شلی واژن؛ علل، علائم و جدیدترین روش های درمان قطعی

multi-big" itemprop="image" itemscope="itemscope" itemtype="https://schema.org/ImageObject">

تغییرات بدن زنان در طول چرخه‌های مختلف زندگی، از بلوغ تا بارداری و طبیعی است. اما برخی از این تغییرات، مانند شلی واژن (Laxity Vaginal) یا به اصطلاح عامیانه «گشادی واژن»، می‌تواند تأثیرات مثبتی بر کیفیت زندگی زناشویی، اعتمادبه‌نفس و سلامت جنسی زنان بگذارد. بسیاری از زنان با تغییر در ناحیه تناسلی خود، دچار نگرانی و نگرانی می‌شوند و تصور می‌کنند که زنان جذابیت خود را از دست داده‌اند. متأسفانه، به دلیل تابوهای فرهنگی و احساس خجالت، خانم‌ها این مشکل را پنهان کرده و سال‌ها با جسمی و روانی آن دست و پنجه نرم می‌کنند.

خبر خوب این است که در دنیای پزشکی مدرن، شلی واژن دیگر یک سرنوشت محتوم نیست. درمان با پیشرفت تکنولوژی در حوزه زنان و زیبایی، روش های متعددی از درمان های غیرتهاجمی با برداشتن جراحی های دقیق ترمی، برای بازگرداندن قوام و تنگی واژن وجود دارد. در این مقاله تخصصی از دکتر سایت ویدا یوسفیان قصد داریم با نگاهی علمی و همدلانه به بررسی دقیق علل شلی واژن بپردازیم و موثرترین راهکارهای درمانی امروز دنیا را معرفی کنیم تا بتوانید با آگاهی کامل برای بازگرداندن سلامت و رضایت خود اقدام کنید.

فهرست مطالب

دقیقاً تعریف علمی به زبان ساده چیست؟
1. بارداری طبیعی و زایمان (زایمان واژینال)
2. پیری
3. یائسگی و تغییرات هورمونی
5. عوامل ژنتیکی
سرفه و یبوست مزمن

1. معاینه بالینی دقیق (معاینه لگن)

2. تست قدرت عضلانی

ب) درمان‌های کم تهاجمی با فناوری (بدون جراحی)

2. RF واژن

3. کربوکسی تراپی و پی آر پی

ج) جراحی های ترمیمی (واژینوپلاستی و پرینورافی)

2. class="ez-toc-link ez-toc-heading-23" href="#%DB%B3_%D9%84%DB%8C%D9%81%D8%AA_%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%86_%D8%A8%D8%A7_%D9%86%D8%AE_Thread_Thread_Lift" بالابر

نظارت شده و شوخی های مهم بعد از مطالعه="><-lit سوالات مربوط به کرایه اتومبیل (سؤالات متداول)

> class="ez-toc-link ez-toc-heading-26" href="#%DB%B1_%D8%A2%DB%8C%D8%A7_%D8%A8%D8%B9%D8%AF_%D8%A7%D8%B2_%D8%AC%D8%B1%D8%A7% AD%DB%8C_%D8%AA%D9%86%DA%AF_%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86_%D9%88%D8%A7%DA%98%D9%86_%D9%85%DB% 8C%E2%80%8C%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%85_%D8%B2%D8%A7%DB%8C%D9%85%D8%A7%D9%86_%D8%B7%D 8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C_%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%87_%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D9%85%D8%D8%B9%DB%8C_%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D9%87_%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D9%85%D8%9F">1. زمان طبیعی

3. نتایج لیزر چیست و چقدر ارزش دارد؟

4. تفاوت اصلی بین اپیپلاستی و جراحی ژنیوپلاستی؟

5. بهترین سن برای سفت کردن واژن چه زمانی است؟

برای درک مفهوم شلی واژن، ابتدا باید ساختار طبیعی واژن را درک کنیم. واژن یک کانال عضلانی با خاصیت ارتجاعی بالا است که دیواره های آن دارای چین های زیادی به نام "Rugae" است. این چین‌ها و خاصیت ارتجاعی بافت به واژن اجازه می‌دهد در هنگام زایمان یا رابطه جنسی باز شود و سپس به موقعیت اولیه خود بازگردد.

سندرم آرامش واژن (VRS) زمانی رخ می‌دهد که این بافت‌ها، عضلات و فاسیا (بافت همبند) در کف لگن و دیواره واژن قدرت و قوام خود را از دست بدهند. در نتیجه قطر داخلی واژن افزایش می یابد، دیواره ها نازک و صاف می شوند و قدرت انقباض ماهیچه ها کاهش می یابد.

از دیدگاه پزشکی، شلی واژن فقط یک تغییر ظاهری نیست. بلکه یک اختلال عملکردی در سیستم حمایتی لگن است. هنگامی که کلاژن و الاستین (پروتئین های مسئول استحکام و قابلیت ارتجاعی پوست) در بافت واژن کاهش می یابد، دیواره ها دیگر نمی توانند مانند قبل روی هم قرار بگیرند و کانال واژن "باز" می ماند. این موضوع می تواند منجر به کاهش اصطکاک و احساس در حین رابطه جنسی و بروز مشکلات دیگری مانند خروج باد از واژن شود.

استفاده از عوامل موثر چرا واژن شل می شود؟

بسیاری از زنان فکر می کنند که سستی واژن تنها با افزایش دفعات رابطه جنسی ایجاد می شود. اما این یکباور نادرست است. واژن الاستیک است و رابطه جنسی منظم باعث گشاد شدن دائمی نمی شود. علل اصلی این عارضه ریشه در تغییرات فیزیولوژیکی و ضربه های فیزیکی دارد:

1. بارداری طبیعی و زایمان (زایمان واژینال)

مهمترین علت شلی واژن، روند بارداری و به خصوص زایمان طبیعی است.

فشار بارداری: وزن جنین و مایع آمنیوتیک در طول 9 ماه بارداری فشار مداومی بر عضلات کف لگن وارد می کند که می تواند آنها را ضعیف کند (حتی در زنانی که سزارین می شوند).
تروما هنگام تولد: عبور نوزاد از کانال زایمان باعث کشیدگی شدید عضلات و بافت های واژن می شود. در بسیاری از موارد، این کشش منجر به پارگی های میکروسکوپی یا جدا شدن عضلات می شود که بدن نمی تواند به طور کامل آن ها را بازگرداند. زایمان های سخت، بچه های بزرگ و استفاده از وسایل کمک زایمانی (فورپس) این خطر را افزایش می دهد.

با افزایش سن، متابولیسم بدن کاهش می یابد و تولید کلاژن و الاستین در تمام بافت ها کاهش می یابد. با افتادگی پوست صورت، عضلات و بافت های واژن نیز قوام خود را از دست داده و شل می شوند.

3. یائسگی و تغییرات هورمونی

هورمون استروژن نقش حیاتی در سلامت بافت واژن دارد. این هورمون باعث ضخامت دیواره واژن، خون رسانی مناسب و حفظ رطوبت می شود. با شروع یائسگی و کاهش شدید سطح استروژن، بافت واژن دچار «آتروفی» می شود. دیواره ها نازک، خشک و شکننده می شوند و خاصیت ارتجاعی خود را از دست می دهند که منجر به احساس گشاد شدن واژن می شود.

وزن اضافی فشار بیشتری بر عضلات کف لگن وارد می کند. همچنین کاهش وزن شدید و ناگهانی می تواند باعث از بین رفتن چربی های نگهدارنده در ناحیه تناسلی و شل شدن بافت ها شود.

5. عوامل ژنتیکی (ژنتیک)

برخی افراد از نظر ژنتیکی بافت همبند ضعیف تری دارند (مانند برخی از سندرم ها یا به سادگی ارث خانوادگی). این افراد ممکن است در سنین پایین تر حتی بدون تجربه بارداری دچار شلی واژن شوند.

زور زدن مکرر ناشی از یبوست مزمن یا سرفه های طولانی مدت (مانند افرادی که سیگار می کشند یا آسم دارند)، فشار داخل شکم را افزایش می دهد و به مرور زمان عضلات کف لگن و شلی واژن را ضعیف می کند.

تشخیص شلی واژن اغلب توسط خود فرد و با توجه به تغییرات حسی و عملکردی انجام می شود. شایع ترین علائم عبارتند از:

کاهش رضایت جنسی (نارضایتی جنسی): مهمترین علامت کاهش اصطکاک و احساس تماس در حین رابطه جنسی است که هم زن و هم شریک جنسی او می توانند احساس کنند. این موضوع می تواند منجر به دیر ارضا شدن یا نرسیدن به ارگاسم شود.

باد خارج شده از واژن (Queefing): به دلیل باز شدن واژن، هوا در حین حرکت یا رابطه جنسی وارد واژن می شود و سپس با صدایی شبیه نفخ از آن خارج می شود.

اگر علائم بالا را تجربه می‌کنید، اولین قدم مراجعه به یک پزشک متخصص زنان است. دکتر ویدا یوسفیان در جلسه معاینه اقدامات زیر را انجام می دهد:
1. معاینه بالینی دقیق (معاینه لگن)

پزشک با استفاده از اسپکولوم و معاینه دستی، قوام عضلات دیواره واژن، وسعت دهانه باز (Introitus) و وجود هر گونه افتادگی (پرولپس) مثانه یا رکتوم را بررسی می کند.

2. تست قدرت عضلانی

از بیمار خواسته می شود که عضلات واژن خود را منقبض کند (مانند تمرینات کگل). پزشک فشار و قدرت انقباض عضلات را با انگشت خود اندازه گیری می کند. این آزمایش به تعیین شدت ضعف عضلانی کمک می کند.

در مواردی که شلی واژن با بی اختیاری شدید ادرار همراه است، آزمایش نوار عصب مثانه و نوار عضلانی (یورودینامیک) ممکن است برای ارزیابی وضعیت عملکرد مثانه تجویز شود.

تشخیص دقیق بسیار مهم است، زیرا درمان شلی واژن ناشی از پارگی عضله کاملاً متفاوت از درمان شلی ناشی از آتروفی یائسگی است.

دکتر. یوسفیان بر اساس شدت مشکل، سن بیمار، قصد بارداری در آینده و وضعیت سلامت عمومی بهترین گزینه درمانی را پیشنهاد می کند. درمان ها به سه دسته کلی تقسیم می شوند:

تمرینات کگل: انقباض و آزادسازی منظم عضلات کف لگن. انجام صحیح و مستمر این تمرینات (3 ست 10 تایی در روز) می تواند به تقویت عضلات کمک کند، اما تاثیر آن در موارد شلی شدید محدود است.

درمان بیوفیدبک: استفاده از دستگاه های فیزیوتراپی برای آموزش به بیمار نحوه انقباض صحیح عضلات لگن.

این روش‌ها درمان‌های زیبایی زنان را متحول کرده است. این گزینه‌ها برای زنانی که شلی واژن خفیف تا متوسط دارند یا از جراحی و بیهوشی می‌ترسند، ایده‌آل است.
1. لیزر لمسی مونالیزا

نحوه کار: با ایجاد میکروکانال‌های حرارتی در بافت مخاطی واژن، پرتوهای لیزر فیبروبلاست‌ها را برای تولید کلاژن تحریک می‌کنند.

اثر درمانی: دیواره واژن را ضخیم می کند، جریان خون را افزایش می دهد، خشکی و باریک شدن نسبی کانال واژن را برطرف می کند.

مزایا: بدون درد، بدون خونریزی، سرپایی (10 دقیقه)، بدون نیاز به دوره نقاهت. معمولاً 3 تا 5 جلسه درمانی مورد نیاز است.

RF واژن

فناوری فرکانس رادیویی (RF) با امواج الکترومغناطیسی کار می کند.

نحوه کار: گرمای عمیق‌تری نسبت به لیزر ایجاد می‌کند و می‌تواند بر ماهیچه‌ها و لایه‌های همبند تأثیر بگذارد.

اثر درمانی: باعث "لیفت" و سفت شدن بافت های عمیق می شود. RF برای کسانی که احساس سستی در بافت های عمیق دارند بسیار موثر است.

3. کربوکسی تراپی و پی آر پی

تزریق گاز دی اکسید کربن یا پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) به دیواره واژن باعث جوانسازی سلولی و افزایش قوام بافت می شود که معمولاً با لیزر ترکیب می شود.

c) جراحی های ترمیمی (واژینوپلاستی و پرینورافی)

برای زنانی که از سستی شدید، پارگی عضلات کف لگن یا افتادگی اندام‌ها رنج می‌برند، لیزر به تنهایی راه‌حل نیست و جراحی تنها راه‌حل قطعی و دائمی است.

واژینوپلاستی
(واژینوپلاستی) یا سفت کردن واژن
این جراحی تحت بیهوشی عمومی یا بی حسی نخاعی انجام می شود.

روش: جراح برشی در دیواره پشتی واژن ایجاد می کند و مخاط اضافی و شل شده را خارج می کند. اما مهمترین قسمت نزدیک کردن عضلات جدا شده کف لگن (Levator Ani) به یکدیگر و بخیه زدن آنها است.

نتیجه:قطر داخلی واژن در تمام طول کانال کاهش می یابد و قدرت عضلانی به میزان قابل توجهی افزایش می یابد. نتیجه این عمل معمولاً دائمی است (به جز در مورد زایمان طبیعی مجدد یا تغییر وزن شدید).

این عمل روی ورودی واژن و ناحیه پرینه (فاصله بین واژن و مقعد) تمرکز می کند. هدف آن تنگ کردن ورودی واژن و اصلاح ظاهر زشت یا باز آن است. پرینورافی اغلب همزمان با واژینوپلاستی انجام می شود.

روشی نیمه تهاجمی که در آن دهانه واژن جمع شده و با استفاده از نخ های خاردار مخصوص به سمت بالا کشیده می شود. این روش برای کسانی که نمی خواهند جراحی باز انجام دهند اما لیزر برایشان کافی نیست گزینه مناسبی است.

پیروی از توصیه های پزشک پس از درمان نقش اساسی در ماندگاری نتایج و پیشگیری از عوارض دارد.

مراقبت از لیزر و RF:

به مدت 3 تا 5 روز از رابطه جنسی خودداری کنید.

عدم استفاده از تامپون و دوش واژینال تا زمان بهبودی کامل.

از فعالیت های ورزشی سنگین به مدت 24 ساعت اجتناب کنید.

ممکن است کمی ترشح آبکی داشته باشید که طبیعی است.

مراقبت پس از جراحی (واژینوپلاستی):

استراحت: 3 تا 7 روز استراحت در خانه.

رابطه جنسی: ممنوعیت مطلق رابطه جنسی بین 6 تا 8 هفته (تا زمان بهبود کامل بخیه ها).

بهداشت: برای جلوگیری از عفونت، ناحیه بخیه را خشک و تمیز نگه دارید.

فعالیت: تا 2 ماه از بلند کردن اجسام سنگین، ورزش های شدید و یبوست (زور زدن) خودداری کنید.

لباس: پوشیدن لباس زیر نخی و گشاد.

سوالات متداول (FAQ)<2>>

به طور کلی انجام جراحی واژینوپلاستی پس از تکمیل خانواده و پس از آخرین زایمان توصیه می شود. زایمان طبیعی بعد از جراحی می تواند نتایج جراحی را از بین ببرد و باعث پارگی مجدد شود. اگر باردار شدید، سزارین گزینه بهتری خواهد بود.

خیر، لیزر واژینال معمولاً دردناک نیست و بیماران فقط یک احساس گرمای خفیف یا احساس گزگز خفیف را گزارش می‌کنند. در صورت حساسیت بالا می توان از کرم بی حس کننده موضعی استفاده کرد.

3. نتایج لیزر واژینال چقدر طول می کشد؟

مدت زمان لیزر به شدت مشکل و واکنش بدن فرد بستگی دارد، اما معمولا نتایج بین 12 تا 18 ماه باقی می ماند. برای حفظ نتیجه، توصیه می شود هر سال یک جلسه یادآوری (Touch-up) برگزار کنید.

سن خاصی وجود ندارد و بستگی به علائم بیمار دارد. اما معمولاً این عمل برای زنان بالای 30 سال که تجربه زایمان یا زنان یائسه را داشته اند انجام می شود. انجام این روش برای دختران جوان و مجرد توصیه نمی شود.