مشکلات ساختاری یا عملکردی رحم

شرایط نامناسب رحم یکی دیگر از دلایل منفی بودن IVF است. رحم باید محیطی پایدار و مناسب برای رشد جنین فراهم کند. وجود پولیپ، فیبروم، چسبندگی داخل رحمی، اندومتریوز، شکل غیر طبیعی رحم یا عفونت های مزمن باعث اختلال در مسیر لانه گزینی می شود. زنان با اندومتر نامناسب (خیلی نازک یا خیلی ضخیم) نیز در پذیرش جنین با مشکلاتی روبرو هستند. پزشکان وضعیت رحم را با سونوگرافی، هیستروسکوپی و آزمایش‌های تخصصی بررسی می‌کنند تا از شکست در انتقال جنین جلوگیری کنند.

اختلالات سیستم ایمنی

سیستم ایمنی باید تعادل خوبی بین محافظت از بدن و پذیرش جنین ایجاد کند. در برخی از زنان، سلول های ایمنی جنین به عنوان یک عامل خارجی شناخته می شوند و واکنش دفاعی نشان می دهند. این باعث اختلال در واکنش کاشت می شود. وجود آنتی بادی های آنتی فسفولیپید، فعالیت بیش از حد سلول های کشنده طبیعی (NK) یا مشکلات انعقادی برخی از عوامل ایمنی هستند که بر موفقیت IVF تأثیر می گذارند.

مشکلات هورمونی و عدم تعادل غدد

هورمون ها نقش عمده ای در رشد فولیکول ها، تشکیل تخمک، آماده سازی رحم و تثبیت بارداری دارند. اختلالات تیروئید، پرولاکتین بالا، کمبود پروژسترون یا مقاومت به انسولین روند درمان را مختل کرده و باعث شکست IVF می شود. زمانی که این هورمون ها در تعادل نباشند، بدن محیط مناسبی برای کاشت جنین ایجاد نمی کند و نتیجه IVF با شکست همراه است.

سالمندی

کهولت سن یکی دیگر از دلایل منفی بودن IVF است که باعث کاهش باروری زنان می شود. پس از حدود 38 سالگی، کیفیت تخمک به میزان قابل توجهی کاهش می یابد و امکان ایجاد جنین سالم کاهش می یابد. با افزایش سن، رحم تا حدی انعطاف پذیری خود را از دست می دهد و دستگاه تناسلی قدرت کمتری برای پذیرش جنین نشان می دهد. به همین دلیل، احتمال شکست IVF در زنان میانسال افزایش می یابد.

سبک زندگی ناسالم

بدن برای پذیرش جنین به شرایط پایدار نیاز دارد. مواردی مانند الکل و سیگار، کم خوابی، تغذیه نامناسب، چاقی، کاهش وزن شدید، استرس طولانی مدت و قرار گرفتن در معرض محیط های آلوده باعث کاهش کیفیت تخمک و اسپرم می شود. سبک زندگی نامناسب نیز هورمون ها را در وضعیت ناپایدار قرار می دهد و بر کیفیت آندومتر تأثیر منفی می گذارد. اصلاح سبک زندگی قبل از شروع IVF نتایج درمان را بهبود می بخشد.

خطا در زمان‌بندی انتقال جنین

زمان انتقال جنین باید دقیق و هماهنگ با بیشترین آمادگی رحم باشد. اگر پزشک جنین را در زمانی که آندومتر در بهترین موقعیت برای پذیرش نباشد، انتقال دهد، احتمال شکست IVF افزایش می یابد. بررسی دقیق ضخامت آندومتر، سطح هورمون ها و وضعیت فیزیکی مادر، زمان ایده آل انتقال را تعیین می کند.

مشکلات مربوط به آزمایشگاه و فرآیند درمان

کیفیت تجهیزات آزمایشگاهی، شرایط نگهداری جنین، دمای انکوباتورها، روش لقاح و مهارت تیم متخصص در موفقیت IVF موثر است. هر گونه خطا در این مراحل رشد جنین را مختل می کند و نتیجه نهایی را تحت تاثیر قرار می دهد. انتخاب مراکز ناباروری قابل اعتماد احتمال بروز این مشکلات را کاهش می دهد.

بهترین سن برای IVF زمانی است که این باید قبل از 35 سالگی انجام شود، زیرا شانس موفقیت در این محدوده سنی بیشتر است.

بعد از منفی شدن IVF چه باید کرد؟

پس از شکست IVF، زوجین باید ابتدا با متخصص ناباروری صحبت کنند تا روند درمان و کیفیت جنین ها به دقت بررسی شود. بررسی تست های هورمونی، وضعیت رحم و ارزیابی مجدد کیفیت تخمک و اسپرم مسیر درمان را روشن می کند. اصلاح سبک زندگی، کاهش استرس، خواب کافی و تغذیه مناسب شانس موفقیت در چرخه بعدی را افزایش می دهد. پس از یک سیکل ناموفق، بسیاری از زوج ها با تغییر داروها، انتخاب جنین بهتر یا اصلاح مشکلات رحمی در سیکل های بعدی به نتیجه مطلوبی می رسند.

عوارض پس از IVF ناموفق

بعد از شکست IVF، بدن و ذهن زنان تحت تاثیر تغییرات هورمونی و فشار روانی قرار می گیرد. اکثر عوارض جانبی موقتی هستند و در عرض چند هفته برطرف می شوند، اما دانستن آنها به شما کمک می کند تا وضعیت را بهتر مدیریت کنید. عوارض شایع پس از IVF ناموفق عبارتند از:

• درد خفیف پایین شکم
  
• لکه بینی یا تغییر در قاعدگی
  
• نوسانات خلقی به دلیل قطع داروهای هورمونی
  
• سردرد و خستگی
  
• حساسیت یا سنگینی سینه
  
• نفخ یا ناراحتی خفیف گوارشی
  
• اضطراب، اندوه یا ناامیدی ناشی از یک نتیجه منفی
  
• کاهش انرژی و خستگی ذهنی

چرخه بعدی IVF را چه زمانی انجام دهیم؟

سیکل بعدی IVF باید پس از بررسی کامل بدن و وضعیت هورمونی برنامه ریزی شود. پزشکان معمولاً حداقل یک یا دو دوره بین سیکل ها را توصیه می کنند تا بدن و رحم فرصتی برای بهبودی داشته باشند. در این میان اصلاح سبک زندگی، تنظیم هورمونی و مدیریت روانی فرد، شانس موفقیت در چرخه بعدی را افزایش می دهد. مشاوره با متخصص ناباروری زمان مناسب برای شروع چرخه بعدی را تعیین می کند.

آنهایی که در سنین IVF موفق‌تر و مناسب‌تری برای بارداری انجام داده‌اند. و شرایط روحی.

روش های پیشگیری از شکست IVF

برای افزایش شانس موفقیت IVF، زوجین باید قبل از انتقال جنین وضعیت تخمک، اسپرم و رحم را به طور کامل بررسی کنند. تنظیم هورمون ها، اصلاح مشکلات رحمی و پیروی از سبک زندگی سالم نقش مهمی در موفقیت لانه گزینی و رشد جنین دارد. همچنین انتخاب جنین سالم با روش های ژنتیکی احتمال شکست IVF را کاهش می دهد. روش های جلوگیری از شکست IVF عبارتند از:

• بررسی و بهبود کیفیت تخمک و اسپرم
  
• تنظیم دقیق هورمون ها
  
• بررسی و اصلاح مشکلات رحمی مانند فیبروم، پولیپ یا چسبندگی
  
• رعایت یک سبک زندگی سالم: تغذیه مناسب، خواب کافی، کاهش استرس
  
• اجتناب از مصرف سیگار و الکل
  
• انتخاب یک جنین سالم با روش های ژنتیکی مانند PGT

سخنرانی پایانی

IVF روشی موثر برای درمان ناباروری است، اما موفقیت آن به عوامل متعددی مانند کیفیت تخمک و اسپرم، وضعیت رحم، هورمون‌ها و سبک زندگی بستگی دارد. شکست IVF در یک سیکل طبیعی است و نباید باعث ناامیدی شود. بررسی دقیق علل، اصلاح سبک زندگی و مشاوره با متخصص ناباروری، شانس موفقیت در چرخه های بعدی را افزایش می دهد و مسیر باروری را برای زوج ها روشن تر می کند.