیر در رشد، تغییرات رفتاری، ناتوانی در کنترل حرکات ارادی (آتاکسی)، مشکلات تعادل و راه رفتن، ضعف شناختی و ناتوانی در یک طرف بدن parsi)
- کیستهای آراکنوئیدی که طناب نخاعی را احاطه کردهاند میتوانند طناب نخاعی یا ریشههای عصبی را تحت فشار قرار دهند و ممکن است علائمی مانند کمردرد پیشرونده و درد پا یا سوزش یا بیحسی در پاها یا بازوها و ضعف ایجاد کنند. در برخی موارد، مشکلات دیگری مانند بی اختیاری ادرار یا مدفوع ممکن است رخ دهد.
تشخیص
تشخیص کیست عنکبوتیه اغلب به صورت اتفاقی و اغلب در طول معاینه فردی که دچار تشنج شده است، انجام می شود. تشخیص ممکن است بر اساس شرح حال کامل بیمار، معاینه بالینی کامل، و انواع آزمایشات تخصصی، به ویژه مطالعات تصویربرداری پیشرفته مانند توموگرافی کامپیوتری (CT) و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) باشد. سی تی اسکن و ام آر آی می توانند کیست های عنکبوتیه را شناسایی یا تایید کنند. سی تی اسکن و اشعه ایکس برای ایجاد فیلمی استفاده می شود که تصاویر مقطعی از ساختار بافت مغز را نشان می دهد. در طول MRI، از یک میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای ایجاد تصاویر مقطعی از مغز استفاده میشود.
درمان
اکثر کیستهای عنکبوتیه بطور اتفاقی یافت میشوند و اندازه ثابتی دارند. بسیاری از پزشکان درمان محافظه کارانه را توصیه می کنند. در صورت عدم وجود علائم، درمان ممکن است ضروری نباشد و افراد مبتلا به طور دوره ای تحت نظر قرار گیرند. اگر علائم ظاهر شد، کیست را می توان دوباره ارزیابی کرد. زمانی که درمان ضروری باشد، درمان خاص به وجود علائم، اندازه کیست و محل خاص کیست در داخل جمجمه بستگی دارد. در مواردی که درمان توصیه میشود، درمان معمولاً شامل یکی از دو روش میشود: فنستراسیون کرانیوتومی باز یا شانت بطنیپریتونئال.
در طی کرانیوتومی فنستراسیون، قسمتی از جمجمه برداشته می شود تا جراح به کیست دسترسی پیدا کند (جایی که چندین سوراخ در دیواره کیست ایجاد می شود) مایع مغزی نخاعی وارد فضای زیر عنکبوتیه می شود، جایی که مایع به بافت اطراف باز می گردد. جذب و تخلیه می شود. علاوه بر این، در برخی موارد، ممکن است بیماری با قرار دادن یک وسیله (شانت) در کیست برای تخلیه کیست به سیستم بطنی مغز یا به حفره شکمی درمان شود. این جراحی کیست را تخلیه میکند و یک گذرگاه مناسب برای جریان مایع مغزی نخاعی ایجاد میکند.
شانت
شنت کردن کیست آراکنوئید یکی دیگر از گزینههای درمانی است. جراح لوله ای را در کیست وارد می کند که در جای خود باقی می ماند و مایع را تخلیه می کند. این مایع در سایر قسمت های بدن جذب می شود. با این حال، بیمار ممکن است برای جلوگیری از بازگشت علائم به شانت وابسته باشد و زندگی با شانت می تواند عوارضی مانند انسداد یا عفونت ایجاد کند. اخیراً، پیشرفتها در جراحی مغز و جمجمه کم تهاجمی، این روشهای معمول را به تکنیکهای کاملا آندوسکوپی، با زمان کوتاهتر، عوارض کمتر، نتایج عالی با بهبودی سریعتر و کاهش مرگومیر بیماران تبدیل کرده است. در حالی که این رویکرد بسته به اندازه و محل کیست عنکبوتیه متفاوت است، مدیریت جراحی آندوسکوپی به جراح امکان دسترسی بهتر برای بندکشی کرانیوتومی یا در موارد دیگر، برداشتن کیست بدون عوارض و خطرات مرتبط با دستکاری یا پسرفتن مغز را میدهد. در طول درمان، تعداد کمی از کلینیکها میتوانند امکاناتی را برای فنستراسیون با حداقل تهاجم، شنت آندوسکوپی، شنت آندوسکوپی و برداشتن کامل آندوسکوپی یا کمکی کیستهای آراکنوئید ارائه دهند.
برداشتن کیست
در صورت امکان، کیست های عنکبوتیه ستون فقرات را می توان با برداشتن کامل جراحی درمان کرد. آیا جراحی به طور کلی منجر به ناپدید شدن علائم می شود. در برخی موارد، برداشتن کامل کیست های ستون فقرات با جراحی امکان پذیر نیست. در چنین مواردی، فنستراسیون یا شنت کیست برای تخلیه مایع ممکن است ضروری باشد. درمان دیگر علامتی و حمایتی است.
پیشآگهی
کیستهای عنکبوتیه درماننشده ممکن است باعث آسیب شدید عصبی در هنگام گسترش کیست یا خونریزی به داخل کیست شوند که به مغز یا نخاع آسیب میرساند. علائم معمولاً با درمان بهبود مییابند یا ناپدید میشوند.
